**** မယ္ ဥ လွိုင္ ****
( ေမာင္ၿခိမ့္ ) (Zawgyi)
မင္းသားငယ္မွာ သက္ထားစံ၏ ခႏၶာကိုယ္ ေနာက္ပိုင္းအလွအား ၾကည့္ရင္း အဝတ္စားမ်ား ခၽြတ္ခ်ၿပီး ရပ္ေနသျဖင့္ ေပါင္ၾကားမွ ေထာင္ထြက္ေနေသာ လီးႀကီးမွာ အညိဳေရာင္ သန္းေနကာ ဒစ္ဖူးက ကားထြက္ေနသည္။သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ လင္ျဖစ္သူ လီးထက္ အဆမတန္ ထြားႀကိဳင္းေသာ လီးႀကီးက ဖမ္းစားလိုက္ရာ ခဏတာ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြားခဲ့ရ၏။တျဖည္းျဖည္း မင္းသားငယ္ ေပါင္ၾကားမွာ လီးညိဳႀကီးမွာ ရမ္းခါရင္ သူမေနာက္ေက်ာဘက္ လွမ္းလာသည္ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိျပန္သည္။
မင္းသားငယ္မွာ မ်က္လုံးမ်ား အေရာင္ေတာက္ကာ သက္ထားစံ ေနာက္ေက်ာနား ရပ္ကာ ပုခုံးသား ေဖြးေဖြးအား နမ္းစုပ္လိုက္၏။သက္ထားစံ ကိုယ္ေလး ဆက္ကနဲ႔တုန္ကာ နို႔အုံအား သိုင္းကာထားေသာ လက္က ေအာက္ေလၽွာသြားသည္။သက္ထားစံ လက္ေအာက္က်သြားသည္ႏွင့္ လွစ္ကနဲ ရင္သားစိုင္ေဖြးေဖြးႏွင့္ နို႔သီးေခါင္းေလးအား မွန္ခ်ပ္ထဲမွ ျမင္လိုက္ရ၏။သူမ နို႔အုံအား ၾကည့္ေနသည္ကို ျမင္သည္ႏွင့္ လက္ျပန္ကာရာ မမွီလိုက္ေတာ့ေပ။
မင္းသားငယ္ လက္ႏွစ္ဖက္မွာ သူမခါးေလး ကိုင္ထားရာမွ နို႔အုံႏွစ္ဖက္အား သိုင္းဖက္ကာ ညႇစ္ကိုင္ထားေတာ့၏။႐ုတ္တရက္ ေရွ႕တိုးကပ္ရာ မွန္ခ်ပ္ခံေနသျဖင့္ တိုးမရေပ။နို႔အုံမ်ား ညႇစ္ခံရစဥ္ ဖင္ၾကားထဲ ခပ္ေႏြးေႏြး အသားစိုင္တခုက ဖိကပ္ထားသျဖင့္ သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ စိတ္ထဲ ဖ်င္းကနဲ႔ ခံစားလိုက္ရျပန္သည္။လင္ႏွင့္ေဝးေနသည္မွာ ၾကာလွသျဖင့္ ေသြးသားမ်ား ဆူပြက္လာရ၏။
" ဖယ္ ဖယ္ …… ဖယ္ပါ … မ လုပ္ ပါ နဲ႔ …… က်မက …… ကေလးအေမ …… အိမ္ေထာင္သည္ပါ ရွင္ … အဟင့္ ဟင့္ "
တုန္ရီေမာဟိုက္ေသာ ငိုသံေလးျဖင့္ ေျပာကာ ဖင္ႀကီးအား ရမ္းရင္း ဖိကပ္ထားေသာ မင္းသားငယ္ လီးအား ခါထုတ္ေနသည္။သို႔ေသာ္ ဖင္ၾကားထဲ မိမိရရ ဖိကပ္ထားသျဖင့္ လီးမွာ ေနရာမေရြ႕ပဲ ဖင္သားစိုင္ႀကီး ရမ္းခါသမၽွ ပြတ္သပ္ေပးသလို ျဖစ္ေနေတာ့၏။
" တျခားလူေတြ ဝင္လာရင္ အရွက္ကြဲရခ်ည္ရဲ့ … အဟင့္ ဟင့္ …… ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္ "
" ဒီေနရာကို … က်ဳပ္ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရပဲ … ဘယ္သူမွ မဝင္ရဲပါဘူး … စိတ္ ေအးေအး ထားပါ … သက္ထားစံ "
မင္းသားငယ္ထံမွ ဒုတိယ အႀကိမ္ စကားသံ ထြက္ေပၚလာရင္း နို႔အုံအား ညႇစ္ေခ်ကာ ဖင္ၾကားထဲ လီးျဖင့္ အေျမႇာင္းလိုက္ ဖိဆြဲေနေတာ့သည္။
ခဏာ အၾကာ ပုခုံးသား ႏုႏုအား ဆြဲစုပ္ေနေသာ ႏူတ္ခမ္းေလးမွာ ေအာက္သို႔ ေရြ႕ကာ ေက်ာျပင္သို႔ ေရာက္ရွိလာစဥ္ ဖင္ၾကားမွ လီးက ေအာက္ေလၽွာထြက္ရာ ဆီးခုံးေပၚရွိ လေမႊးအုံႀကီးက ပြတ္ဆြဲသြားျပန္သည္။သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ ဖင္ၾကားထဲ ဖိကပ္ေနေသာ လီး ကြာသြားၿပီး လေမႊးမ်ားမွ ဖင္သားစိုင္ႏွစ္ျခမ္း အလယ္အား ဖိဆြဲသြားသျဖင့္ စိတ္ထဲ တရွိန္းရွိန္းေလး ျဖစ္က်န္ခဲ့၏။
သို႔ေသာ္ မင္းသားငယ္ ႏူတ္ခမ္းေလးက ခါးနားေရာက္လာရာ ဖင္သားေပၚတြင္ ၾကက္သီးဖူးေလးမ်ား ဖ်င္းကနဲ႔ ဖ်င္းကနဲ႔ ထလာျပန္သည္။ဖင္သားစိုင္ ႏွစ္ျခမ္းအား လၽွာအျပားလိုက္ ယက္ေပးစဥ္ ဒူးမ်ားညြတ္က်လာရင္း ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္မွာ ဆက္ကနဲ႔ တုန္ခါသြား၏။မင္းသားငယ္မွာ ဖင္သားစိုင္ႏွစ္ဖက္အား ယက္ရင္း ပြတ္သပ္ေပးရာ သက္ထားစံ ဒူးေလးညြတ္ကာ ဖင္ႀကီးေနာက္သို႔ ပစ္ေပးသလိုျဖစ္ၿပီး ဖင္ႏွစ္ျခမ္းေအာက္ဖက္ အေမႊးမ်ား ဖုံးအုပ္ထားေသာ ေစာက္ပတ္အုံေလး ျပဴးထြက္လာသည္ကို ျမင္လိုက္ရသည္။
ေဖြးဥ ေကာ့ထြက္ေနေသာ မထိရက္စရာ ဖင္ႀကီးအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အနည္းငယ္ ဆြဲျဖဲလိုက္ျပန္၏။ဖင္ႏွစ္ျခမ္းၾကား ခြက္ဝင္ေနေသာ ဖင္ဝ နီညိဳေလးအား လၽွာထိပ္ျဖင့္ ထိုးယက္ေပးရာ သက္ဦးစံ တစ္ေယာက္ အသံမထြက္ေစရန္ သူမပါးစပ္ေလးအား သူမလက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဖိအုပ္ထားလိုက္ရေတာ့သည္။ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖင့္ ဖင္ဝေလး အယက္ခံရင္း လူတစ္ကိုယ္လုံး ေလထဲ ေမ်ာလြင့္ေနသလို တလွပ္လွပ္ျဖင့္ ခံစားေနရ၏။
နန္းေတာ္ထဲ စေရာက္ခ်ိန္ မိဘုရားေခါင္ႏွင့္ ေတြ႕မွ ေစာက္ပတ္အား အယက္ခံဖူးရသည္။ခုလည္း မင္းသားငယ္၏လၽွာထိပ္ေလးမွာ ဖင္ဝေလးထဲ ဝိုက္ကာ ထိုးကာျဖင့္ ကလိေနသျဖင့္ ခံစားမႈ႔ အသစ္တစ္မ်ိဳးႏွင့္ ကာမအရသာ ခံစားေနမိေတာ့၏။ ခံစားမႈ႔ေနာက္ လိုက္ပါရင္း သူမ ကိုယ္မွ ေခၽြးနံ့မ်ား ထြက္ေနသည္ကို သတိရမိလိုက္မိသည္ႏွင့္ အားနာစိတ္မ်ား ဝင္ကာ ႐ုန္းၾကည့္လိုက္သည္။သို႔ေသာ္ မင္းသားငယ္မွာ ဖင္ႏွစ္ျခမ္းအား ဖမ္းထိန္းကာ ဖင္ေပါက္ေလးထဲ လၽွာထိပ္ေလးအား မရမက စုခၽြန္ထဲ့ပစ္ေန၏။
မလႈပ္သာ လႈပ္သာျဖင့္ ႐ုန္ရင္း သန္မာေသာ မင္းသားငယ္ လက္ထဲ ဖင္သားစိုင္ႀကီးမွာ ႐ုန္းမထြက္နိုင္ခဲ့ေပ။တခါမွ မရဖူးေသာ ကာမ အရသာေလးမို႔ သက္ထားစံကိုယ္တိုင္လည္း ႐ုန္းသာ ႐ုန္းေနရသည္ စိတ္သိပ္မပါလွေပ။ထိုစဥ္ ဖင္ေပါက္ေလး ကလိေနေသာ မင္းသားငယ္ လၽွာေလးမွာ ေအာက္ေလၽွာလာၿပီး ေပါင္ရင္းၾကားမွ ေဖါင္းထြက္ေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံ အက္ကြဲေၾကာင္းထဲ ထိုးခြဲကာ ေဘးႏူတ္ခမ္းသား ႏွစ္ဖက္အား ဆြဲစုပ္ေပးေနျပန္သည္။
" အ အ …… အမေလးးး အဟင့္ ဟင့္ "
သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ တစ္ကိုယ္လုံး တြန္႔လိမ္ကာ တ အအ ညည္းေနရေတာ့၏။
" ေတာ္ ပါ ေတာ့ ေနာ္ … ဒီေလာင္ဆို ေက်နပ္ပါေတာ့ … ေအာက္က အနံ့ထြက္ေနေတာ့ မေကာင္းပါဘူးရွင္ "
သူမ ေစာက္ပတ္ေလးမွ အမွန္တကယ္လည္း ေသးနဲ႔ ေစာက္ခ်ီးနံ့မ်ား ခပ္စူးစူး ထြက္ေပၚေန၏။မင္းသားငယ္မွာ ရာဂစိတ္ ျပင္းထန္သူမို႔ ခပ္စူးစူး ေစာက္ခ်ီးနံ့က သူ႔အတြက္ အေႏွာက္ယက္ မျဖစ္ပဲ ရမၼက္စိတ္မ်ား ပိုမို ေတာက္ေလာင္ ေနရ၏။
