အိမ်ပြေး

အိမ်ပြေး

အခန်း(၁)

ဒေါ်သိန်းကြည်တစ်ယောက်ဈေးထဲမှာ ငါးရောင်းပြီးပြန်လာတော့ ညနေခင်း
ဒီကနေ့ဆိုင်အစောကြီးသိမ်းသည် လူရှင်းတာလည်းပါသည်။ အစောကြီးသိန်းတော့ အိမ်ပြန်
ကိုယ်မှာစွဲထင်နေသော ငါးညှီနံ့ကို ဆပ်ပြာဖြင့်တိုက်ချွတ် သေသေချာချာရေချိုးရသည်။
ငါးစိမ်းသည်မိန်းမဘဝကို မည်သည့်မိန်းမမျှမလုပ်ခြင်။ မတတ်နိုင် ၅နှစ်အရွယ် ခလေးကရှိသေးသည်။
မကြည်တို့လို အရွယ်ကဟိုင်း ငါးစိမ်းသည်မိန်းမမျိုးကို ဘယ်ယောကျ်ားက ချစ်ခြင်ပါ့မလဲ။
တမြန်နေ့ကမှ သွားလေသူ ယောကျ်ားဦးမောင်ရဲ့ တူ မျိုးမျိုး အိမ်ရောက်လာသည် ။
လူချမ်းသာတို့ရဲ့ သားတွေအိမ်ပေါ်က ဆင်းလာတဲ့သဘောသဘာဝ သူ့ယောင်မးရဲ့သားဆိုတော့ သူ့သားပေါ့
ကောင်လေးက ချမ်းသာပေမဲ့ အခြားသူဌေးသားတွေလိုမဟုတ် မမောက်မာ ယဉ်ကျေးသည်။
သူ့မိဘတွေကို အရွဲ့တိုက်ခြင်၍သာ
“ဒေါ် ဒေါ် သား ဒေါ်ဒေါ်တို့အိမ်မှာ လာနေတာအမေတို့မသိပါစေနဲ့ သားမှာသွားစရာလည်းမရှိဘူး
သိပ်မကြာခင်တော့ သားအိမ်ပြန်မှာပါ ကတိပေးပါ ကတိမပေးရင်သား ရောက်ခြင်ရာရောက်သွားမှာ”

ဆိုသဖြင့် ကတိပေးရသည် ။
ကောင်လေးက လိမ္မာသည်။ အိမ်ကိစ္စဝိုင်းကူလုပ်သည် ။
သားလေးကို မူကြိုပို့ ထိန်းပေးသည်။ သူဌေးသားဆိုတော့ ငွေလည်းအထုပ်အထည်လိုက်ပါလာသည်။
မပေးပါနှင့်ဆိုတာမရ အိမ်စရိတ်ကအစ လိုက်ရှင်းသည်။ တစ်ခုတော့ရှိသည်။
ယခုခေတ်လူငယ်တွေထုံးစံအတိုင်းအသောက်အစားကလေးတော့ရှိသည်။
ဒါလည်းနည်းနည်းပါးပါးပါ။ ဒေါ်ကြည် ရေမိုးချိုးပြီးတော့ ဝမ်းတမ်းတီဗွီလေးဖွင့်ကြည့်သည်။
တီဗွီက ရုပ်လုံးမပေါ် အိမ်ရှေ့လှမ်းကြည့်တော့ တူတော်မောင်က လမ်းကိုကြည့်နေပြီ အပြင်ထွက်ခြင်နေပြီ။
“သား တီဗီရုပ်မလာလို့ လုပ်တတ်လား”
“ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်ဒေါ် လုပ်ကြည့်လိုက်မယ်”
မျိုးမျိုး တီဗွီကို နှိပ်လိုက်ဖွင့်လိုက် ရီမုတ်ကို နှိပ်လိုက်ဖြငိ့ မကြာ ရုပ်ပြန်ပေါ်လာသည် ။
” ငါ့ တူလေး သိပ်တော်တာပဲ”
ဟုတ်တယ်လေ သူ့အလိုဆို ဒီညတော့ မကြည့်ရတော့ဘူး ။
မနက်ကျ တီဗီပြင်စရိတ်ကထွက်အုံးမှာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့်ကြည့်ရင်း
“သား အပြင်သွားခြင်သွားတော့လေ”
“ဟင့်အင်း သားမသွားတော့ဘူး”
“ဘယ်လို ဖြစ်လို့လဲ ဒေါ်ဒေါ်နေရဲပါတယ် သွားပါ”
“သား သွားခြင်စိတ်မရှိလို့ပါ”
အေးလေနေပေါ့ဆိုပြီးတီဗွီကြည့်နေပေမဲ့ စိတ်က အရက်ခလေးလည်း တခွက်တဖလားမော့ခြင်တော့
“အာ့ဆို သားဘာသောက်ခြင်လဲ မင်းတို့သောက်တဲ့ဟာ ဒေါ်ဒေါ်မသိဘူး ဒေါ်ဒေါ်ကအရက်ဖြူပဲ”
ကောင်လေးအားတုံအားနာခေါင်းကုတ်နေသည် ။
“အားမနာနဲ့ ပြော”
“ဝီစကီ”
ရပ်ကွက်ထဲကအရက်ပုန်းဆိုင်တွင် ကောင်လေးအတွက်ပါ ဝယ်ခဲ့သည် ။
မနက်ဖြန်ဈေးပိတ်သည်မို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်သောက်ရုံ လင်သေပြီးကတည်းက
သူတို့ငါးစိမ်းသည်မိန်းမလောက၏ ညွှန်ပြမှုကြောင့် အရက်ကလေးသောက်ခါ စိတ်ဖြေရာရရခဲ့သည် ။
အမြည်းစုံစုံဝယ်ခဲ့သည် ။ တူတော်မောင်မျိုးမျိုးနှင့် အတူမသောက်ဖူးခဲ့ ကဲဒီကနေ့ညတော့ရှိစေတော့
ဒေါ်သိန်းကြည်အိမ်မှာ တစ်ထပ်သစ်သားအိမ်ခြေတံရှည် အိမ်သေးသေးကလေးပင် အိမ်စမျဉ်နှင့် အခန်းတစ်ခန်းစာပင်ဖွဲ့မရသော အိမ်မတွင် ခြင်ထောင်နှစ်လုံးစာရယ် အဝတ်ဗီဒိုအဟောင်းတစ်လုံး
