အဒေါ်အပျိုကြီး
အပိုင်း(၁)
၁) အဒေါ်အပျိုကြီး
မောင်ကျော် ပဲ ဆိုကြပါတော့ ။ မိဘတွေ ဆင်းရဲလို မောင်ကျော် ငယ်စဉ် ထဲက အိမ်ကထွက်ပြီး အပြင်မှာ အလုပ်ထွက်လုပ်ရတယ်။ ကြုံရာကျပန်း လုပ်တာများတယ်။ တခါတလေ ဦးလေး ရဲ့ ထမင်းဆိုင်မှာ လုပ်ကူပေးတတ်သလို အဒေါ် အပျိုကြီး ရဲ့ စျေးထဲက ကုန်စုံဆိုင် မှာလည်း အဖွင့်အပိတ် ကူသိမ်းပေးရတယ်။ ဆိုင်ဖွင့်ပေး ၊ ဆိုင်သိမ်းပေးရင် တစ်ပတ်ကို ငါးကျပ် မုန့်ဖိုး ပေးတတ်တယ်။
မောင်ကျော် တို အဖေ ဘက်က မောင်နှမ များတာကြောင့် ဦးလေး အဒေါ်တွေ များတယ်။ လိုရင်းပဲ ဆိုပါတော့၊ အကုန်လုံး အိမ်ထောင်အသီးသီး ကျကုန်ပေမယ့် အငယ်ဆုံး သုံးယောက် ကတော့ လူပျိုလူလွတ် အထိပဲ ရှိသေးတယ်။ မောင်ကျော် ဆယ်နှစ်ကျော် အရွယ်အထိပေါ့။ အဒေါ် အပျိုကြီး တွေ က မောင်ကျော် အတွက် မုန့်ဖိုး ပေးတတ်သလို ကစားစရာလေးတွေ လည်း ဝယ်ပေးတတ်တယ်။ အဲဒါကြောင့်မိုလိုကျန်တဲ့ ဦးလေးတွေထက် စာရင် အဒေါ်အပျိုကြီးတွေကို မောင်ကျော် ပို ချစ်တယ်။
တစ်နေ့ အိမ်မှာ ရေချိုးရင်း ဘောင်းဘီကျွတ်ကျလို မြင်သွားတဲ့ ဦးလေး က မင်းခရီးသွားရင် ပစ္စည်းခ တန်ဆာခ ဆောင်ရမယ် လို စ နောက်လေ့ ရှိတယ်။ အဲဒီတုန်းက မောင်ကျော် လူပျိုပေါက် အရွယ်ပဲ ရှိဦးမယ်။ ဦးလေး စ နောက်ပါများတော့ တစ်အိမ်လုံးက ဦးလေး တွေ အဒေါ်တွေ ကလည်း မောင်ကျော့် အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်။ လူစုံပြီ အဲဒီအကြောင်း ပြောပြောပြီး ရယ်နေကြ တော့တာပဲ။ သူတို စ နောက် တာက အကြောင်း မဟုတ်ဘူး။ အဒေါ်အပျိုကြီး အငယ်ဆုံး က စပ်စုပြီး အရမ်းကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာတယ်။ ဘိုးဘွားအိမ်ကြီးမှာက စုပေါင်း နေကြတာ လေ။
ဆက်လက် ဖော်ပြမည်။
အဒေါ်အပျိုကြီး
အပိုင်း(၂)
တစ်ရက်မှာ မိသားစုတွေ စုပေါင်း အလှူလုပ်ကြတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက ကထိန်ပွဲတို့ ဘာတို့ ဆိုရင် ဆွေမျိုးတွေ စုပေါင်းပြီး စတုဒီသာ ကျွေးမွေးတဲ့ အလှူ ပါ။ မနက်ခင်း နေ့လည်ခင်း တောက်လျှောက် အလုပ်လုပ်ထားကြတော့ အားလုံး ပင်ပန်းနေကြတယ်။ တချို့ကလည်း ညနေခင်း တရေးတမော အိပ်ကြတယ်။ တချို့က ရေမိုးချိုးပြီး အနားယူကြတယ်။