" ရပါတယ္ သက္ထားစံရယ္ … သက္ထားစံရဲ့ ……ေစာက္ပတ္နံ့ေလးက … ေမႊးေနတာပါ "
" အိုရ္ …… ရွင္ …… ႀကံႀကံဖန္ဖန္ "
တိုင္းျပည္ အားထားရေသာ မင္းသားတစ္ပါးက ေနာက္ေက်ာဘက္မွ ဒူးေထာက္လ်က္ အေနထားျဖင့္ သူမ ေစာက္ပတ္အား ယက္ေပးေနသျဖင့္ မသင့္ေတာ္သလို ခံစားမိကာ ခါးျပန္ဆန္႔ရင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လွည့္လိုက္ေတာ့သည္။သူမ ေပါင္ဂြေလးမွ ေဖါင္းႂကြေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလးအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အုပ္ရင္း ငုံ႔ၾကည့္မိ၏။ထူကဲေသာမ်က္ခုံေမႊးႏွစ္ခုမွာ ထိစပ္ေနၿပီး မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးႏွင့္ ရမၼက္ခိုးေဝေနေသာ မ်က္လုံးမ်ားမွ သူမအား ေမာ့ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရလိုက္သည္။ဒူးေထာင္လ်က္အေနထားမို႔ ေပါင္ၾကားမွ ထြားႀကိဳင္း တုတ္ခိုင္လွသည့္ လီးႀကီးမွာလည္း တဆက္ဆက္ တုန္ေနရွာ၏။
လီးႀကီးအား ၾကည့္မိရင္း မ်က္ႏွာေလး ရဲတြတ္လာကာ ရွက္စိတ္မ်ား ဝင္ေရာက္လာၿပီး မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္အား လက္ႏွစဖက္ျဖင့္ ဖုံးကာထားမိသည္။လက္ႏွစ္ဖက္စလုံး မ်က္လုံးေပၚ ေရာက္သြားရာ မင္းသားငယ္ မ်က္ႏွာေရွ႕ သူမေပါင္ၾကားမွ ေဖါင္းႂကြေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံေလးမွာ အတိုင္းသား ေပၚေနေတာ့၏။
" ရွီးးးးး းးးးး …… အ အ "
အကာကြယ္မဲ့သြားေသာ သူမေပါင္ၾကားအား မင္းသားငယ္မွာ မ်က္ႏွာအပ္ကာ ေစာက္ပတ္တျပင္လုံး ထိုးယက္ပစ္လိုက္သည္။ဒီတႀကိမ္တြင္ မတားဆီးေတာ့ပဲ ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္အား မသိမသာ ျဖဲကာ ေကာ့ထားေပးမိ၏။သူစိမ္းေယာကၤ်ား တစ္ဦးမွ ေစာက္ပတ္အား ယက္ေပးေနသည္ဟုေသာ အသိက ကာမစိတ္အား ေတာက္ေလာင္လာေစသည္။စိတ္မ်ား ထႂကြလာကာ မ်က္စိမိတ္ရင္း မင္းသားငယ္ ေခါင္အား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆြဲကာ သူမေပါင္ဂြထဲ ကပ္ထား လိုက္ေတာ့သည္။
ခဏ အၾကာတြင္ ကာမပညာ စုံလွေသာ မင္းသားငယ္ လၽွာစြမ္းေအာက္ ေစာက္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ခဲ့ရျပန္၏။ေစာက္ရည္မ်ား မင္းသားငယ္မ်က္ႏွာအား ပန္းမိစဥ္ ရွက္ရြံ့အားနာ စိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာကာ ေခါင္းအား တြန္းဖယ္၍ ေရခ်ိဴးကန္ အခန္းထဲမွ ေျပးထြက္လိုက္သည္။သက္ထားစံ ေျပးသြားရာ လမ္းတေလၽွာက္တြင္ ေစာက္ရည္မ်ား စီးက်ေနခဲ့၏။မင္းသားငယ္မွာ ႐ုတ္တရက္မို႔ ဒူးေထာက္လ်က္ အေနထားျဖင့္ လွည္ျပန္ေၾကာင္ၾကည့္ေနၿပီးမွ ထရပ္ကာ သက္ထားစံ ေနာက္ ေျပးလိုက္ခဲ့၏။
သက္ထားစံ အိပ္ခန္းထဲ အေရာက္ ခ်ည္ထည္ထမိန္အား ရင္လ်ားထားလ်က္ ကုတင္ေဘး အသက္မၽွင္းရႈေနကာ မတ္တပ္ရပ္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ခ်ည္ထည္ ထမိန္ေလးမွာ ေရခ်ိဳးၿပီး လဲရန္ ထုတ္ထားသျဖင့္ ကမန္းကတန္း ေကာက္ဝတ္ရာ ထမိန္အထက္ဆင္မွာ ေအာက္ဖက္သို႔ ေရာက္ရွိေန၏။မင္းသားငယ္ ကိုယ္တုံးလုံးျဖင့္ ကပ္လာစဥ္ ကုတင္ေပၚ တင္ပလြဲ ထိုင္ကာ မ်က္ႏွာလြဲထားလိုက္သည္။
မင္းသားငယ္မွာ သက္ထားစံ ပုခုံးအား ကိုင္၍ ကုတင္ေပၚလွဲခ်ရင္း ခြထားလိုက္သည္။ပါးျပင္ႏွင့္ လည္တိုင္အား တရွိုက္မက္မက္ နမ္းရင္း ရင္လ်ားထားေသာ ထမိန္ေပၚမွ နို႔သီးေခါင္းေလးအား စမ္းကာ ညႇစ္ေပးေန၏။သက္ထားစံမွာ ပက္လက္အေနထားႏွင့္ ထမိန္အေပၚ အနားစအား နို႔အုံမ်ား မေပၚေအာင္ ဆြဲတင္လိုက္သည္။မင္းသားငယ္မွာ လည္ပင္းသား အေပ်ာ့ေလးအား ဆြဲစုပ္ရင္း
ထမိန္အေပၚစအား ဆက္ကနဲ႔ ခ်က္ေပၚထိ ဆြဲခ်ပစ္၏။
မို႔ေမာက္ထြက္လာေသာ နို႔အုံထိပ္ နို႔သီးေခါင္း ေလးမ်ား မာထင္ကာ ေထာင္ထြက္လာေတာ့သည္။သက္ထားစံမွာ ထမိန္စအား ညာလက္ျဖင့္ ျပန္စမ္းရင္း မ်က္ဝန္းရြဲႀကီးျဖင့္ မ်က္ေစာင္းတခ်က္ လွမ္းထိုးလိုက္၏။မင္းသားငယ္ ရင္ထဲ တဒိုင္းဒိုင္း ခုန္လာရသည္။ပက္လက္အေနထားႏွင့္ သက္ထားစံအား ေဘးမွ ခြလွဲထားသျဖင့္ ေပါင္ၾကားမွ ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးက သက္ထားစံ ခါးအား ေထာက္မိေန၏။နို႔သီးေခါင္းေလး စုပ္ကာ ထမိန္အား ခၽြတ္ခ်စဥ္ သက္ထားစံကိုယ္တိုင္ ဖင္ႀကီးႂကြကာ ကူညီေပးေနျပန္သည္။
သက္ထားစံမွာ မင္းသားငယ္ လၽွာဖ်ားေအာက္ တခ်ီၿပီးထားေသာ္လည္း မင္းသားငယ္ေပါင္ၾကားမွ လီးႀကီးအား ျမင္ေယာင္ရင္း ကာမမီးမ်ား ေတာက္ေလာင္ေနသည္မွာ မၿငိမ္းေသးေပ။လီးႏွင့္ ေဝးေနရသျဖင့္ လတ္တေလာ ခံစားေနရေသာ ရမၼက္စိတ္အား ေျဖေဖ်ာက္ရန္ စဥ္းစားထားပုံရ၏။ထိုစဥ္
မင္သားငယ္မွာ ထမိန္အား ေျခရင္းဘက္ တြန္းပို႔ရင္း ထထိုင္လိုက္ျပန္သည္။
မင္းသားငယ္ ထထိုင္သည္ႏွင့္ သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ ေပါင္ၾကားမွ လီးႀကီးအား ခိုးၾကည့္ကာ ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္အား ျဖဲေပးထားလိုက္သည္။မင္းသားငယ္မွာလည္း စြဲမက္ဖြယ္ခႏၶာကိုယ္အလွႏွင့္ ေပါင္ဂြစုံမွ အရည္ရႊဲေနေသာ ေစာက္ပတ္အား ၾကည့္ကာ လိုးခ်က္စိတ္မ်ား ထိန္းမရ သိန္းမရ ျဖစ္ေပၚေနျပန္၏။ကေလးအေမဟု သိရွိထားရာ တင္းမာေသာ နို႔အုံမ်ားႏွင့္ ခ်ပ္ရပ္ေနေသာ ဗိုက္သားေဖြးေဖြးေလးက မယုံနိုင္စရာပင္။
ပက္လက္အေနထားႏွင့္လွဲေနေသာ သက္ထားစံ ေပါင္ၾကားထဲ ဒူးေထာက္ေနရာယူကာ ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးထိပ္ျဖင့္ ေစာက္ပတ္အက္ကြဲေၾကာင္းထဲ အထက္ေအာက္ ဖိဆြဲေပးလိုက္သည္။သက္ထားစံမွာလည္း ပထမဆုံးအႀကိမ္ သူစိမ္းေယာကၤ်ား တစ္ဦး၏ အလိုးခံရန္ ႀကိဳတင္ ေတြးေတာရင္ စိတ္လႈပ္ရွား လာျပန္၏။