ထမင်းစားစားပွဲဝိုင်း၃ယောက်စာအကျယ် ဒါနဲ့တင်ပြည့်နေသည် ။ ဒါ့ကြောင့် စမျဉ်ကဘာမှမထားသဖြင့် ပိုကျယ်သည်။ အရက်ဝိုင်းကို ခပ်မြန်မြန်ခင်းရင်း ဝိုင်းဖွဲ့လိုက်ကြသည် ။
လရောင်ကလည်း လျှပ်စစ်မီးမလာတာကို မမှုစေတော့ ဒေါ်သိန်းကြည်က အရက်ဖြူကို ၂ခွက်ဆက်တိုက်မော့သည် သူ့အကျင့် ပြီးမှအရက်ကို မျဉ်းသောက်သည်။
ခပ်မြန်မြန်တက်အောင်ဟုဆိုသည် ။
“ကိုမျိုး သားလည်း အဒေါ့်လိုသောက်စမ်းပါ ”
မျိုးမျိုးက အူနု သိပ်သောက်လေ့ရှိတာမဟုတ် ။ ဒေါ်သိန်းကြည်က သဗ္ဘာရင့်
မျိုးမျိုးအရက်မူးတတ်ပုံကိုကြည့်ပြီး ဒေါ်သိန်းကြည်သဘောကျပြုံးသည် ဆေးပေါ့လိပ်တစ်လိပ်ကို ဖွာရှိုက်ရင်း ငယ်ရွယ်နုပျိုသော တူတော်မောင် ဆင်းရဲတဲ့သူ့အိမ်လာနေတာ ဝမ်းလည်းသာသည် ဝမ်းလည်းနည်းမပြည့်မစုံ နေရ၍ကောင်လေးကရည်မွန်သည် လိမ္မာသည် ။
သူဈေးရောင်းခိုက် သူ့သားလေးအတွက်လည်းစိတ်ချရသည် ယောကျ်ားသားဖော်ရှိတော့ အိမ်လည်းလုံသည်
စိတ်အေးရသည် စိတ်အေးရသည်က ဒီလို ရပ်ကွက်ထဲက ကိုတင်ထွန်းဆယ်အိမ်ခေါင်းက သူ့အိမ်တက်ပြီး
သူ့ကို ကာမဆက်ဆံသည် သူလည်းသွေးနဲ့ကိုယ်သားနဲ့ကိုယ်ဆိုတော့ မငြင်းမိ ပြီးတော့အခြောင်ရ၍ နှိုက်မှန်းလည်းသိသည် ဘာတာဝန်ယူမှုမှမရှိ အဲဒါလည်းထားအုံး
နောက်တော့ တင်ထွန်းတပည့် ငမိုး ငဇော်ဆိုတဲ့ ၂ကောင်ကလည်း တင်ထွန်းလမ်းညွှန်ပေးမှုကြောင့်
အခြောင်နှိုက်ကြပြန်သည်။ မူးလာတိုင်း ဒေါ်သိန်းကြည်ဆီလာပျော်ပါးကြသည် ။
ဒေါ်သိန်းကြည်လည်း တဖြည်းဖြည်းနာမည်ပျက်လာပြီး အလကားရတဲ့ဟာမကြီး လူတကာနှိုက်၍ ရတယ်ဟူသောအဖြစ်သို့ရောက်ခါနီးတွင်မှ ကိုယ်ရှိန်သက်ပြီးအလာမခံတော့ ခြံစည်းရိုးတံခါးကအစ
လူဝင်လို့မရအောင် လုပ်ထားလိုက်ရသည်။ ဟိုငနဲတွေကလည်း မလာနဲ့ဆိုမလာဘူးအစားတွေ
ဒေါ်သိန်းကြည်လည်းသူ့အဆင့်သူသိသည် သူ့အလုပ်ကငါးစိမ်းသည် သူ့မှာယောကျ်ားတွေကြိုက်ကြတဲ့ တင်သားကလည်းမရှိ ပျဉ်ပြားကပ်ထားသလို ရုပ်ကတော့သာမန် နောက်ငါးစိမ်းသည်ဆိုတာ ငါးညှီနံ့တော့နံတာပဲ ။ သူ့ဘက်ကတင်းတော့ ဟိုငနဲတွေပြန်တင်းနိုင်တာလည်းပါသည်။မျိုးမျိုးဒေါ်သိန်းကြည်အိမ်ရောက်ပြီးတစ်ပတ်အတောအတွင်း သူ့အဒေါ်အကြောင်းကို သိတန်သလောက်တော့ သိထားသည်။ ဒေါ်သိန်းကြည်တူမှန်းမသိ၍ အရက်သမားများကပြောကြသည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်ကတော့ သူ့ယောကျ်ားရဲ့တူဟု ပတ်ဝန်းကျင်ကို မပြောတူအရင်းဟုသာ ပြောထားသည်
မျိုးမျိုးလည်းသံယောင်လိုက်ခါနေသည်။
အရက်ပုလင်းတစ်ဝက်လောက်အရောက်တွင်တော့ ဒေါ်သိန်းကြည်လည်းမူးရစ်ရီဝေ သွေးဆူလာသည်။
မျိုးမျိုးကတကယ်တော့ ကုတ်ကမြင်း မူးခြင်ယောင်ဆောင်နေတာ ဒေါ်သိန်းကြည်နဲ့ရောက်တတ်ရာရာပြောကြရင်း မျိုးမျိုးလိုခြင်သော အကွက်သို့ရောက်လာသည်။
“သား အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ”
“၂၀”
“ရည်းစားလေးဘာလေးရှိမှာပေါ့ ရည်းစားကို မလွမ်းဘူးလား” ဈေးသည်ပီပီစကားနှိုက်ကြည့်သည်
“မူးလို့ရှူစရာတောင်မရှိပါဘူး”
“အပို .ရုပ်လေးကလည်းချော ပိုက်ဆံကလည်းရှိ ဒါကိုရည်းစားမရှိဘူးဆိုတော့”
ဒေါ်သိန်းကြည်ကမယုံဘူးဆိုတဲ့ုပုံလုပ်ပြသည် ။
