ရင်ခုန်သံတွေ ဆူညံနေတယ် အချစ်ရေ
နောင်ရဲတို့ မောင်နံှအကြောင်းကို အရင် အစပျိုးမယ်ဗျာ။ နောင်ရဲနဲ့ ချစ်ချစ် အိမ်ထောင်ကျပြီး ၄ နှစ်လောက် အထိ ကလေး မယူသေးပဲ၊ အလုပ်မှာ နေရာ တစ်နေရာ ရအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ချစ်ချစ်ကလည်း သူ့အလုပ်မှာ သူကြိုးစားပေါ့လေ။ နောက်တစ်ခု အကြောင်းပြချက်ကတော့ ၂ ယောက်ထဲရှိနေချိန် များများယူပြီး ချစ်ပျော်ပါးကျတာပေါ့လေ။ အခုတော့ မိန်းမလည်း ကိုယ်ဝန်က ၇ လ ကျော်နေပြီ။ နောင်ရဲက မိန်းမ ကိုယ်ဝန်ရှိတယ်လို့ သိတဲ့ အချိန်က စပြီး လိင်ဆက်ဆံမှုကို မပြုတော့ပေ။ လေ့လာစုံစမ်းကြည့်သမျှ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန် ပထမ ၃ လ မှာ လိင်ဆက်ဆံမှု ကြမ်းတမ်းရင် ကိုယ်ဝန်ပျက်နိုင်ခြေ များတယ်လို့ ဆိုတာကြောင့်၊ မိမိ ရင်သွေး မထိခိုက်အောင် ဆိုပြီး မိန်းမနဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှု မလုပ်ပါဘူး။ တခြား မိန်းမတွေနဲ့ကလည်း လူလွတ်ဘဝတုန်းကသာ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးပေမယ့် အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် မလုပ်တော့ဘူးပေါ့။ ဒါဆို ဖြေရှင်းနည်းက တစ်နည်းပဲ ရှိတယ်။ သက်သတ်လွတ် စားတာပေါ့ဗျာ။ တနည်း လက်နဲ့ ငါးဦးကော်မတီဖွဲ့တယ်ဆိုလားပဲ။ ဆီမပါ၊ အရည်မပါနဲ့ ခြောက်ကပ်ကပ်ကြီးဆိုတော့ သိပ်မကြိုက်ချင်လှဘူးပေါ့။ ဒါနဲ့ gel ဘူးတွေ ဝယ်၊ မိန်းမအင်္ဂါအတုတွေ ဝယ်ပြီး ဖြေရှင်းပေမယ့် မိန်းမနဲ့ လုပ်နေကျလောက် အထွဋ်အထိပ် မရောက်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အဲ့တော့ အောင်းထားတာလည်း လ နဲ့ ချီနေပြီပေါ့လေ။
ဒီညနေမှာ မိန်းမကလည်း ဗိုက်ခွင့် ရပြီ။ လ ကလည်း တော်တော်ရင့်နေပြီကိုး။ နောက် လ ကျော်လောက်ဆိုရင် မွေးပြီလေ။ သူ ခွင့်ယူတဲ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ အပြင်က စားသောက်ဆိုင်လေးမှာ ညစာ ထွက်စားကျတာပေါ့။ အဲ့ အစားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရဦးမယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေက ဗိုက်ထဲမှာ ကလေး ထည့်ထားတယ်ဆိုပြီး ၂ ယောက်စာ စားကျသဗျ။ အဲ့ဒီတော့ ပြသနာ တက်ပါလေရောဗျာ။ လ ရင့်တဲ့ အချိန် အိုဂျီနဲ့ ပြတော့ သွေးထဲက သကြားဓါတ် စစ်ကြည့်တာပေါ့။ သကြားဓါတ် များနေလေရော။ ပြသနာက ဗိုက်ထဲက ကလေးကိုလည်း သွေးချို ဖြစ်စေပြီး နောက်ဆက်တွဲ ရောဂါတွေလည်း ဖြစ်စေတယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ မိန်းမဖြစ်သူကို အစားအသောက်ပေါ် လုံးဝ ဂရုစိုက် စားစေရတယ်။ ဒီညတော့ သူ ကြိုက်တဲ့ ကိုရီးယားစာလေး စားချင်တယ်ဆိုလို့ ဒီမြို့ရဲ့ နာမည်ကြီး ကိုရီးယားဆိုင်လေးမှာ လိုက်ကျွေးတယ်ပေါ့ဗျာ။ ဆိုင်က တော်တော်ကြီးတယ်ဗျ။ အဲ့ အိမ်သာကလည်း ဆိုင်နဲ့ တော်တော်လှမ်းတယ်။ နာမည်ကြီး ဆိုင် ဆိုတဲ့ အတိုင်း လူကလည်း စည်ကားချက်ဗျာ။ ဝိုင်းတိုင်း လူအပြည့်ပေါ့။ နောင်ရဲတို့ ရောက်တော့ စားမယ့် ဟင်းတွေ မှာပြီး နောင်ရဲအတွက်က ဘီယာ မှာလိုက်တယ်။ ချစ်ချစ်ကတော့ ကဖင်းဓါတ် မပါတဲ့ ရေနွေးအေးပေါ့။