ထိုစဥ္ မင္းသားငယ္မွာ ေစာက္ပတ္အား လီးျဖင့္ ပြတ္ဆြဲေပးေနရာမွ ေလးဖက္ေထာက္ကာ ဒုတိယ အႀကိမ္ ေစာက္ပတ္ေလးအား ထပ္ယက္ေပးေနေတာ့သည္။အရည္ၾကည္မ်ား စိမ့္ကာ မို႔ေမာက္ေနေသာ ေစာက္ပတ္အုံအား တက္မက္စြာ ၾကည့္ရင္း အစိေလးအား ဆြဲစုပ္ေပးျပန္၏။သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ အလိုးခံဖို႔ စဥ္းစားေနခ်ိန္ အစိေလးအား ကုန္းစုပ္ခံရသျဖင့္ ခါးေကာ့တက္ကာ ဖင္သားစိုင္ႏွစ္ဖက္ ေလေပၚတြင္ က်ဳံ႕ကာ ေတာင့္ထားလိုက္ရသည္။အစိေလး ဆြဲစုပ္ထားရမွ ေစာက္ပတ္အက္ကြဲေၾကာင္းအား လက္ႏွစ္ျဖင့္ ျဖဲကာ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသား ႏုႏုေလးထဲ လၽွာထိပ္ေလး စုခၽြန္ထဲ့ကာ ေမႊေပးေန၏။သက္ထားစံ ကိုယ္တိုင္ လိုးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုမွ လီးထိပ္ျဖင့္ ေစာက္ေခါင္းေပါက္အား ေတ့ကာ နို႔အုံေပၚ မ်က္နာအပ္ကာ ေမွာက္ခ်ပစ္သည္။နို႔အုံအလယ္ၾကားထဲ မ်က္ႏွာအပ္ရင္း ဘယ္ညာလူးကာ ခါးအားျဖင့္ ေတ့ထားေသာ ေစာက္ေခါင္းေပါက္ထဲ လီးႀကီးအား ဖိသြင္းလိုက္၏။
" ဗ်စ္ …… အ …… ဗ်စ္ ဗ်စ္ …… ရွီးးးး းးးးး ကၽြတ္ကၽြတ္ "
လီးႀကီး ေစာက္ပတ္ေလးထဲ ဝင္လာသည္ႏွင့္ ေခါင္းေလးေမာ့ကာ တအအ ညည္းတြားေနရေတာ့သည္။ကေလးႏွစ္ေယာက္ထြက္သည္အထိ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ လိုးဖူးေသာ္လည္း ခုလို အျပဳစု အယုမ်ားမ်ားျဖင့္ တခါမွ အလိုးမခံဖူးေပ။လီးဝင္ကတည္းက သပ္လ်ိဳထားသလို ခံစားလိုက္ရ၏။လင္ျဖစ္သူ လီးထက္ အဆမတန္ တုတ္ခိုင္ထြားႀကိဳင္းေသာ လီးအရသာအား ခံယူရင္း တအားအား ေအာ္ေနမိသည္။အတြင္းထဲ ၾကပ္ထုတ္ေနေသာ္လည္း လီးႏွင့္ေဝးေနရသျဖင့္ တစ္ကိုယ္လုံး တြန္႔လိမ္ကာ အံႀကိတ္ခံပစ္၏။
တျဖည္းျဖည္း အရည္ၾကည္ေလးမ်ား အိုင္ထြက္လာစဥ္ အေပၚမွ ဖိလိုးေနေသာ မင္းသားငယ္၏ လေမႊးမ်ားအား စိုရႊဲကုန္သည္။ေစာက္ေခါင္း အတြင္းသားမ်ားအား လီးအရည္ျပားက ခပ္စီးစီးေလး ပြတ္ဆြဲေနသျဖင့္ ဒီအခ်ိန္ မင္းသားငယ္ ထျပန္လ်င္ ေတာင္းပန္ကာ အလိုးခံဖို႔ထိ စိတ္ကူးမိေန၏။မင္းသားငယ္မွာ တခ်က္ခ်င္း ဖိလိုးရင္း နို႔သီးေခါင္းႏွစ္ဖက္အား တလွည့္စီ ငုံစို႔ေပးေနျပန္သည္။
" ဒုတ္ …… ဘြတ္ …… အမေလးးးး ……… ဗ်စ္ ဘြတ္ …… အ အ …… ျဖည္းျဖည္း လိုးပါေနာ္ "
သက္ထားစံ မွာ နို႔စို႔ခံရင္း တခ်က္ခ်င္း အလိုးခံေနရာမွ
မင္းသားငယ္က ေဆာင့္လိုးလိုက္သျဖင့္ ေစာက္ပတ္တအုံလုံး က်င္တက္လာကာ ေခါင္းေလး ရမ္းခါရင္း ေတာင္းပန္ေနေတာ့၏။သက္ထားစံ၏ မ်က္နာေလးအား ၾကည့္ရင္း လိုးခ်က္မ်ား မေလ်ာ့ပဲ တရစပ္ ေဆာင့္လိုးပစ္သည္။မင္းသားငယ္ လီးႀကီးဝင္လာတိုင္း သက္ထားစံ ေစာက္ပတ္အုံေလး ခြက္ဝင္သြားရ၏။
" အားးးး …… အေမ့ ……… အ အ ……… အမေလးးး "
ထိထိမိမိႏွင့္ တရစပ္လိုးေနေသာ မင္းသားငယ္၏ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားေအာက္ အံႀကိတ္ခံကာ ညည္းေနရသည္။အားပါလွေသာ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ တအားအား တရွီးရွီး ျမည္ေအာင္ စုပ္သပ္ရင္း ေခါင္းကို ဘယ္ညာရမ္းကာ လက္ႏွစ္ဖက္မွ အိပ္ယာခင္းအား တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ေကာ့လန္ေနရ၏။
သက္ထားစံ၏ အျပဳအမူအား ၾကည့္၍ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ကာနီးမွန္း မင္းသားငယ္ ရိပ္မိလိုက္သည္။ရမ္းခါေနေသာ နို႔အုံႀကီးႏွစ္လုံးအား ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ညႇစ္ေခ်ကာ အသက္ဝေအာင္ရႉၿပီး အားရွိသေလာက္ ပစ္လိုးေတာ့သည္။ထင္သည့္ အတိုင္း တအားအား ေအာ္ရင္း ေစာက္ရည္မ်ားပန္းထြက္လာ၏။လီးအရည္ျပား တေလၽွာင္ေႏြးကနဲ႔ ခံစားရသည္ႏွင့္ ေဆာင့္ခ်က္မ်ား ရပ္ကာ လီးအရင္းထိကပ္ၿပီး ခါးအားျဖင့္ ႀကိတ္ဝိုက္ေပးလိုက္သည္။
သက္ထားစံမွာလည္း အရည္မ်ားပန္းထုတ္ရင္း လီးတန္ႀကီးအား အလိုေလ်ာက္ ျပန္ညႇစ္ေပးေနျပန္၏။
မင္းသားငယ္ လီးတန္တစ္ေလၽွာက္ ယားၿပီး က်င္တက္လာ ေစာက္ပတ္ေလးထဲ ပန္းထုတ္လိုက္ရေတာ့သည္။ပူေႏြးေသာ လရည္ပ်စ္ပ်စ္မ်ား သက္ထားစံ သားအိမ္ဝထဲ ဗ်စ္ကနဲ႔ ဗ်စ္ကနဲ႔ အရွိန္ုျဖင့္ ဝင္လာကာ ခဏအၾကာ ႏွစ္ေယာက္သား ၿငိမ္သက္သြားၾက၏။
/////////////////////////////
" အား … ကၽြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္ "
မနက္ အိပ္ယာနိုးသည္ႏွင့္ သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ တစ္ကိုယ္လုံး နာက်င္ကိုက္ခဲေနရသည္။ေပါင္တန္မ်ား ေညႇာင္းကိုက္ကာ ဆီးစပ္တစ္ျပင္လုံးက ဆစ္ကနဲ႔ ဆစ္ကနဲ႔ နာက်င္ေနသျဖင့္ စုပ္သပ္လ်က္ ညည္းတြားမိ၏။သူမေဘးနား အ၀တ္ကင္းမဲ့ေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ မင္းသားငယ္မွာ တခူးခူးျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနေတာ့သည္။ကုတင္ေပၚမွ ပင္ပန္းႏြမ္းလ်စြာ ထလာရင္း ေရခ်ိဳးကန္ဆီ ဦးတည္လိုက္၏။ညပိုင္းေဖ်ာေျဖပြဲ ၿပီးကတည္းက တညလုံး အလိုးခံရသျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံး ေစာက္ရည္နံ့ လရည္နံ့မ်ား မြန္ထူေနေတာ့သည္။
ေပါင္ၾကားေလးထဲ ေရေဆးခ်ရာ ေစာက္ဖုတ္ေလးမွာ အနဲငယ္ ေယာင္ကားေနၿပီး ေစာက္ေခါင္းေပါက္ေလး အဝ၌ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းေလး ခံစားေနရ၏။ေစာက္ပတ္တအုံလုံး ပြတ္သပ္ေဆးရာ တညလုံး ထည့္ထားေသာ လရည္တခ်ိဳ႕ႏွင့္ အက်ိအခၽြဲမ်ားက လက္ဖယ္လိုက္သည္ႏွင့္ အမ္ထြက္လာေတာ့သည္။ရြာမျပန္တာ ၾကာၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ မိဘုရားေခါင္ထံ ခြင့္ေတာင္းေလၽွာက္တင္ထားရာ ဒီေဖ်ာ္ေျဖပြဲ ၿပီးလ်င္ ျပန္ခြင့္ရမည္ဟု မိန္႔ထားသျဖင့္ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ မ်က္နာမ်ား ေပၚလာကာ နာက်င္မူ႔ေဝဒနာမ်က္ တဝက္ခန္႔ သက္သာလာရ၏။