အိမ်မကြီးကြမ်းပြင်ဆင့်ကို ကျောမှီထိုင်ကြရင်း ဒေါ်သိန်းကြည်က လက်နဲ့မျိုးမျိုးပေါင်ကို ပုတ်ရင်းပြောလာသည်။မျိုးမျိုး ကလည်း အသက်၄၆အရွယ်ဒေါ်သိန်းကြည်လိုအရွယ်မျိုးတွေကို လုပ်ဖူးခြင်သည်။ လုပ်တဲ့အခါ ဘယ်လိုတုန့်ပြန်မလဲ စမ်းခြင်၍
အိမ်ကဆင်းလာကတည်းက စီမံကိန်းချစုံစမ်းပြီး ပိုက်ဆံပါအလုံအလောက်ခိုးကာ သူ့မိဘများထင်မထားသော
နေရာ သူလုပ်ခြင်ရာလုပ်ရမည့် ဤနေရာသို့ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒါဆို မိန်းမတွေကို စိတ်မဝင်စားဖူးပေါ့”
ဒေါ်သိန်းကြည်က မျိုးမျိုးခေါင်းကဆံပင်တွေကို ကြင်နာစွာသပ်ပေးရင်းက သွေးတိုးစမ်းလိုက်သည်။ မျိုးမျိုး
လည်း ပထမတော့ မရဲသေး အရက်အရှိန်ကလေးရလာတော့
“စိတ်မဝင်စားပဲနေပါ့မလားဒေါ်ဒေါ်ရယ် ညတိုင်း ဂွေးကိုင်အိပ်နေရတဲ့အဖြစ်ကို”
ဒေါ်သိန်းကြည် ခပ်အုပ်အုပ်ရယ်သည် ။
“ခလေးနိုးမှာစိုးလို့ င့ါနှယ်အော်ရီလိုက်ခြင်တယ်”
သေးပေါက်လိုက်အုံးမယ်ဆိုပြီး ရီလျက်ကနောက်ဖေးမီးဖိုခြောင်ထသွားသည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်ညဖက် သေးပေါက်နေကြနေရာ
” ရှီး ….ဗြန်း ဗြန်း …..”
ဒေါ်သိန်းကြည်သေးပေါက်သံက သူ့ပေါင်ကြားက
ကောင်ကို ငေါက်ခနဲထလာစေသည်။ သူ့လက်နှင့် သူ့ဟာကို မနည်းညှစ်ထားရသည်။
အချိန်မတန်သေးဘးူငါ့ကောင်ဟု စိတ်ထဲကြိတ်ပြောမိသည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်ခွက်ထဲ အရက်ကို ထပ်ဖြည့်ထားလိုက်သည်။ ဒီ့ထက်ပိုမူးမှ ကောင်းမည်မဟုတ်လား
ဒေါ်သိန်းကြည်သေးနံ့ကအစ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟုတွေးရင်း ဒေါ်သိန်းကြည်ပြန်ထိုင်တော့ သိမ့်ခနဲဖြစ်သွာ်းသည်။ မျိုးမျိုးသူ့ခွက်သူမော့ရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ချလိုက်သည်။
“ဒေါ်ဒေါ် ကျနော်တော့ နောက်တစ်ခွက်:”
ဒေါ်သိန်းကြည်ကလည်း
“မောင်သွားရင် မယ်ကလည်း လိုက်မည်ပေါ့”
ဒေါ်သိန်းကြည်သောက်နေတဲ့ဆေးပေါ့လိပ်ကို မျိုးမျိုး ကယူဖွာသည် တစ်ယောက်တလှည့်ဖွာကြသည်
တံတွေးတွေစိုနေသည့် ဖင်ဆီခံကို စုပ်ကြသည် ။ အရက်ခွက်တွေကို တဖက်ဆီဖယ် ခြေဆင်းထိုင်ကြသည် ။
ဒေါ်သိန်းကြည်က မျိုးမျိုးပေါင်ကို ပုတ်လိုက်ပွတ်လိုက်နှင့် အရက်ဖီလင်ကို ခံစားနေသည်။ မျိုးမျိုး
လက်က ဒေါ်သိန်းကြည်နောက်ကျောကနေ ခါးကို ဖက်ကိုင်ထားသည် ။ တစ်ယောက်တစ်ခွက်မော့ကြရင်း ဒေါ်သိန်းကြည်က မျိုးမျိုး ပေါင်ကို ပွတ်ခါသီချင်းညည်းသည်။ သီချင်းကြီး
:”ရည်းစာ်းကို လွမ်းနေတာလား”
“ဘယ်ကလာ ဒီအရွယ်ကြီးမှ ရှိစရာလား”
ဒေါ်သိန်းကြည်က ကြာသံပါပါဆိုရင်းက ပြောသည် ။
“အာ့ ဆို ယောက်ျားကို သတိရလို့လား”
“မဟုတ်ဖးူ”
“ဒါဆို ယောကျ်ားလိုခြင်လို့လား” စသလိုနောက်သလိုပြောတော့
“ဟုတ်တယ် ယောက်ျားလိုခြင်နေတာ ၊ ဒီကလည်း ညည ကိုယ့်ဟာကို ကိုင်ထားရတယ်”
ပြောပြီးရီသည် ။
“ဒီကောင်လေးနဲ့တကထဲ”
ဒေါ်သိန်းကြည်က မျိုးမျိုးပေါင်နှစ်ဖက်ကို လက်ဖြင့် ဟိုကူးဒီကူးလုပ်ကြည့်နေသည် ဒါဟာအခြေအနေကို စမ်းနေတာ မျိုးမျိုးဟာကြီးကလည်းမနေသာ ကြွတက်လာတော့ ဒေါ်သိန်းကြည်လက်နှင့် ထိမိသည်
ဒေါ်သိန်းကြည်ကတော့မသိသလို လုပ်နေသည်။ မျိုးမျိုးလည်း ဒေါ်သိန်းကြည်ခါး လက်မောင်းတွေကို
ဒေါ်သိန်းကြည်လုပ်သလို ပွတ်ပြသည်။ ဒါကို ဒေါ်သိန်းကြည်က သဘောကျရီသည်။
“ခိခိ.”