ချစ်ချစ်နဲ့ စကားတွေပြောလိုက်၊ ဘီယာသောက်လိုက်နဲ့ ဟန်ကျနေတာဗျ။ ဟင်းပွဲတွေ ရောက်လာတော့လည်း ပူပူစပ်စပ်လေးကို စားလိုက် ဘီယာသောက်လိုက် စဉ်းစားသာကြည့်တော့ဗျာ။ စားသောက်လို့ ကောင်းမယ့် ဖြစ်ခြင်း။ စားသောက်နေတာနဲ့ပဲ စကားပြောတာလည်း နည်းသွားတယ်လေ။ နောင်ရဲက စားလိုက် သောက်လိုက် ဆိုတော့ ဗိုက်က ခဏလေးနဲ့ တင်းသွားတယ်။ အထူးသဖြင့် ဆီးအိမ်တင်းတာပေါ့လေ။ ဒါနဲ့ အိမ်သာကို သွားရတာပေါ့။ အိမ်သာက မိန်းမ အိမ်သာ၊ ယောကျ်ားအိမ်သာအပြင်၊ မသန်စွမ်းသူတွေ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေ ကလေးငယ်လေးတွေနဲ့ အဖေတွေ အမေတွေ သွားဘို့အတွက် သပ်သပ် ခွဲပေးထားသဗျ။ အိမ်သာထဲ ဝင်ပြီး ကိစ္စရှင်းပြီး ထွက်လာတော့ ကိုယ့်စားပွဲဝိုင်းမှာ ကိုယ်ပြန်ထိုင်၊ သောက်လက်စ ဘီယာလက်ကျန်ကို မော့ပြီး နောက်တစ်ခွက်မှာလိုက်တယ်။ ချစ်ချစ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူက စားကောင်းနေတုန်းလေ။ သူက ဖြည်းဖြည်းစားတတ်တဲ့ လူ ဆိုတော့ အမြဲတမ်း ထမင်းစားရင် သူ့ကို စောင့်နေကျပေါ့။ ဒါနဲ့ ဘေးဘီကို ဝဲကြည့်လိုက်တော့၊ ကိုယ့်ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံကို တွေ့လိုက်တယ်။ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ပေါ့။ ပြည့်စုံအောင် ပြောရရင် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာဟန်ပန်လေးနဲ့ ကောင်မလေးပါ။ ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် ပြောရရင် မျက်ဝန်းဝိုင်းဝိုင်းနက်နက်လေးနဲ့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူး ကောင်မလေး တစ်ယောက်က နောင်ရဲ ကို စိုက်ကြည့်နေပါသတဲ့။ အဲ့ဒီဝိုင်းမှာတော့ သူမနှင့် အတူ ရွယ်တူ ကောင်မလေးတွေ ကောင်လေးတွေ ဝိုင်းဖွဲ့စားသောက်နေတာကို တွေ့ရသည်။ သူမ၏ ဘေးမှာတော့ သူမရည်းစားဟု ခန့်မှန်းရသူ ကောင်လေးက စကားတပြောပြောနှင့် ဟင်းတွေ ခပ်ပြီး သူမ ပန်းကန်ထဲ ထည့်နေတာ တွေ့ရသည်။
ကိုယ့်ကို အဲ့ဒီလို စူးစိုက်ကြည့်နေတာ ခံရတော့ ပထမတော့ ရှက်သယောင် ခံစားရသည်။ ဒါပေမယ့် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင် အထူးသဖြင့် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်က စူးရှတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ကြည့်တော့ ရင်ဖိုလာသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ အောက်က ညီတော်မောင်ကလည်း ခပ်တင်းတင်းလေး ဖြစ်လာသည်။ ကိုယ်ကလည်း အရှုံးမှ မရှိတာ။ သူတောင် စိုက်ကြည့်တာ ကိုယ်ကလည်း ပြန်ကြည့်တာပေါ့လေ။ နောက်တော့ ကောင်မလေး မျက်ဝန်းတွေက အဓိပ္ပါယ် ပါလာသည်။ ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ ဆိုတာတော့ အဖြေမသိ။ စဉ်းစားကြည့်မိသလား ဆိုတော့လည်း မစဉ်းစားမိ။ အဖြေမသိပေမယ့် သဘောပေါက်လား ဆိုတော့လည်း နည်းနည်း ပေါက်သည်။ ပြီးတော့ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို ဖြတ်ခနဲ တွန့်ကာ ရှက်ပြုံးလား၊ မသိသော အပြုံးမျိုးနှင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး ဘေးနားက ကောင်လေးကို တစ်ခုခု ပြောနေတာ တွေ့လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူတို့ စားပွဲဝိုင်းက ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်သည်။