ခႏၶာကိုယ္အား သန္႔စင္ကာ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္လာစဥ္ မင္းသားငယ္ေပါင္ၾကားမွ လီးႀကီး ေထာင္မတ္ေနသျဖင့္ ေျခဖြဖြနင္းကာ ကုတင္ေပၚ တင္ပလြဲဝင္ထိုင္ရင္း ၾကည့္ေနမိသည္။တညလုံး ေစာက္ေခါင္းေပါက္ထဲ ဝင္ထြက္ေနေသာ လီးအား ၾကည့္ရင္း မီးကုန္ရမ္းကုန္ လိုးခဲ့ခံခဲ့ ပုံမ်ား စိတ္ကူးထဲ ျမင္ေယာင္လာရျပန္၏။သို႔ေသာ္ အထိေတြ႕ေနာက္ ခဏလိုက္ပါမိေသာ ကာမစိတ္အား ထိန္းခ်ဳပ္ကာ မိဘုရားေခါင္ ေပးထားေသာ အိပ္ေဆာင္သို႔ အဝတ္စားမ်ားႏွင့္ ဆုလက္ေဆာင္မ်ား ထုတ္ပိုးကာ တိတ္တိတ္ေလး ျပန္လာခဲ့ေတာ့သည္။
သူမ အေဆာင္ ေရာက္မွ အဝတ္မ်ား ဖြတ္ေလၽွာ္ကာ တေရး အိပ္လိုက္၏။တေရးနိုးသည္ႏွင့္ မိဘုရားေခါင္ အေဆာင္သို႔ သြားကာ ေမြးရပ္ေျမသို႔ ျပန္ရန္ ခြင့္ပန္ေလၽွာက္တင္ ခဲ့သည္။ေနာက္ရက္ မနက္အေစာတြင္ သူမ ပစၥည္း မစၥယမ်ား အကုန္သည္ကာ ေမြးရပ္ေျမသို႔ ျပန္လာခဲ့ေတာ့၏။အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ မိဘႏွစ္ပါးအား ၿမိဳ႕ေတာ္မွ ပါလာေသာ လက္ေဆာင္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ကန္ေတာ့ကာ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ေရာက္ရာ ေပါက္ရာ စကားေျပာေနၾကသည္။
သူမ အလိုးခံခဲ့ရသည္ကို ခ်န္ကာ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ထြန္းစိန္အား က်န္တာ အကုန္ ေျပာျပလိုက္၏။သက္ထားစံမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္မွ အျပန္ အသားအရည္ ပိုၿပီး ဝင္းလက္လာကာ ခႏၶာကိုယ္မွာ အရင္ထက္ ပိုေတာင့္လာရ၏။နန္းတြင္း ဆရာမ်ား၏ သင္ၾကားျပသ ထားမႈ႔ေၾကာင့္ လမ္းေလၽွာက္ လိုက္လ်င္ သူမေပါင္တန္ႀကီးမ်ား ထမိန္အတြင္းမွ ထင္းကနဲ ေပၚလာေအာင္ေလၽွာက္တတ္ေနသည္။ေျခေထာက္ကိုေျမျပင္နဲ႔ထိေအာင္မခ်ခင္ ထမိန္ဖ်ားကို ခတ္ၿပီး ခ်တတ္၏။ခါးေသးက်ဥ္ေလးေအာက္ စြင့္ကားေနေသာ ဖင္သားစိုင္ႀကီးမွာ လမ္းေလၽွာက္တိုင္း တခ်က္ခ်င္း လႈပ္ခါေနျပန္သည္။
ညပိုင္း မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အိပ္ေမာက်သည္ႏွင့္ သက္ထားစံ မွာ မေတြ႕တာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ လင္ျဖစ္သူအား ျမဴဆြယ္ေနေတာ့၏။ေလာကႀကီးတခုလုံးႏွင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြား သလိုခံစားလိုက္ရ၏။မေတြ႕တာ အေတာ္ၾကာလွေသာ မယားေခ်ာေလးမွာတကိုယ္လုံး ဘာအဝတ္အစားမွ မရွိေတာ့ပဲ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖင့္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေတာ့သည္။ပက္လက္အေနထားႏွင့္ ဒူးေထာင္ေပါင္ကားကာ သူမ ေစာက္ပတ္အား လက္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ေန၏။
ထြန္းစိန္ ကုတင္အနား ကပ္လာသည္အထိ အထိ မ်က္လုံးမိတ္ကာ ေစာက္ပတ္ကိုသာ လက္ႏွင္ပြတ္ရင္း ပါးစပ္က တအင္းအင္းညည္းေနျပန္သည္။
မယားျဖစ္သူအား ၾကည့္ရင္း မယုံၾကည္နိုင္မႈ အံ့့ၾသမႈ အရိပ္ေရာင္မ်ား မ်က္လုံးတြင္ ထင္ဟပ္လာ၏။
" ဟင္ … ေမာင္ႀကီးထြန္းစိန္ "
" အင္း "
လင္ေတာ္ေမာင္ ထြန္းစိန္မွာ အင္းတလုံးသာ ေျဖနိုင္ၿပီး မယားျဖစ္သူ ေပါင္ၾကားထဲ မ်က္လုံးမ်ား က်ေရာက္ေနသည္။ကေလး ၂ေယာက္ ရသည္အထိ မယားျဖစ္သူ၏ ကိုယ္လုံးတီး အလွအား မျမင္ဖူးေပ။ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျမင္ရသည္မို႔ သက္ထားစံ လႈပ္ရွားသမၽွ မလြတ္တမ္း ၾကည့္ေနေတာ့သည္။
မယားျဖစ္သူ ညာဘက္ေဘးနား တင္ပလြဲ ဝင္ထိုင္ကာ နို႔အုံေလးအား ဆုပ္နယ္ၾကည့္ေနသည္။ ျဖဴေဖြးမို႔ေမာက္ေနေသာ နို႔အုံေလး ထြန္စိန္လက္ထဲ အညႇစ္ခံရစဥ္ သက္ထားစံ ညာလက္ကေလးမွာ ထြန္းစိန္ေပါင္ေပၚ တင္ထားလိုက္၏။လင္ျဖစ္သူ၏ ရမၼက္ခိုးေဝေနေသာ မ်က္ႏွာအား ၾကည့္ရင္း လည္ပင္းအား လွမ္းဆြဲျပန္သည္။
" ေမာင္ႀကီး … စို႔ခ်င္ စို႔ေလ "
ေျပာလည္းေျပာ လင္ျဖစ္သူ လည္ပင္းအား ဆြဲကာ နို႔သီးေခါင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာအား ကပ္ေပးလိုက္၏။ထြန္းစိန္မွာ နို႔သီးေခါင္းေလးအား ငုံရင္း စိတ္ထဲ တရွိန္းရွိန္း ျဖစ္ေနရွာသည္။သက္ထားစံမွာ နို႔သီးေခါင္းေလး ႏွစ္ဖက္အား တလွည့္စီ စို႔ခိုင္းရင္း ထြန္းစိန္ေခါင္းအား ေအာက္ဖက္သို႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တြန္းပို႔လိုက္ျပန္၏။ထြန္းစိန္မွာ မယားျဖစ္သူ သင္ေပးသမၽွ အကုန္လိုက္လုပ္ေနေတာ့သည္။ဗိုက္သား ေဖြးေဖြးေလးအား လၽွာအျပားလိုက္ယက္ကာ တျဖည္းျဖည္း ေအာက္ေရြ႕သြားရင္း ဆီးခုံးေလးနား အေရာက္ သက္ထားစံ လက္ကေလး တြန္းပို႔ေနရာမွ ရပ္တန္႔သြားရ၏။
ဆီးခုံးေပၚမွ ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားက ထြန္းစိန္ ႏွာေခါင္း ထိကပ္ေနသျဖင့္ စိတ္ထဲ မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ကာ မယားျဖစ္သူ သက္ထားစံ မ်က္ႏွာေလးအား ၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။လက္တဖက္က မယားျဖစ္သူ နို႔အုံေလးအား ညႇစ္မဝနိုင္ျဖစ္ကာ ညႇစ္ေခ်ရင္း မယားျဖစ္သူ မ်က္ႏွာအား ၾကည့္လိုက္ ဆီးခုံးေပၚမွ ေစာက္ေမႊးအုံအား ၾကည့္လိုက္ျဖင့္ ခ်ီတုန္ခ်တုန္ ျဖစ္ေနရသည္။ထိုစဥ္ သက္ထားစံမွာ လင္ျဖစ္သူ ထြန္းစိန္ ေခါင္းအား လက္ျဖင့္ တြန္းကာ ေပါင္ၾကားတည့္တည့္အေရာက္ ဖိကပ္ေပးလိုက္၏။
မယားျဖစ္သူ၏ အျပဳအမူေၾကာင့္ ထြန္းစိန္ တေယာက္ ရမၼက္စိတ္ႂကြကာ သက္ထားစံ ေစာက္ဖုတ္အား ဖိယက္လိုက္ေတာ့သည္။သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ သူမေစာက္ပတ္အုံေလးေပၚ လင္ေတာ္ေမာင္၏ လၽွာေႏြးေႏြးေလး ထိကပ္လာစဥ္ ရင္ထဲ တလွပ္လွပ္ျဖင့္ မ်က္လုံးေလး စင္းက်လာသည္။သူမညာလက္ေလး မသိမသာ ေျမႇာက္လာရင္း ထြန္းစိန္ေပါင္ၾကားအား စမ္းၾကည့္လိုက္ရာ လက္ဖဝါးထဲ မင္ထင္ေနသည္ကို ခံစားသိရွိေန၏။လီးအာ ပုဆိုးအျပင္မွ အုပ္ကိုင္ရင္း ပြတ္သပ္ေပးရာ သူမေစာက္ပတ္ေလးအား ခပ္တင္းတင္း ဖိယက္ေနသည္ကို ခံစားလိုက္ရျပန္၏။
" အင္း …… ဟုတ္တယ္ ေမာင္ႀကီး ယက္ယက္ …… အမေလးးး ရွီးးးး ရွီးးးးး … အစိေလးပါ ဆြဲစုက္ေလ အင္း အင္း …… ဟုတ္တယ္ စုပ္ စုပ္ "