“ဘာရီတာလဲ ခလေးမ”
“အံမယ် ဒီက အဘွားကြီးကို”
စကားအသွားအလာက ရေစီးချောင်းနှစ်ခု မြစ်တစ်ခုဆီ
ပေါင်းဆုံစီးဆင်းသွားမဲ့ လက္ခဏာ
“အဘွားကြီးမဟုတ်သေးပါဘူး အများကြီးကျန်သေးတာကို”
မျိုးမျိုးအသံက တကယ့်ခြင်္သေ့ကြီး
“ဘာကျန်တာလဲလို့”
ဒေါ်သိန်းကြည်လေက တကယ့်အပျိုမသမင်မကလေးလို ဒီအခန်းမျိုးကိုတော့ မျိုးမျိုးဦးဆောင်ကတတ်သည်
ဒေါ်သိန်းကြည်ကလည်း ဇာတ်အလိုက်သင့် ကတတ်ပြီးသား
“ဟိုဟာ”
“ဘာဟိုဟာလဲလို့ ”
မျက်နှာလေးထိုးပေးရင်း အသံပျော့ညက်ခပ်ချွဲချွဲဖြင့်မေးသည်။ မျိုးမျိုးက ဒေါ်သိန်းကြည် မေးစေ့ကို အသာအယာဆွဲယူ ပုခုံးကို သိုင်းဖက်ညင်ညင်သာသာအားပါပါ ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ဆွဲလှည့်သည်
ဒေါ်သိန်းကြည် ဖင်ကိုကြွပေးပြီးအလိုက်သင့်နေပေးတယ် မျက်နှာနှစ်ခုနီးကပ်နေပြီ ။
တစ်ယောက်အသက်ရှူထုတ်တဲ့လေ တစ်ယောက်မျက်နှာကို တိုးထိကျီစယ်နေလေပြီ ။
“ပြောလေ”
ဒေါ်သိန်းကြည် မျိုးမျိုးကို မျက်လုံးခြင်းဆုံကြည့်နေသည်။ မျိုးမျိုးကလည်းပြန်ကြည့်သည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်အကြည့်တွေက မျက်လုံးခြင်းဆုံလိုက် မျိုးမျိုးပါးစပ်ကို ကြည့်လိုက်
ဒေါ်သိန်းကြည်မျိုးမျိုး ရင်ခွင်ထဲ မည်သို့ရောက်သွားမှန်းမသိ
“ပြောမယ်လေ ဟောဒိနုတ်ခမ်းလေးကို”
“ပြွတ် ပြွတ်” မျိုးမျိုး တရစပ်နုတ်ခမ်းဖိစုပ်လိုက်သည်။ အငမ်းမရ စုပ်သည်။
ပြီးတော့မှ ငြင်ငြင်သာသာ အရှိန်လျော့လိုက်တော့ ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ရုန်းထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးခြင်းဖြစ်သည် ။ ဒါကို စားဖူးနေကြ ကြောင်မကြီးက နပ်သည်။ အသာရုန်းထွက်ရင်း
“ဘာမှလည်းမဆိုင်ဘူး”
မိန်းမပျိုလေးရှက်ဟန်ဖြင့် သူ့ဆံပင်တွေကို နားရွက်ကြား ထိုးညှပ်သည်။
မျိုးမျိုးက ဆံပင်တွေလိုက်သပ်ပေးရင်း
“ဆိုင်ပါတယ် မမရယ်”
“ဘာမမလဲ”
ဒေါ်သိန်းကြည်ကနပ်သည် မျိုးမျိုးနှင့်မျက်နှာခြင်းဆိုင်လှည့်ထိုင်သည်။မျိုးမျိုး လည်း ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ခြေဆင်းကာခွထိုင်လိုက်ပြီး ခရီးဆက်ဖို့ ဆင်သည်။ ဒီတခါတော့ နုတ်ခမ်းခြင်းမထိခလုတ်ထိခလုတ်စနမ်းသည်
“ပါးစပ်ဟလိုက်”
“ဘာလုပ်ဖို့လဲ”
“ဟပြီးလျှာထုပ်လိုက်”
ဒေါ်သိန်းကြည်နားမလည်ဟန်ဖြင့် အတွေ့အကြုံအသစ်ကို ရင်ခုန်နေမိသည် မျိုးမျိုး ဒေါ်သိန်းကြည်လျာကို အဖျားမှ အရင်းသို့ ရှေ့တိးုနောက်ငင် လီးစုပ်သလိုစုပ်သည်။ အတွေ့အကြုံကသင်သည်။
မျိုးမျိုးက သူ့လျှာကိုတောင့်ပေးပြန်တော့ ဒေါ်သိန်းကြည်က ပြန်စုပ်သည်။
နုတ်ခမ်းစုပ်ခြင်းသင်ခန်းစာမှာပင် ဒေါ်သိန်းကြည် သူမကြုံဖူးသော အထိအတွေ့အာရုံအသစ်တွေရသည်။
ယခုလည်း မျိုးမျိုးက သူ့နားရွက်တွေကိုနမ်းသည်။
လည်ပင်းကို ခပ်ဖွဖွနမ်းတော့ ရင်တွေလှိုက်တက်လာသည်။
ဒေါ်သိန်းကြည် နို့တွေက မကြီးမသေး နည်းနည်းတော့ ပျော့တွဲကျနေသည်။
ဒါကလည်းမုဆိုးမတွေရဲ့ ကိုင်သူနည်းပါးမှုပြသာနာမဟုတ်ပေလော။
လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နို့တွေကို အကျီ်အပေါ်ကအုပ်ကိုင်သည်။
ပြီးတော့ကြယ်သီးတွေဖြုတ်တော့ ဒေါ်သိန်းကြည်လိုလိုလားလား သူ့ဟာ.သူဖြုတ်သည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်ကားရမက်ကြီးသူ လက်တွေတုန်ရင်နေသည်။
ပါးစပ်က ညီးသံထွက်လာနေပြီ ကာမတဏှာလှိုင်းလုံးများ ဖန်ဆင်းရှင် မျိုးမျိုးအစွမ်းကား
အရွယ်ငယ်ပေသည့် အဆိပ်ပြင်းမြွေအလား အိမ်မပေါ.်သို့ ဒေါ်သိန်းကြည်အားထိုင်စေပြီး နို့တွေစို့သည်