မတ်တတ်ရပ်တော့မှ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို မြင်လိုက်ရတော့မှ နောင်ရဲ ငုတ်တုတ်မေ့သွားသည်။ လှသည်လို့ ဆိုရမည်။ ရှိသင့် ရှိအပ်သည့် အဖုအထစ်တွေက ရှိသင့်ရှိအပ်သည့် နေရာမှာ ရှိနေသည်။ နောင်ရဲတို့ စားပွဲဝိုင်းကနေ အဖြတ်မှာတော့ မျက်စောင်းလေး ထိုးသွားသယောင် မြင်လိုက်မိသည်။ အတွေ့အကြုံ ရှိလားဆိုတော့လည်း မရှိ၊ လူတုံးကြီးလား ဆိုတော့လည်း မဟုတ်တဲ့ နောင်ရဲသည် ဘာဆက်လုပ်ရမည်နည်း။ မိန်းမနှင့် လိင်မဆက်ဆံရတာ ကြာတော့ ညီတော်မောင်လည်း အောင့်နေသည်။ သူမနောက် လိုက်သွားပြီးမှ တစုံတခု အော်လျှင် ပြသနာ ကြီးသွားနိုင်သည်။ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။
မိန်းမကို လှမ်းကြည့်ပြီး အိမ်သာခဏ သွားမည်ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဒီတခေါက်တော့ နည်းနည်းကြာမည်၊ အိမ်သာတက်ဦးမည်ဟု ပြောထားခဲ့သည်။ ခပ်သွက်သွက် ခြေလှမ်းတွေနှင့် အိမ်သာဆီကို အပြေးတပိုင်း သွားလိုက်မိသည်။ အိမ်သာနားရောက်တော့ သူမကို လှမ်းတွေ့လိုက်သည်။ သူမကို နောင်ရဲကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးသယောင်လေး လုပ်ကာ အိမ်သာထဲ ဝင်သွားသည်။ အနားရောက်တော့မှ ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမအိမ်သာ မဟုတ်သော ဦးစားပေးအိမ်သာ ဖြစ်နေသည်။ နောင်ရဲ ဦးနှောက်ကို အလုပ်ပေးရတော့သည်။ ထိုအိမ်သာထဲ ဝင်ဖြစ်မလား၊ မဝင်ပဲ နေမလားပေါ့။ ဦးနှောက်က တားနေသော်လည်း မမြင်ရတဲ့ စိတ်စွမ်းအားက (တနည်း တဏှာစွမ်းအားပေါ့ဗျာ) ဝင်ဘို့ တိုက်တွန်းနေသည်။ ဒါနဲ့ တံခါးကို ဆွဲကြည့်လိုက်တော့ သော့မခတ်ထားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နောင်ရဲလည်း ဘေးဘီကို ကြည့်ပြီး အိမ်သာထဲ အမြန်ဝင်လိုက်တော့သည်။
အိမ်သာထဲ ဝင်သည်နှင့်၊ သူမက အပြုံးနဲ့ စောင့်ကြိုနေသည်။ ၂ ယောက်သား တိုင်ပင်ထားသည့်အလား၊ မက်မက်စက်စက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နမ်းကျသည်။ နူးနှပ်မနေတော့ပဲ၊ သူမရဲ့ စကပ်တိုလေးကို လှန်ကာ အိမ်သာဘေစင်မှာ လက်ထောက်ခိုင်းပြီး၊ ဖင်ကို ကုန်းခိုင်းကာ အနောက်ကနေ ညီလေးကို ထည့်တော့သည်။ ညီတော်မောင်က တင်းတာမှ တောင်လို့။ သူမရဲ့ ညီမလေးလည်း အရည်ရွှဲလို့ပေါ့။ ထိုးထည့်သည်၊ တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ ၁၀ ချက် လောက်ပဲ ရှိသေးသည်။ တဖျစ်ဖျစ် မြည်သလိုပင် ညီတော်မောင်က အရည်တွေ ထွက်ကုန်သည်။ သူမကတော့ ခိုးခိုးခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်တာပေါ့။
"ဦးလေး... မစားရတာ တော်တော်ကြာပြီ ထင်တယ်... အဲ့ဒါကြောင့် မီးက အခြေအနေကြည့်ပြီး ဦးလေးတော့ ငတ်နေတာ ကြာပြီ ဆိုပြီး ကျွေးတာ... ခိခိ..."