ထြန္းစိန္မွာ ကုတင္ေစာင္း တင္ပလြဲထိုင္ရင္း ခါးညြတ္ကာ ေစာက္ပတ္ယက္ေနစဥ္ ေပါင္ၾကားမွ လီးအား ဂြင္းထုေပးေနသျဖင့္ လီးမွာ တဆက္ဆက္ တုန္ရင္း မာထင္ေနသည္။
" ေမာင္ႀကီး … က်မ ေစာက္ပတ္ေလး ယက္ရတာ ေကာင္းလားဟင္ "
" အင္း … ေကာင္းတယ္ "
မယားျဖစ္သူမွ တစ္တစ္ခြခြ ေမးေနသျဖင့္ ေစာက္ပတ္ယက္ရင္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖလိုက္၏။
" က္မကို … သတိရရဲ့လား "
" ရတာေပါ့ … စံေလးရယ္ "
" ေမာင္ႀကီး … ကုတင္ေပၚတက္ၿပီး …အဝတ္စားေတြ … ခၽြတ္ေတာ့ "
" ဟမ္ "
ထြန္းစိန္ တစ္ေယာက္ မယားျဖစ္သူ စကားေၾကာင့္ မ်က္ႏွာ အမ္းတန္းတန္း ျဖစ္သြားရသည္။ကုတင္ေပၚတက္ကာ ဒူးေထာင္ရပ္ရင္း တခါမွ ကိုယ္လုံးတီး ခၽြတ္ၿပီး မလိုးဖူးသျဖင့္ စိတ္ထဲ ရွိန္းေနမိ၏။သက္ထားစံမွာ ခ်ီတုန္ခ်တုန္ ျဖစ္ေနေသာ လင္ျဖစ္သူအား ၾကည့္ရင္း ထထိုင္ကာ ပုဆိုးအား ဆြဲခၽြတ္ေတာ့သည္။ေနာင္ပိုင္း ထြန္းစိန္မွာ မယားအလိုက် ရွက္ရွက္ႏွင့္ ကိုယ္လုံးတီး ခၽြတ္ပစ္လိုက္၏။
" ဟယ္ … ေမာင္ႀကီး လီးက … မာထင္ေနတာ ၾကည့္ပါဦး "
ကုတင္ေပၚ ဒူးေထာက္လ်က္အေနထားျဖင့္ သူမ ကိုယ္လုံးအားၾကည့္ေနေသာ လင္ေတာ္ေမာင္၏ လီးအား ကုန္းစုပ္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။
" အ …… အအ …… ရွင္ ရွင္ …… ရွင္မရယ္ … ဘာ လုပ္ …… အားးးး ရွီးးးးး းးးးး "
႐ုတ္တရက္ မယားျဖစ္သူမွ ေလးဖက္ေထာက္ကာ လီးအား ကုန္းစုပ္လိုက္သျဖင့္ ထြန္းစိန္ တစ္ေယာက္ တခါမွ မၾကဳံဖူးေသာ ကာမ အရသာေလး ရရွိသြားရ၏။သက္ထားစံမွာ လင္ျဖစ္သူ ေပါင္ၾကားမွ လီးအား ျမင္ကတည္းက စုပ္ေပးခ်င္ေနသည္။ေရႊနန္းေတာ္ထဲ မင္းသားငယ္ လီးအား စုပ္ေပးၿပီးခ်ိန္ လီးစုပ္သည့္ အရသာအား ႏွစ္ခ်ိဳက္မိ၏။ထြန္းစိန္မွာ လီးစုပ္ခံရင္း အံတႀကိတ္ႀကိတ္ျဖင့္ ဖင္သားမ်ား က်ဳံ႕ထားရသည္။
သက္ထားစံမွာ အားရေအာင္ စုပ္ၿပီးမွ ပက္လက္လွန္ကာ အလိုးခံေတာ့၏။ လင္ေတာ္ေမာင္၏ လိုးခ်က္မ်ား ျပင္းထန္ေနေသာ္လည္း စိတ္ထဲ တခုခုလိုေနသလို ခံစားေနရျပန္သည္။ေစာက္ပတ္ထဲ ဝင္ထြက္ေနေသာ လင္ျဖစ္သူလီးအား ၾကည့္ရင္း မင္းသားငယ္၏ ႀကီးမားတုတ္ခိုင္ေသာ လီးႀကီးအား မ်က္လုံးထဲ ျမင္ေယာင္ လာ၏။မင္းသားငယ္ႏွင့္ မီးကုန္ရမ္းကုန္ လိုးခဲ့ပုံမ်ားအား ျပန္ေတြးရင္း အလိုးခံေတာ့မွ ကာမစည္းစိမ္ေလး ရရွိလာခဲ့သည္။ေစာက္ပတ္ေလးထဲ ပူကနဲ႔ ခံစားလိုက္ရသျဖင့္ လင္ေတာ္ေမာင္ ၿပီးသြားမွန္း သိလိုက္ရ၏။
ကိုယ္ေပၚေမွာက္က်လာရင္း တအားအား ညည္းေနေသာ လင္ေတာ္ေမာင္၏ ေက်ာျပင္အား ဖက္ကာ လီးအား ေစာက္ေခါင္း အတြင္းသားမ်ားႏွင့္ ညႇစ္ေပးရင္ သူမကိုယ္တိုင္လည္း အထြဋ္ထိပ္ ေရာက္ရွိခဲ့ေတာ့သည္။ထြန္းစိန္မွာ မယားျဖစ္သူ၏ ဦးေဆာင္မႈ႔ေနာက္ မၾကဳံဖူးေသာ ကာမစည္းစိမ္မ်ား ခံစားရင္း အားရေက်နပ္ ေနမိသည္။သို႔ေသာ္ ၾကာၾကာ မခံစားလိုက္ရပဲ ၁လခြဲခန္႔တြင္ မယားျဖစ္သူ သက္ထားစံအား စြန္႔လြတ္ခဲ့ရေတာ့၏။
ေျမာက္ပိုင္း မင္းသားငယ္မွာ သက္ထားစံႏွင့္ ကာမဆက္ဆံ အၿပီး စြဲလမ္းႏွစ္သက္လြန္း သျဖင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အေမ သက္ထားစံအား အာဏာစက္ ျဖန္႔က်က္ရင္း ေငြအင္အား သုံးၿပီး လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကြာရွင္းေစကာ မရမက သိမ္းပိုက္ေတာ့၏။သက္ထားစံမွာ မင္းသားငယ္ေနာက္ မလိုက္ခင္ သူမကိုယ္စား လင္ျဖစ္သူအား ျပဳစုေပးရန္ မိန္းမေခ်ာ ၂ဦး ရွာေပးခဲ့သည္။သူမလင္ေတာ္ေမာင္ ထြန္းစိန္အား ရာသက္ပန္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးရန္ အထပ္ထပ္ မွာၾကားၿပီး သားႏွစ္ေယာက္အား ရင္ခြင္ထဲ ေပြ႕ဖက္နမ္းရွိုက္ကာ မ်က္ရည္မ်ားက်ဆင္း လာျပန္၏။
ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ လိုက္ပါရာ လမ္းတစ္ေလၽွာက္တြင္ လင္ေတာ္ေမာင္ႏွင့္ သားႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေလး ေပၚလာတိုင္း ထိန္းခ်ဳပ္မရေသာ မ်က္ရည္မ်ား က်ဆင္းလာကာ ပူေဆြးေနသည္။လမ္းခရီးတဝက္တြင္ ဝမ္းနည္းနာက်င္မႈ႔မ်ားေၾကာင့္ ရင္ထဲစို႔တက္လာကာ သတိလစ္ ေမ့ေမ်ာ သြားခဲ့ျပန္သည္။သူမ သတိျပန္ကက္လာခ်ိန္ ထူးျခားခန္းနားေသာ နန္းေဆာင္ တခုထဲေရာက္ရွိေနၿပီး ေဘးနားမွ နန္းတြင္းသူေလးမ်ား၏ စကားသံမ်ား စတင္ၾကားလိုက္ရ၏။
သူမ သတိျပန္ရလာေၾကာင္း ေလၽွာက္တင္သံမ်ား ေျပးလႊားေနေသာ ေျခသံမ်ားထြက္ေပၚလာၿပီး ခဏအၾကာတြင္ ေခ်ာေမာခန္႔ျငားေသာ ေျမာက္ပိုင္းမင္းသားေလး မ်က္ႏွာအား ျမင္လိုက္ရေတာ့သည္။
" သက္ထားစံ … သတိရၿပီလား … က်ဳပ္စိုးရိမ္ လိုက္ရတာ … ခုမွ ရင္ထဲ အလုံးႀကီး က်သြားေတာ့တယ္ "
" အဟင့္ ဟင့္ "
ကုတင္ေပၚ သတိရလာကာစ သက္ထားစံ ကိုယ္လုံးေလးအား ေပြ႕ထူကာ မင္းသားငယ္မွာ ပါးျပင္အား တရႈံ႔ရႈံ႔နမ္းရင္း စကားေျပာဆိုေန၏။သက္ထားစံမွာ ေႏြးေထြးေသာ အနမ္းမ်ားေအာက္ တဟင့္ဟင့္ ငိုညည္းကာ တင္းက်ပ္စြာ ျပန္ဖက္ထားမိသည္။မင္းသားငယ္၏ အျပဳစုအယုယေတြ ျပန္လည္ရရွိလိုက္သည္မို႔ က်သည္မ်က္ရည္လား ရြာတြင္က်န္ရစ္ေသာ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ က်သည့္မ်က္ရည္လား သူမကိုယ္သူမ မေဝခြဲနိုင္ေတာ့ေပ။
သက္ထားစံတစ္ေယာက္ ပထမ တရက္သာ အနားရၿပီး ေနာက္ရက္မွ စ၍ ညစဥ္ညတိုင္း အလိုးခံေနရ၏။သက္ထားစံ ကိုယ္တိုင္လည္း မင္းသားငယ္၏ အျပဳစုအယုယ ေအာက္ စြဲလမ္းႏွစ္ခ်ိဳက္ လာေတာ့သည္။အထိအေတြ႕၌ သာယာေနေသာ္လည္း ေန႔ခင္းဘက္မ်ားတြင္ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္အား လြမ္းစြတ္ သတိရေနသည့္စိတ္ေၾကာင့္ မွိုင္ေတြေနရျပန္၏။မင္းသားငယ္မွာ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ႏွင့္ ခ်စ္ခင္ေနသူမို႔ သက္ထားစံ စိတ္ခ်မ္းသာရန္ တတ္နိုင္သမၽွ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
မင္းသားငယ္မွာ ဇနီး ၆ ေယာက္ရွိရာ သက္ထားစံအား