ပြီးတော့ ပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်တော့သည် ။
ဒေါ်သိန်းကြည် အဖို့သူ့ယောကျ်ားမှသည် တင်ထွန်း ငမိုး ငဇော်တို့အထိ ဤသို့ငြင်သာ တဆင့်ပြီးတဆင့် သွားသော ကာမဆက်ဆံမှုမရခဲ့ ၊ မျိုးမျိုးမှာလည်း သူလုပ်ပေးသမျှတိုင်းကို တအားအာ.းတအင့်အင့် ညီးသံလေးကာ ထောက်ခံနေတာသည်။ သူ့အတွက်စေတနာပါ.ပါ.စိတ်မလောပဲ
လုပ်ပေးခြင်စိတ်ကို ုဖြစ်စေသည်။ လရောင်ဖြင့် ဒေါ်သိန်းကြည်စောက်ဖုတ်ကိုကြည့်တော့
စောက်စိ စော.က်ပတ်နုတ်ခမ်းသား အပြင်တွင်တည်သော စောက်ဖုတ်အသေးအမျိုးအစားပင်
ဒါမျိုးက ယက်ပေးရတာ လိုးပေးရတာကောင်းသည်။ ထိရောက်သည့်အမျိုးအစား
စိထားသောစောက်ပတ်နုတ်ခမ်းလွှာကို အသာအယာဖြဲလိုက်သည်။ ခေါင်းငုံ့လိုက်တော့
သူနှာ ခေါင်းထဲ သေးနံင်္ဖြင့် ယဉ်ပါးစိတ်ကြွခဲ့ရသော အနံ့
စောက်ဖုတ်နုတ်ခမ်းလွှာ တံခါးချပ်နှစ်ခုကို လျှာဖြင့် စက်ဝိုင်းယက်ထိုးလိုက်သ ည်။
“အ.အ. ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ကိုမျိုး..သားငရဲတွေကြီးကုန်တော့မယ် ”
ဒေါ်သိန်းကြည်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ခေါင်းကို ဆွဲမသည် စော.က်ဖုတ်အယက်မခံဖူးတဲ့ မိန်းမတွေစရိုက်
ကောင်းမှန်းမသိသေးလို့ပါ.။ မျိုးမျိုးသဘောကျစွာ.ပြုံးသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖယ်ထုတ်သည်
သူလုပ်စရာရှိတာဆက်လုပ်သည်။ စက်ဝိုင်းပုံပြန်ယက်သည်။

ဒေါ်သိန်းကြည်၏ ငြင်းဆန်သောလက်တွေက လက်သီးစုပ်ခါ ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိ ဖြစ်နေရှာသည်
ခါးတွေကော့ခါ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်သူ့ခေါင်းကို ညှပ်ထားသည်။
လက်ဖြင့်တွန်းဖယ်ခါ ပြန်ယက်ဖို့လုပ်တော့ငြိမ်သွားပြန်သည် ဒေါ.်သိန်းကြည်ရင်ဘတ်တွေ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်
စောက်ဖုတ်ကို စက်ဝိုင်းအတိုင်းလှည့်ပတ်နေသော လျှာက စောက်စိကိုခလုတ်တိုက်လိုက်ပြီ
“အ အား ရှီး”
ခါးတွေကော့တက်သွားသည်။ မျိုးမျိုးက ဒီသဘောသဘာ.ဝ နားလည်သူ
စောက်စိ ဆိုတာသိပ်နူးညံ့သည်။ လျှာဖျားလေးဖြင့် ထိရုံသာယက်သည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်စောက်ဖုတ်လည်း လျှာဖြင့်ယဉ်ပါးလာသည်။
ထူးကဲငြင်သာသော ငြိမ့်ညောင်းသည့် ရင်တွင်းပီတိတို့သည် ဒေါ်သိန်းကြည်အား ဘာမဆိုကျမလုပ်ပေးပါရစေဆိုသော သောမနသကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူမစောက်ဖုတ်အား ဝက်ဝံပျားဖွက်သလို ခေါင်းမဖော်တမ်းယက်ပေးနေရှာသော တူတော်မောင်လင်အသစ်လေးကို ခုမှပဲ ခေါင်းကိုထူမတ်ကာကြည့်မိသည် ။
အိုအချစ်ကလေးရယ်
မျိုးမျိုးဆံပင်လေးတွေကို မြတ်နိုးစွာဖီးသင်ပွတ်ပေးနေမိသည် ။
မျိုးမျိုးကလည်း မုန်တိုင်းစောင့်ကြည်သူလို အကဲခတ်သိသည်။
အစိကလေးကို ဖိယက်လိုက်သ ည်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ညှိုးကို စော.က်ဖုတ်ထဲသွင်းခါ
အသွင်းအထုတ်လုပ်သည် ပြီးတော့ စောက်ဖုတ်အပေါ်နံရံက အကြောဖုဖုနေရာလေးကို နှိပ်ပေးလိုက်အထိုးအသွင်းလုပ်လိုက် အစိကိုလည်းတပြိုင်တည်းမလစ်ဟင်းရအောင်ယက်ပေးလိုက်
“ဒေါ်ဒေါ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်”
ဒေါ်သိန်းကြည်အားပေါင်ကားထားစေပြီး ပေါင်ကြားထဲဝင်ခါ လျှာစွမ်းလက်စွမ်းပြန်ပြသည်။
ဒီပုံစံက မိန်းမတွေအရည်ပိုထွက်သည်။ အရည်ထွက်မထွက်လည်းသိနိုင်သဖြင့်
ဒေါ်သိန်းကြည်ခြေထောက်ကို သူ့ပုခုံးပေါ်နင်းစေပြီး အိမ်တိုင်ကို မှီရပ်စေသည်။
ခပ်သွက်သွက်ယက်သည် လက်ဖြင့်လိုးသည် ။
“အင်း ဟီး ဟီး..အ..”