"အေးကွယ်... အိမ်သာထဲမှာဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားတာရယ်... မလုပ်ရတာ ကြာတော့ မထိန်းနိုင်တာရယ် ဖြစ်သွားတယ်... မီးနဲ့ တွေ့လို့ ရဦးမလား..."
"ခိခိ... ကန်တော့ဆွမ်းပါ ဦးလေးရယ်... မီးက နောက်တစ်ခေါက် တွေ့ဘို့ထိ စိတ်မကူးထားပါဘူး..."
"ဒါဆိုလည်း... ဦးလေး ကံပဲပေါ့ကွယ်..."
"အခုလို ဦးလေးကို လက်ခံတာလည်း ဘာကြောင့်လဲလို့ မမေးနဲ့တော့နော်... မီး ကိုယ်ဝန်ရမှာကိုလည်း မပူနဲ့... ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ခိခိ... ကဲ... ဦးလေး ထွက်တော့... ပြီးမှ မီးထွက်တော့မယ်..."
"အေး... အေး... အေး..."
နောင်ရဲလည်း တံခါး အသာ ဟ ကာ ဘေးဘီကို ကြည့်ပြီး အပြင်ထွက်လာပါတော့သည်။ အပြင်ရောက်တော့ ချစ်ချစ်ကို မြန်မြန် စားခိုင်းပြီး ပိုက်ဆံ မြန်မြန်ရှင်းခိုင်းကာ ထွက်လာတော့သည်။ ဆိုင်ကနေ အထွက်မှာတော့ ခုဏက ကောင်မလေးနဲ့ ဒဲ့ဆုံပါလေရော။
"ဦးလေး... ပိုက်ဆံအိတ် ကောက်ရလို့... ဦးလေးဟာလား..."
"သြော်... အေးအေး... ကျေးဇူးကွယ်..."
"လမ်းမှာ ကျလို့ တွေ့ပြီး ပြန်ပေးတာ ဖြစ်မယ် မိန်းမရေ..."
လို့ မေးရန် ပြင်နေသော ချစ်ချစ်ကို ဖြေကာ ဆိုင်ထဲက ထွက်လာတော့သည်။ အနောက်ကနေ ကောင်မလေးရဲ့ ခစ် ကနဲ ရယ်သံကလည်း ကြားလိုက်ရသည်။ မြန်မြန် ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်လေနော်။ အသက် ၄၀ လောက် ရှိနေသော နောင်ရဲက အသက် ၂၀ လောက် ကောင်မလေးကို လုပ်တာ ၁၀ ချက် လောက်နဲ့ ပြီးသွားတယ်ဆိုတော့ ရှက်စရာပေါ့လေ။ ကားပေါ်တက်ပြီးတော့ အိမ်ပြန်လာတာပေါ့။ လမ်းမှာ ဆေးလိပ်သောက်ချင်လာတာနဲ့ စတိုးဆိုင်လေးထဲ ဝင်ပြီး ဆေးလိပ်ဝင်ဝယ်ရသည်။ ချစ်ချစ်ကတော့ ဗိုက်တင်းပြီး ကားပေါ်မှာပဲ ကျန်ခဲ့သည်လေ။ နောင်ရဲ ကြိုက်တဲ့ မာပိုလို (မန်သော် ပါတာ) ကို ဝယ်ပြီး ပိုက်ဆံ ရှင်းတော့မှ အိတ်ထဲက ကဒ်လေး ထွက်ကျလာသည်။ ဆေးလိပ်သောက်ရန် ဆိုတဲ့ နေရာလေးမှာ ရပ်ပြီး ဆေးလိပ်ကို ရှိုက်နေတဲ့ နောင်ရဲ ဘာတွေးနေမလဲ ဆိုတာတော့။
ခင်တဲ့
နောင်ရဲ

No comments:
Post a Comment