အထူးျပဳ အိမ္ေတာ္ေသာ့ ေပးအပ္ထား၏သည့္အျပင္ ခင္ပြန္းေဟာင္းအား ၿမိဳ႕ဝန္မင္း အျဖစ္ အာဏာစက္သုံးကာ ခန္႔အပ္ေပးလိုက္ျပန္သည္။မင္းသားငယ္မွာ အလိုက္တသိႏွင့္ ေဆာင္ရြတ္ေပးမူ႔ မ်ားေၾကာင့္ သက္ထားစံ၏ ေသြးသားပါမက အခ်စ္ေတြပါ ရရွိေနေတာ့သည္။
" ဘာလို႔ မ်က္ရည္ေတြ လည္ေနတာလဲ … သက္ထားစံ "
" ဝမ္းသာလို႔ က်တဲ့ … မ်က္ရည္ပါ မင္းသားငယ္ရယ္ "
သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ ေန႔ခင္းဘက္ ေရမိုးခ်ိဳးသန္႔စင္ၿပီး အိပ္ေအာင္ေလးထဲ ကုတင္ေပၚေျခတြဲေလာင္း ခ်ထိုင္ကာ ေတြးေနစဥ္ မင္းသားငယ္ေရာက္လာၿပီး ေမးေနသျဖင့္ ျပန္လည္ ေျပာဆိုေန၏။မင္းသားငယ္မွာ သက္ထားစံ မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာေလးအား ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ မတ္တပ္ရပ္လ်က္ အေနထားျဖင့္ ပုခုံးႏွစ္ဖက္အား ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။သက္ထားစံမွာ မင္းသားငယ္ ေပါင္ၾကား ေခါင္းတိုးကာ ဝတ္႐ုံေတာ္အျပင္မွာ လီးႀကီးအား ပါးျပင္ႏွင့္ ဘယ္ညာ ပြတ္သပ္ေန၏။
မင္းသားငယ္မွာ သက္ထားစံ ပုခုံးႏွစ္ဖက္အား ပြတ္သပ္ေနရာမွ ဝတ္႐ုံေတာ္အား ေျခရင္းပုံခ်ကာ ပါးစပ္နား လီးတိုးကပ္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။
" စုပ္ခ်င္ စုပ္ေနာ္ … သက္ထားစံ "
" ဟုတ္ "
မင္းသားငယ္ လီးႀကီး ျမင္တိုင္း စုပ္ေပးခ်င္တဲ့ စိတ္မ်ား ထိန္းမရသိန္းမရ ျဖစ္ေနသည္မို႔ ေခါင္းညိမ့္ျပကာ မက္မက္ေမာေမာ ဆြဲစုပ္ေတာ့၏။မင္းသားငယ္မွာလည္း လီးစုပ္ေပးေနေသာ သက္ထားစံ၏ နို႔အုံ ႏွစ္ဖက္အား အကၤ်ီအျပင္မွ ညႇစ္ေခ်ေပးေနျပန္သည္။သက္ထားစံမွာ အားရေက်နပ္သည္အထိ လီးစုပ္ၿပီးမွ အဝတ္စားမ်ား ခၽြတ္ခ်ပစ္၏။မင္းသားငယ္အား ကုတင္ေပၚတက္ေစကာ ပက္လက္လွဲခိုင္းရင္း မ်က္ႏွာေပၚကို ခြထိုင္ပစ္သည္။မင္းသားငယ္ တစ္ေယာက္ ညႇီစို႔စို႔ ေစာက္ဖုတ္နံ့အား ရႈရင္း မ်က္ႏွာေပၚ ဝဲေနေသာ သက္ထားစံ ေစာက္ဖုတ္အား လၽွာျဖင့္ ပင့္ယက္ေတာ့၏။
ေစာက္ပတ္ယက္ေပးေနရင္း ဖင္ဝေလးထဲ လက္တဆစ္ခန္႔ သြင္းကာ ေမႊေပးလိုက္ျပန္သည္။ မ်က္ႏွာေပၚခြလ်က္အေနထားျဖင့္ ညည္းတြားေနရင္း သက္ထားစံ၏ ခႏၶာကိုယ္ေလး တုန္ခါေန၏။လက္ေခ်ာင္းေလး ဖင္ဝမွ ျပန္ထုတ္ကာ လၽွာထိပ္အား စုခၽြန္ရင္း ဖင္ေပါက္ေလးထဲ ထိုးသြင္းလိုက္ျပန္သည္။
" အမေလးးး …… အ အားးးး … ေတာ္ ေတာ့ … မင္းသားငယ္ "
သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ ေစာက္ေခါင္းေပါက္ထဲ မွ ေစာက္ရည္မ်ား ပြက္ကနဲ႔ တခ်က္အမ္ကာမ်က္ႏွာေပၚ ခြထိုင္ထားရာမွ ေဘးသို႔ လွဲခ်လိုက္ေတာ့သည္။
" ဘာလို႔ … ရပ္ခိုင္းတာလဲ … သက္ထားစံ "
" က်မ ကို … လိုး ေပး ေတာ့ ေလ "
စကားဆုံးသည္ႏွင့္ သက္ထားစံ မွာ ပက္လက္အေနထားျဖင့္ ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္အား ေျမႇာက္ေကြးထားလိုက္၏။မင္းသားငယ္မွာ ထရပ္ရင္း သက္ထားစံ ေပါင္ၿခံအား ဆြဲျဖဲကာ ဒူးေထာက္ ေနရာယူလိုက္သည္။အစိေလးေထာင္ေနၿပီး ေစာက္ေခါင္းဝေလးထဲ အရည္ၾကည္ေလးမ်ား အိုင္ေနကာ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသား နီတာရဲေလးမွာ ပိတ္လိုက္ဖြင့္လိုက္ ျဖစ္ေနသည္ကို ျမင္ေနရ၏။ႀကီးမားတုတ္ခိုင္ေသာ လီးအား လက္တဖက္ျဖင့္ ထိန္းကိုင္ရင္း ေစာက္ေခါင္းဝေလးအား ေတ့လိုက္ ေစာက္ပတ္အက္ကြဲေလးထဲ ထိုးခြဲလိုက္ႏွင့္ ရမၼက္စိတ္မ်ား ျပင္းထန္လာေအာင္ စြေပးလိုက္ျပန္သည္။
" အင္းဟင္း … လိုးပါေတာ့လား မင္းသားငယ္ရယ္ … ရွီးးးး းးးးး ……… ကၽြတ္ကၽြတ္ … ဘာလဲ … မယား ၆ေယာက္ အလွည့္က် လိုးေနရလို႔ … မလိုးခ်င္တာလား … ဟြန္႔ "
" မဟုတ္ပါဘူး သက္ထားစံရယ္ … လိုးခ်င္လြန္းလို႔ … လီးက ေထာင္မတ္ေနတာ … ဒီမွာ ၾကည့္ပါလား "
" အဲဒါဆို … လိုးေတာ့ေလ … ဘာေစာင့္ေနတာလဲ …… စိတ္မရွည္ရင္ … ရြာျပန္ၿပီး ခင္ပြန္းေဟာင္းကို အလိုးခံပစ္လိုက္မွာ … ဘာမွတ္လဲ "
သူမေပါင္ၾကားထဲမွ ဒူးေထာက္လ်က္အေနထားျဖင့္ လီးႀကီးအား စုလိုက္ျဖဲလိုက္ ဂြင္းထုျပေနေသာ မင္းသားငယ္အား ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျပာပစ္သည္။လီးထိပ္မွ ဒစ္ဖူးႀကီးအား ၾကည့္ရင္း ႏူတ္ခမ္းမ်ား သပ္ခ်ေနရျပန္၏။
သက္ထားစံမွာ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားမ်ား ယားယံလာျဖင့္ အလိုးခံခ်င္သည့္ စိတ္မ်ား ထႂကြေနေတာ့သည္။မင္းသားငယ္က ကာမစိတ္မ်ား ျပင္းထန္လာေအာင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နိုးစြေနသျဖင့္ မခံစားနိုင္ေတာ့ပဲ စကားနာ ထိုးပစ္လိုက္၏။
သက္ထားစံ စကားေၾကာင့္ မင္းသားငယ္ မ်က္ႏွာတခ်က္ပ်က္ကာ လြတ္ေနေသာ လက္တဖက္ျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္အား ျဖဲကာ ေခါင္းေထာင္ေနေသာ ေစာက္စိေလးအား ဒစ္ဖူးျဖင့္ ခပ္စပ္စပ္ေလး ကိုင္ရိုက္လိုက္သည္။သက္ထားစံ ခါးေလး ဆက္ကနဲ႔ တုန္ကာ ဖင္ႀကီး ႂကြတက္လာရင္း ေအာက္
ႏႈတ္ခမ္းေလးအား ဖိကိုက္ကာ အားမလိုအားမရျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္အား ေကာ့ထားလိုက္သည္။ခဏ အၾကာတြင္ သူမ ေမၽွာ္လင့္ေနေသာ မင္းသားငယ္လီးႀကီး တိုးဝင္လာရင္း မီးပြင့္မတတ္ အလိုးခံလိုက္ရ၏။
" အမေလးးး …… အ အားးးး …… ေကာျငးတၾယ …… လိုးလိုး ………… ဟူးးးးး ရွီးးးးး ရွီးးးးးး …… အားးး အားးး "
မင္းသားငယ္ ေဆာင့္ခ်က္အတိုင္း ေအာက္မွ ပင့္ကာ ဆီးခုံးခ်င္း ထိကပ္သည္အထိ ေကာ့ထိုးပစ္သည္။ ယားယံေနေသာ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းမွ ေဝဒနာမ်ားလည္း ခုမွ သက္သာလာခဲ့ရ၏။မင္းသားငယ္ကလည္း ေဆာင့္လိုးလိုက္တိုင္း ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသားမ်ားက လီးအရည္ျပားအား ညႇစ္ေပးေနသျဖင့္ အားထည့္ကာ ပစ္လိုးေတာ့သည္။ႏွစ္ဦးသား ညည္းတြားၿပီး အေပးအယူ မၽွတစြာ လိုးရင္း အေတာ္ၾကာမွ အထြဋ္အထိပ္ ေရာက္ရွိခဲ့၏။ၿပီးသြားသည္ႏွင့္ မင္းသားငယ္မွာ ေဘးတိုက္လွဲရင္း သက္ထားစံ နို႔သီးေခါင္းေလးအား ဆြဲစို႔ရင္း အနားယူေတာ့သည္။