သေးကဲ့သို့အရည်များ ဒလဟောသူ့မျက်နှာကိုပန်းသည် ။ဒေါ်သိန်းကြည် ကော့ကော.့ပြီးထိုးလာသည်။
မျိုးမျိုးလည်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့ငပဲကို ဒေါ်သိန်းကြည် အဖုတ်ထဲ ခပ်မြန်မြန်ထိုးသွင်းသည်။ ဆော်ကြီးပီးခါနီးပြီ သူကလည်းပထမအချီဆို မြန်သည်မို့ ဒေါ်သိန်းကြည်စောက်ဖုတ်ထဲ မျိုးမျိုး၏ စံချိန်မှီလီးကြီးတိုးဝင်သွားသည်။ ဒေါ်သိန်းကြည်ခမျာ တွန့်ခနဲဖြစ်သွားပြီး လဲမလိုဖြစ်သွားသေးသည်။
ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မ ခါးတွင်ချိတ်စေခါလိုးဆောင့်လိုက်သည်။ ဒေါ်သိန်းကြည်အဖုတ်က အပျိုအဖုတ်အတိုင်းကျပ်ကျပ်တင်းတင်းရှိနေတော့ သူအံ့သြရသည်။
ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မည်ထင်မထား ဒေါ်သိန်းကြည်လိင်ဆက်ဆံမှုသမိုင်းတွင် ပြီးသည်ဆိုတာအခုမှသိသည် အရည်ထွက်တယ်ဆိုတာလည်းရေဆေးထားသလားမှတ်ရသည်။ အောင်းချွေးထွက်သလိုပင့်
မျိုးမျိုးလည်း အသားကုန်ဆောင့်လိုးသည်။
ဆော်ကြီးက အတင်းဖက်သညိအော်သည်
လိုးဆောင့်သံတွေလည်း ကျယ်သထက်ကျယ်လာသည်
မျိုးမျိုးလည်း ပြီးခြင်နေပြီ
အကြမ်းဆုံးအရမ်းဆုံး လိုးပစ်လိုက်သည်
“အ အ အ အား ဟင်း ဟီး အမေ့”
ဗြွတ် ဖတ် ဖတ်
အား အ”
နှစ်ဦးစလုံးပြိုင်တူပြီးသွားကြသည်
ဒေါ်သိန်းကြည်က အရှိန်မသေသေး ဖြည်းဖြည်းခြင်းပြန်ညှောင့်နေသေးသည်
နုတ်ခမ်းစုပ်ရင်းဖက်ထားကြသည်
” အင်း မေကြီး ဟီးဟီး”
ခြင်ထောင်ထဲမှ ခလေးငိုသံကြားတော့ ခွာလိုက်ကြသည်
“သားရေ မေကြီးရှိတယ် ”
ခြင်ထောင်ထဲ ကတိုက်ကရိုက် လေးဖက်ထောက်ဝင်သွားသည်
မျိုးမျိုးလည်းအရက်ဝိုင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်
အိမ်သာသွားခါ ရေဆေးပြီး ခြင်ထောင်ထဲ ပက်လက်လှန်နေလိုက်သည်
ဒေါ်သိန်းကြည် သူ့သားကို ပွတ်သိပ်နေသည်
သူတို့ လိုးကြတဲ့အသံကြောင့် ခလေးနိုးသွားတာကိုးဟု
တွေးမိပြီး ပြုံးမိသည်
ဒေါ်သိန်းကြည် ခြင်ထောင်လှပ်ခါ.အိမ်နောက်ဖေးရေသွားဆေးသည်
လျှပ်စစ်မီးပြန်လာ၍မီးပိတ်သည်
ပြီးတော့ ခြင်ထောင်ထဲပြန်ဝင်သည်
မျိုးမျိုးလည်း ဒုတိယအချီအတွက် အားခဲထားခါမှ
ဒေါ်သိန်းကြည ်အိပ်ပျော်သွားပြီလား နားစွင့်နေသည်
ဒေါ်သိန်းကြည်ခမျာ ခြင်ထောင်ထဲ ဟိုဖိဒီဖိ လုပ်ရင်း
ယောကျ်ားတွေဆိုတာ သူတို့ပြီးသွားရင် လှည့်ကြည့်တာမဟုတ် ဆိုတာ.သိထာ.းတော့
မျိုးမျိုးခြင်ထောင်ထဲ သူကဝင်ရင်ကောင်းပါ့မလ ား
မလုပ်ဖြစ်ရင်တောင် ပွတ်သီးပွတ်သပ်လေးတော့နေခြင်မိသား.မျိုးမျိုးကို အတွေ့အကြုံမရှိ တက်ထွက်ဆိုပြီး
တွေးထင်ထားတာ တကယ့်ဆရာကြီးဖြစ်မယ်မှန်းမထင်ထား အိမ်ရှေ့မီးရောင်ဖြင့် မျိုးမျိုးခြင်ထောင်ကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည် ဟောတော့ ငုတ်တုတ်ကြီးထိုင်နေပါလား
အိပ်မပျော်ဘူးလား သွားမေးရင် ဘယ်လိုလဲ ။ ဒေါ်သိန်းကြည် မျိုးမျိုးခြင်ထောင်မခါ ဝင်ထိုင်လိုက်သည် “အိပ်မပျော်ဘူးလား “”နဖူးကိုစမ်းရင်းမေးလိုက်သည်။