အဲဒီမှာ အဒေါ် အပျိုကြီး က ညောင်းလို့ နှိပ်ခိုင်းတယ်။ ကိုယ်ကလည်း ရေချိုးပြီးလို့ ကာတွန်း စာအုပ် ဖတ်မယ် ပြင်ထားပါမှ နှိပ်ခိုင်းလို့ စိတ်ဆိုးသွားပေမယ့် အဒေါ်ဖြစ်လို့ ကြောက်ရတဲ့အတွက် မငြင်းသာဘူး ပေါ့။ အစတော့ မတ်တပ်ပဲ ဂုတ်ကြောဆွဲ ၊ လက်မောင်းနှိပ် ပေးတယ်။ နောက်တော့ မောင်ကျော် မင်းလက်ပေါက်တယ် ဆိုပြီး ခြေသလုံး ၊ ပေါင်သား တွေကို နှိပ်ခိုင်းပြန်တယ်။ အဒေါ် က အိပ်ရာပေါ်မှာ မှောက်ရက်သား အိပ်ပြီး မျက်လုံးစင်းပြီး အနှိပ်ခံတယ်။
ခြေသလုံးလေးကို ဖွဖွလေး ဖိပေးပြီး နှိပ်ပေးရင် အရမ်းကောင်းတယ်။ နောက်ပြီး ပေါင်ကြားထဲကို ဖိထားပြီး အပူထုတ်ပေးဦးနော်။
ဆိုပြီး နှိပ်နည်း အကွက်ပေါင်း ရာကျော် ထုတ်သုံးလိုက်ရတယ်။ ကိုယ်ကလည်း နှိပ်ရင်း နှိပ်ရင်း နဲ့ အငယ်ကောင် က ထကြွလာတာပေါ့။ ဘယ်လိုမှ ဖိနှိပ်လို့ မရတဲ့ အဆုံး အပေါ့သွားဦးမယ် ဆိုပြီး နှပ်ချေး ညှစ်လိုက်မှ သက်သာသွားတာ ၊ တစ်ခါ ခြေထောက်တွေ ခြေဖဝါးတွေ လက်မောင်းတွေ နှိပ်ပေးရပြန်တယ်။ အဒေါ်အပျိုကြီးက သူ့ကို နှိပ်ခိုင်းပြီးတော့ သူက ပြန်နှိပ်ပေးမယ် ဆိုပြီး ကိုယ့်ကို အိပ်ခိုင်းတယ်။ ပထမတော့ မငြင်းဆန်ရဲဘဲ ငြိမ်နေလိုက်တာပေါ့။ ငါးမိနစ်တောင် မကြာပါဘူး။ လက်က ပေါင်ကြားထဲက ညီလေးကို စမ်းပြီး နှုတ်ဆက်လာတယ်။
နင်တို့ ဦးလေး ပြောတာ အမှန်ပဲဟ ၊ နင်ဘယ်လို လုပ်တာလဲ မောင်ကျော်
ဆိုပြီး မေးတယ်။ ကိုယ်လည်း ရှက်ရှက်နဲ့ ဘာတွေ ပြောဖြစ်လဲတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး။ နောက်တော့ အဒေါ်က ညီလေး ကို စုပ်ပေးတယ်။ ဘယ်ထဲက စုပ်ချင်နေလဲ မသိဘူး။ သေသေချာချာ ကို ပြုစုပေးတာ၊ ညီလေးက လည်း ပြုစုခံလိုက်ရတော့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် နှာစေးပြန်တယ်။ သူမ က အပြင်ကို ထွေးမထုတ်ပစ်ပဲ မြိုချလိုက်တယ်။ ဘယ်သူ့မှ ပြန်မပြောနဲ့နော်၊ တိတ်တိတ်နေ ကြားလား တဲ့၊ အဲဒီ စကား ခုထိ မှတ်မိသေးတယ်။ အဲဒီကစ နောက်ပိုင်း စျေးဂိုထောင်ထဲမှာလည်း မချန် လူလစ်ရင် လစ်သလို ညီလေး ကို ပြုစု ပေး စုပ်ပေးတော့တာပဲ။
ဆက်ရန်
No comments:
Post a Comment