ေနာက္ရက္မွ စ၍ မင္းသားငယ္မွာ ေန႔ဘက္ေရာ ညဘက္ပါ သက္ထားစံ အလိုက် လိုးေပးေနေတာ့၏။သက္ထားစံမွာ ေနေရာ ညပါ အလိုးခံရင္း လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္အား ေမ့ပစ္နိုင္ခဲ့သည္။ေျမာက္ပိုင္းမင္းသားငယ္၏ မယားဘဝတြင္ အရင္ထက္ နာမည္ပိုႀကီးလာျပန္သည္။နန္းတြင္း အထူးဂုဏ္ျပဳပြဲမ်ားတြင္ ကၿပ အသုံးေတာ္ခံရင္း ကာမစည္းစိမ္ ခံယူေနစဥ္ တျဖည္းျဖည္း ဘဝေနဝင္ခ်ိန္က ေရာက္ရွိလာ၏။
/////////////////////////
တိုင္းျပည္အစြန္အဖ်ားတြင္ ထႂကြ ပုန္ကန္ေနေသာ သူပုန္မ်ားအား မင္းႀကီးမွ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးအား နိမ္ႏွင္းခိုင္းရာ မိဘုရားေခါင္၏ စနက္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ဖမ္းဆီခံလိုက္ရသည္။ကိုယ္ေတာ္ႀကီးမွာ ေသခ်ာတြက္ခ်က္ စီစဥ္ကာ ရဲမက္ အျပည့္စုံႏွင့္ သူပုန္မ်ားအား သြားေရာက္ ႏွိမ္ႏွင္းရာ လမ္းခရီး တဝက္တြင္ ရိတ္ခါတပ္မ်ား ျခဳံခို တိုက္ခိုက္ ခံရသျဖင့္ တပ္ျပန္ဆုတ္ကာ ၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ အသက္လု ျပန္ေျပးလာရ၏။
သစၥာေဖါက္အား စုံစမ္းေနစဥ္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ခံခဲ့ရ၏။အျဖစ္မွန္မွာ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး စစ္ခ်ီရာသို႔ မိဘုရားေခါင္၏ အမိန္႔ျဖင့္ ေျမာက္ပိုင္းမင္းသားငယ္၏ ရဲမက္မ်ားကာ ရန္သူအဝတ္စားမ်ား ဝတ္ကာ လမ္းတဝက္မွ ျခဳံခို တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။မိဘုရားေခါင္၏ အႀကံစည္ ေအာင္ျမင္ကာ မင္းႀကီးမွ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးအား ဖမ္းဆီး စစ္ေဆးေတာ့၏။တိုင္းျပည္အား အက်ိဳးျပဳ ေစာင့္ေရွာက္လာေသာ အရင္ စြမ္းေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း မသတ္ေသးပဲ စစ္ေဆးေနသည္။
မယ္ဥလွိုင္မွာ လက္စြဲေတာ္ မင္းသမီး ဘဝႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး သတင္းအား သိသိခ်င္း လူခ်င္းေတြ႕ရန္ ႀကိဳးစားေတာ့၏။သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးအား အခ်ဳပ္ေဆာင္အတြင္း လူခ်င္းေတြ႕ရန္ ၄လခန္႔ ႀကိဳးစားခဲ့ရရွာသည္။အခ်ဳပ္ေဆာင္ထဲ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးအား ေတြ႕ခြင့္ရခ်ိန္ မ်က္ရည္မ်ား စီးက် လာခဲ့၏။ခန္႔ညားေသာ မ်က္ႏွာတြင္ ပါးရည္နားရည္ တြန္႔ကာ ဆံပင္ျဖဴမ်ား ေပါက္ေရာက္လာၿပီး ထြားႀကိဳင္းေသာ ခႏၶာကိုယ္မွာ ပိန္ကပ္ေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရေတာ့သည္။အစာေရစာ မေသ႐ုံတမယ့္ ေကၽြးထားေသာ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးအား အခ်ဳပ္ေဆာင္ ေတြ႕ခြင့္ရတိုင္း အစားေသာက္မ်ား ခိုးယူလာကာ အားအင္ ျပည့္ၿဖိဳးေအာင္ ေကၽြးေမြးလိုက္၏။
ေနာက္ပိုင္း အစားေသာက္မ်ား ယူေဆာင္လာသည္ကို သိရွိသြားရာ မိဘုရားေခါင္ ကိုယ္တိုင္ဖမ္းဆီးၿပီး မယ္ဥလွိုင္အား အပစ္ေပးလိုက္သည္။ေပါင္လုံးခန္႔ သစ္လုံးအား ခုန္ရွည္ပုံစံ ျပဳလုပ္၍ အဖ်ားဘက္တြင္ သစ္သားတိုင္တခုအား ကန္လန္႔အေနထားႏွင့္တပ္ဆင္ကာ ခ်ိဳင့္ခြက္ေလးမ်ား ထြင္းထားသည္ကို ျမင္လိုက္ရသည္။မယ္ဥလွိုင္အား သစ္လုံးေပၚ ေလးဘတ္ကုန္း ခြထိုင္ေစလ်က္ ကန္႔လန္႔ဖ်က္ သစ္သားတိုင္၏ ခ်ိဳင့္ခြက္ေလးထဲ လည္တိုင္ႏုႏုေလး တင္ခိုင္ရင္း ေဖြးဥေနေသာ လက္ေကာက္ဝတ္ ႏွစ္ဖက္အား ေဘးတဖက္တခ်က္စီမွ ခ်ိဳင့္ခြက္ေလးထဲ ထဲ့ထားခံရလိုက္၏။
ကန္႔လန္႔ဖ်က္ သစ္သားတိုင္၏ အေပၚပိုင္းအား ေဒါက္ကနဲ႔ အုပ္ကာ ဂေလာက္ဟုေသာ ေသာ့ခတ္သံ ၾကားလိုက္ရသည္။
" ဟားးး ဟားးးးးး ဟားးးးးးးးး … ရာရာစစ မယ္ဥလွိုင္ရယ္ … ညည္းရဲ့ သဘင္သည္ အဆင့္နဲ႔ …… မတန္မရာ နန္းတြင္း ကိစၥရပ္ထဲ ဝင္ပါရတယ္လို႔ … ထြီ "
လည္ပင္းႏွင္ လက္ေကာက္ဝတ္ႏွစ္ဖက္အား ေသာ့ခတ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေၾကာက္မတ္ဖြယ္ရာ ရယ္သံႀကီး ေပၚထြက္လာေတာ့သည္။မယ္ဥလွိုင္ တစ္ေယာက္ သစ္လုံးေပၚ ေလးဖက္ခြလ်က္အေနထားေၾကာင့္
ဖင္ႀကီးမွာ ကုန္းထားရသျဖင့္ ေနာက္သို႔ ေကာ့ထြက္ေနရာ သစ္လုံးေဘးတဖက္တခ်က္တြင္ ေဖြးဥေနေသာ နို႔အုံႏွစ္ဖက္က အိက်ေန၏။
" ငနက္ေက်ာ္ "
" အမိန္႔ရွိပါ … မယ္မယ္ "
" အဲဒီ သဘင္သည္ရဲ့ … နို႔အုံေတြ နင္ အားရွိသေလာက္ ညႇစ္စမ္း "
" အမိန္႔ေတာ္ … အတိုင္းပါ "
ဝင္လာကတည္းက မ်က္ႏွာ ဖုံးကြယ္ထားေသာ မိန္းမတစ္ဦးေနာက္မွ လူထြားႀကီး၏ ေပါင္ၾကားမွ လီးမဲႀကီးအား ျမင္ရသျဖင့္ ၾကက္သီးေမႊးမ်ား တကိုယ္လုံး ထေနလ်က္ရွိသည္။အဝတ္အုပ္ထားေသာ မိန္းမမွာ မိဘုရားေခါင္ႀကီးမွန္း မယ္ဥလွိုင္ ရိပ္မိလိုက္၏။မိဘုရားေခါင္ စကားဆုံးသည္ႏွင့္ သစ္လုံးေဘး တြဲက်ေနေသာ ညာဘက္ရင္သားစိုင္အား ညႇစ္ေခ် ခံလိုက္ရသည္။သာမန္လူထက္ ထြားႀကိဳင္းေသာ လူထြားႀကီး၏ လက္ဖဝါးႏွစ္ ညႇစ္ခံရသျဖင့္ အသဲခိုက္ေအာင္ နာက်င္ ေနရေတာ့၏။
" အားးးး … ကၽြတ္ကၽြတ္ "
" ေအး … ဒါ အစပဲ ရွိေသးတယ္ … ငနက္ေက်ာ္ မညႇာနဲ႔ေနာ္ "
ငနက္ေက်ာ္ဆိုေသာ လူထြားႀကီးမွာ မိဘုရားေခါင္ အလိုက် အားထည့္ ညႇစ္ေခ်ေနျပန္သည္။မယ္ဥလွိုင္ တစ္ေယာက္ ရင္ဘတ္တခုလုံး ပူထူလာကာ အံႀကိတ္ခံရင္း မ်က္ရည္မ်ား ေဝ့တက္လာရ၏။သူမ ေအာ္ဟစ္ ညည္းတြားသံေၾကာင့္ မိဘုရားေခါင္ မ်က္ႏွာေလး အားရေက်နပ္ကာ ျပဳံးရႊင္ လာေတာ့သည္။
" ကဲ … ခဏရပ္ ငနက္ေက်ာ္ … နင္ အားေမႊးထားဦး …… ရႊမ္း … အ … ရႊမ္း အားးးး … အမေလး နာလိုက္တာရွင္ "