မျိုးမျိုးက လက်ကိုဆွဲယူပြီး သူနဲ့ပူးကပ်ထိုင်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို လုပ်အိပ်ပျော်မှာလဲ မရယ်
ဒီကကောင်လေးမှာ မကိုပဲ အိမ်မက်ထဲအထိ မက်နေတာကို”
“ဘာ မ လဲ မင်းနဲ့ဒို့အသက်အများကြီးကွာတယ်နော်
နားရှက်စရာကြီး ပြီးတောာ့ မင်းက ဆရာကြီး”
:”အမရယ် ဘာဆရာကြီးလဲ”
“လူကသာမူကြို ဂွေးကတက္ကသိုလ်ဆိုတာ မင်းပေါ့”
“ဟား ဟား ဟား”
“ရှူး တိုူးတိုး ခလေးနိုးအုံးမယ်”
“မ လို့ခေါ်မယ်ရလား”
“ခေါ်ပေါ့± ခေါ်တာပဲ”
“အာ့ဆို မောင် လို့ ပြန်ခေါ်ပါလား”
“ပါးစပ်ရှက်တယ် မခေါ်တတ်ဘူး”
မျိုးမျိုး ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ကစ်ဆင်ပေးလိုက်သည်
“ခေါ်ကြည့်ပါဆို”
“±+အင်း ပါ”
ဒေါ်သိန်းကြည်ဘဝမှာ ဒီလိုအနုအရွ ချစ်ခန်းတွေက မကြုံဖူးတော့ ရှက်သလိုလို တမျိုးဖြစ်ရသည်
“ခေါ်ပါဆို မိန်းမကလဲ”
“ဘာ မိန်းမလဲ”
“မိန်းမ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဟုတ်တယ် မိန်းမလေ”
ဒေါ်သိန်းကြည် နဖူးကို မျိုးမျိုးက ခပ်ဖွဖွထုသည်
“စကားမကတ်နဲ့ လူလည်မလေး”
ဒေါ်သိန်းကြည်မှာ ခလေးနဲ့ကြိုက်မိခါမှ ခလေးလိုဖြစ်လာရသည် ။
“ခေါ်ကွာ မိန်းမကလည်း”
“အင်းပါ ယောကျ်ားကလည်း”
ညားခါစလင်မယားလိုဖြစ်နေသည် ။ မျိုးမျိုးလည်း စိတ်မရှည်တော့ သူ့လီးကို ထုတ်ပြီး
ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ကိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ကစ်ဆင်ဖိဆွဲလိုက်တော့ ဒေါ်သိန်းကြည် ဖီးပြန်တက်လာသည်။
ပူနွေးနွေးလီးကြီးကို ကိုင်ထားရတာ ရင်ဖိုမိသည် ။ မျိုးမျိုးက ဆွခိုင်းသည်။ လီးဆွတာ.တော့တတ်ပါသ ည်။
ဆွပေးသည်။  ပြီးတော့ ဒေါ်သိန်းကြည်အပေါ်တက်ခွခါ ထမိန်လှန်သည်။ သူ့လီးဖြင့် စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်နေသည်။ ။ ပြီးတော့
” ဗြိ…စွိ စွိ”
“အား ”
ဒေါ်သိန်းကြည် မျိုးမျိုးကို ဖက်ထားမိတော့သည်။
“မောင် အား အ:”
ဒေါ်သိန်းကြည် မောင်လို့ ခေါ်လာသည် ။
“မ ခလေးနိုးမှာ စိုးလို့ လုပ်ရတာ အားမရဘူး:”
“အာ့ဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“အိမ်အောက်သွားမယ်လေ”
“အင်း ခြင်ဆေးတော့ ယူမှရမယ်”
အိမ်အောက်မီးများမှိတ်ပြီး အိမ်အောက်မြေပြင်မှာ ဖျာကြမ်းခင်းလိုက်သည် ။
မျိုးမျိုး အားရပါးရ လိုးဖို့ အဆင်ပြေသွားသည် ။  မျိုးမျိုးက ဒေါ်သိန်းကြည်ကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့်လိုးသည် ။
ကြမ်းလည်းကြမ်းသည်။ အလိုးမခံရတာ ၆လလောက်ရှိပြီမို့ ကျိန်းတွနေသည်။ ဒါကိုပင် အရသာဖြစ်နေပြန်သည်။ လေးဘက်ထောက်လိုးတော့ သားအိမ်ထောက်မိ၍
ဒေါ်သိန်းကြည် ကုံးကွကွဖြစ်သွားသည် ။ ခါးကိုဖိ ဖင်ကိုကော့ခိုင်းကာ မျိုးမျိုးက ရန်ဖြစ်နေသလိုမျိုး
လိုးသည် ဆောင့်သည်။
“အား သေပါပြီ မောင်လေးရယ် ငါ့မောင်ရယ် ဟင်း ဟင်းကျွတ်။ :”
ဖွတ် ဖတ် ဖတ် ရိုက်သံတွေက စိတ်လာသည် ။ မျိုးမျိုးပြီးတော့မည်ဟု ဒေါ်သိန်းကြည် သိသည် ။
မြန်မြန်ပြီးအောင် ဖက်ခါ အော်ပေးသည် ။ ဆောင့်ချက်များ ပြန်နှေးသွားပြီး ညင်သာသာ လိုးနေပြန်သည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်လည်း နာကျင်မှုတစ်ဝက် သာယာမှုတစ်ဝက်ဖြင့် ခေါ်ရာနောက်လိုက်နေရသည်။
မျိုးမျိုးက သူ့ကိုအပေါ်တက်ခိုင်းသည်။ အပေါ်ကနေ ဖိပွတ်တော့ စိတ်တွေကြွလာသည် ။
ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဆိုတော့ မျိုးမျိုးက သူ့အစိနဲ့ ထိအောင်လက်ညိုးကလေးခံထားတော့ ပိုကောင်းလာသည်
မျိုးမျိုးကို ဆွဲထူပြီး ပုခုံးကို ဖက်ခါ အားရပါးရ စိတ်ရှိသမျှ ဆောင့်မိတော့သည်။
“အား မရယ် မိန်းမရယ် ဆောင့် ဆောင့် ကောင်းလိုက်တာကွာ”
ဒေါ်သိန်းကြည်လည်းကောင်းနေပြီ ။
ပြီးတော့မယ် ဆိုတော့ လီးတံကို လှဲ့ခါ လိမ်ကာ နှဲ့ယူပလိုက်တယ် ။
“အ အ အား  မရယ် ။ အင်းမောင်ရယ်”
နာ.ရီက ၂ချက်တီးပြီ ။

မနက်လင်းတော့ ဒေါ်သိန်းကြည် တွေးမိသည် မျိုးမျိုးနှင့်သူ အသက်လည်းကွာသည် ညကမူးပြီး မှားကြတာ
ထပ်ဆက်လို့မဖြစ် မသင့်ဟု တွေးမိသည် ။ သူ့စိတ်ကို သူဆုံးမနေလင့်ကစား
မနက်စောစော ပေါင်ကြားကအစ တိုက်ချွတ်ဆေးကြောကာ ဆပ်ပြာအထပ်ထပ်တိုက်သည်။
သန့်ရှင်းအောင်လုပ်သည် ။ မှန်ရှေ့မှာ အကြာကြီးထိုင်မိသည်။
တခါမှ ဝတ်ကောင်းစားလှ မဝတ်စဖူးထုတ်ဝတ်သည် ။
ချက်ပြုတ်စရာ ထွက်ဝယ်တော့ လူတွေက ပိုကြည့်ကြသလိုပင်  မျိုးမျိုးရောက်လာမှ သူ့အကြွေးတွေရှင်း
နေ့ပြန်ယူရတဲ့ ဘဝကလွတ်သည် ။ ဒီလိုတွေးပြန်တော့ မျိုးမျိုးကို ကျေးဇူးတင်ရသည်။
ညနေရောက်တော့ သူ့စိတ်က မျိုးမျိုးအတွက်ရယ် သူ့အတွက်ရယ် အရက်ဝယ်မိသည်။
မျိုးမျိုးနှင့်လိုးတာ ဘာအပြစ်ရှိမလဲ။
လောကကြီးကို မေးခွန်းထုတ်နေပြန်သည်။
တကယ့်လက်တွေ့မှာ နှာထန်သော ဒေါ်သိန်းကြည်နဲ့မောင်မျိုးတို့ တနေ့ကို ၂ခါအနည်းဆုံးဆက်ဆံမှ အာသာပြေကြသည်။ ၂ယောက်ထဲ ဆိုလျှင် လင်မယားလိုခေါ်ပြောကြသည်။
သွေးမဆုံးသေးသောဒေါ်သိန်းကြည် တားဆေးမသောက် အကာအကွယ်မလုပ်ပါဘဲ
ဗိုက်မကြီးသည်ကို မျိုးမျိုးကမေးသည်။
ဘာလို့လဲ
ဘာမှမလို့ဘူး
အာ့ဆို သားအိမ်ထုတ်ထားလို့လား
တော်သာ ကျမကိုယူမယ်ဆို ဗီုက်ကြီးစေရမယ် ဆရာကြီးရဲ့
အိမ်ပြေးမောင်မျိုး၂လလောက်ထိ နေသွားသည်။
အိမ်ပေါ်ပြန်တက်ပေမဲ့
တစ်ပတ်တခါတော့ လာလုပ်သည်။
ဒေါ်သိန်းကြည်လည်း စီးပွားရေးအဆင်ပြေ စိုစိုပြေပြေဖြင့်
ပုရိသတို့စွဲမက်စရာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပင်ရရှိလာသည် ။
အတည်ယူမည့်သူရော အပျော်ကြံမည့်သူရော ပေါများလာသည် ခါထုတ်နေရသည်။
သူ့သားကလေးက dsaတက်နေပြီ
အသက်လည်း၅၀ကျော်ပြီ
လင်လေးရှိရာသို့ ပြောင်းတော့မည်။ ကုန်စုံဆိုင်ကလေးဖွင့်မည် ။
ပြီးတော့ မကြာမကြာချစ်ရဖို့ အရေးကြီးသည်မဟုတ်လား၊။
မျိုးမျိုးက ကွန်ပျူတာမိတ္တူဆိုင်ဖွင့်ထားပြီး ခြေငြိမ်နေသည် ။
ဒေါ်သိန်းကြည်ကား မျိုးမျိုးရပ်ကွက်ထဲက လမ်းထဲမှာ ကုန်စုံဆိုင်နှင့်အိမ်တွဲဖက်ဖွင့်ထားသည် ။
ဘေးခြံခြင်းကပ်လျက်တွင် မျိုးမျိုးတို့ဆောက်ထားသော တစ်ထပ်တိုက်ကလေးရှိသည် ။
ညဆိုဟိုဘက်မှာ အိပ်မလားဒီဘက်မှာအိပ်မလား ဆုံးဖြတ်ကြယုံ။

အမရာမောင်