နို႔အုံမ်ား ညႇစ္ေခ်ခံၿပီးသည္ႏွင့္ ေက်ာျပင္ေပၚ တရႊမ္းရႊမ္းႏွင့္ တခ်က္ၿပီးတခ်က္ ၾကာပြတ္ရိုက္ခ်က္မ်ား က်ေရာက္လာျပန္သည္။မယ္ဥလွိုင္တစ္ေယာက္ ေထာက္ထားေသာ ေျခေထာက္မ်ားတဆက္ဆက္ တုန္ေနကာ ေစာက္ပတ္ေလးထဲမွ ေသးမ်ား ထြက္က်လာခဲ့၏။ နာက်င္းလြန္းသျဖင့္ တအားအား ေအာ္ရင္း မ်က္လုံးမ်ား ေဝဝါးလာေတာ့သည္။ခဏအၾကာ ၾကာပြတ္ရိုက္ခ်က္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားခ်ိန္ စိတ္ေလ်ာ့လိုက္သျဖင့္ သတိလစ္ကာ ေခါင္းစိုက္က်သြား၏။သို႔ေသာ္ ေခါင္းေပၚမွ ေရေလာင္းခ် ခံရသျဖင့္ မ်က္လုံးမ်ား အားယူ ဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ျပန္သည္။
" မ်က္ႏွာေမာ့ၿပီး … ပါးစပ္ ဟထားစမ္း "
မယ္ဥလွိုင္တစ္ေယာက္ အားယူကာ ေခါင္းေမာ့့လိုက္သည္
သူမမ်က္ႏွာေရွ႕တြင္ လူထြားႀကီး မတ္တပ္ရပ္ေနၿပီး ေပါင္ၾကားမွ တန္းလန္းက်ေနေသာ လီးမဲႀကီးအား မိဘုရားေခါင္ကိုယ္တိုင္ လက္ဖဝါးႏုႏုေလးျဖင့္ ညာဘက္ေဘးမွ ဂြင္းတိုက္ေပးေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရ၏။တျဖည္းျဖည္း လီးမဲႀကီးမွာ မိဘုရားေခါင္ လက္ထဲ အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္း ထကာ ေထာင္မတ္လာသည္။
" ငနက္ေက်ာ္ … အဲဒီ သဘင္သည္ရဲ့ ပါးစပ္ကို နင့္လီးနဲ႔ လိုးစမ္း "
ဒစ္ႀကီး ပါးစပ္နား ေရာက္လာစဥ္ ႏူတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးအား ဟေပးလိုက္ရသည္။ေနာက္က်ေနလ်င္ ေက်ာျပင္သို႔ ၾကာပြတ္ရိုက္ခ်က္မ်ား က်ေရာက္လာမည္မွာ ေသခ်ာေန၏။လီးထိပ္ ပါးစပ္ထဲ ေရာက္လာသည္ႏွင့္ လည္ပင္းႂကြက္သားမ်ား ေလ်ာ့ကာ အသက္ဝေအာင္ ရႈထားလိုက္ရသည္။ကိုယ္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ကာမဆက္စံစဥ္ ပါးစပ္အား ခဏတိုင္း အလိုးခံရသည္မို႔ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားလိုက္၏။သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးလီးထက္ တုတ္ခိုင္ထြားႀကိဳင္းေသာ လီးမဲႀကီးေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ရေတာ့သည္။
မဆန္႔မျပဲ ဝင္ေရာက္လာေသာ လီးမဲႀကီးအား ႀကိဳးစား မ်ိဳခ်ေသာ္လည္း ၃ပုံ ၂ပုံ ခန္႔သာ မ်ိဳခ်နိုင္ခဲ့၏။မ်က္လုံးမ်ား ျပဴးထြက္လာကာ ပါးႏွစ္ဖက္မွာ ေဖါင္းကားလာေတာ့သည္။မိဘုရားေခါင္မွာ ထိုျမင္ကြင္းအား အားရဟန္ျဖင့္ ငနက္ေက်ာ္ ေနာက္ေက်ာဘက္မွ ရပ္ကာ မယ္ဥလွိုင္ဆံႏြယ္မ်ားအား ဆြဲရင္း ငနက္ေက်ာ္ခါးအား ကိုယ္လုံးျဖင့္ ဖိတြန္းပစ္၏။ေနာက္မွ တြန္းခံရသျဖင့္ ငနက္ေက်ာ္ လီးႀကီးမွာ တဗ်စ္ဗ်စ္ႏွင့္ မယ္ဥလွိုင္ ပါးစပ္ထဲ အရင္းထိ တိုးဝင္သြားေတာ့သည္။
" ၿဗိ … ဇြိ …… အု ဖလူး …… ဖလု … အု "
မယ္ဥလွိုင္တစ္ေယာက္ နားထဲ ေလထြက္သံမ်ား ၾကားလာရ၏။အသက္ရႈၾကပ္လာကာ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်လာျပန္သည္။သို႔ေသာ္ သူမ အာေခါင္ေပ်ာ့ေလးအား ငနက္ေက်ာ္မွ တဇြိဇြိႏွင့္ ဖိလိုးေနသည္။လီးႀကီးအျပင္ ထုတ္တိုင္း ႏူတ္ခမ္းေထာင့္မွ သြားရည္မ်ား အက်ိအခၽြဲမ်ား စီးက်လာရာ ခဏအၾကာမွ မိဘုရားေခါင္ အမိန္႔ေၾကာင့္ ငနက္ေက်ာ္က လီးအား ဆြဲထုတ္လိုက္၏။
" ပလြပ္ … ေဝါ့ …… အဟြတ္ …… ဝူးးး ဖလူးးး …… အဟြတ္ ဟြတ္ … အင္း ဟင္း "
ပါးစပ္မွ လီးကၽြတ္သြားသည္ႏွင့္ မယ္ဥလွိုင္ တစ္ေယာက္ တဟြတ္ဟြတ္ ႏွင့္ ေခ်ာင္းဆိုးရင္း သီးေနရွာသည္။
" ကဲ … ေနာက္ကေန … နင္ ႀကိဳက္သေလာက္ လိုးေပေတာ့ … ငနက္ေက်ာ္ … အသက္ေတာ့ ပါမသြားေစနဲ႔ "
မိဘုရားေခါင္၏ စကားဆုံးသည္ႏွင့္ ငနက္ေက်ာ္မွာ သစ္လုံးေပၚခြထားသျဖင့္ ဖင္ႀကီးေကာ့ကာ ေနာက္သို႔ ျပဴးထြက္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလးထဲ လီးထိပ္အား ျမဳပ္ကာ ပစ္လိုးေတာ့သည္။ မယ္ဥလွိုင္မွာ လီးစဝင္ကတည္းက ေစာက္ေခါင္းထဲ သတ္လ်ိဳထားသလို ခံစားေနရရွာ၏။ကာမ အရသာ ေပ်ာက္ကြယ္ကာ နာက်င္မႈ႔မ်ား ႀကီးစိုးေနျပန္သည္။သတိရတခ်က္ မရတခ်က္ျဖင့္ ေစာက္ရည္မ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ ပန္းထြက္ခံရေတာ့၏။မနက္လင္းသည္ႏွင့္ မယ္ဥလွိုင္ တစ္ေယာက္ သူမအိပ္ေဆာင္ထဲ ျပန္ေရာက္ေနကာ တကိုယ္လုံး ကိုင္ရိုက္ထားသလို႔ ခံစားေနရသည္။အထူးသျဖင့္ သူမေပါင္ၾကားမွ ေစာက္ပတ္ေလးမွာ ႏူတ္ခမ္းသားမ်ား ကြဲျပဲ၍ ဆီးစပ္မ်ားပါ က်ိန္းစပ္ေနေတာ့၏။
ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးထဲမွ မယ္ဥလွိုင္၏ စြမ္းေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး စစ္ခ်ီရာတြင္ လမ္းမွ ခ်ဳံခို တိုက္ခိုက္ေသာ အဖြဲ႕အား စုံစမ္းမိေတာ့၏။
လ်ိဳ႕ဝွက္သတင္းအား မင္းႀကီးထံ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး မေလၽွာက္တင္မွီ မိဘုရားေခါင္က ေျမာက္ပိုင္းမင္းသားငယ္အား လက္ဦးမႈ႔ယူကာ အဆုံးစီရင္ပစ္သည္။အကာကြယ္မဲ့ သြားေသာ သက္ဦးစံအား ကိုယ္ေတာ္ႀကီး လက္ေအာက္ အမတ္တဦးမွ ဖမ္းဆီး စစ္ေဆးၾကျပန္သည္။သို႔ေသာ္ မိဘုရားေခါင္ အမိန္႔ျဖင့္ သက္ထားစံအား ခ်က္ခ်င္း လြတ္ေပးခဲ့ရ၏။မိဘုရားေခါင္မွာ သက္ထားစံအား သံေယာစဥ္ မကုန္ေသာ္လည္း သူမ အနားေခၚထားလ်င္
မင္းသားငယ္ အရႈပ္ေတာ္ပုံ စနက္က လာႏြယ္နိုင္သျဖင့္ ပစ္ထားလိုက္ေတာ့၏။
သက္ထားစံ တစ္ေယာက္ နန္းေတာ္မွ ထြက္ခြာလာရာ ရြာသို႔ မျပန္ဝံ့ေတာ့ေပ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္မွာလည္း ခုခ်ိန္ေလာက္ဆို အမုန္းႀကီး မုန္းေနၾကမည္ကို စဥ္းစားမိသည္။ထို႔ေနာက္ နန္းေတာ္ႏွင့္ ၃ညအိပ္ ၄ရက္ခရီး ရြာငယ္ေလး တရြာသို႔ ေရာက္ရွိလာေတာ့သည္။ထိုရြာေလးတြင္ အေပ်ာ္တမ္း ကၿပ ေဖ်ာ္ေျဖရင္း ရြာသူႀကီးႏွင့္ အိမိေထာင္ ထပ္ျပဳလိုက္၏။ရြာသူႀကီးမွာ သက္ဦးစံ၏ ေခ်ာေမာ လွပေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္အား သေဘာက်ကာ ေနာက္ေၾကာင္း မစုံစမ္း ေတာ့ပဲ လက္ထပ္ယူပစ္သည္။သက္ထားစံမွာ ရြာသူႀကီးႏွင့္ ကေလးတစ္ေယာက္ ရသည္အထိ ဇတ္ျမဳပ္ ေနထိုင္သြားေတာ့၏။
////////////////////////////
ကိုယ္ေတာ္ႀကီးမွာ သစၥေဖါက္ ေျမာက္ပိုင္းမင္းသားငယ္အား မင္းႀကီးထံ ေလၽွာက္တင္ၿပီးခ်ိန္ အခ်ိန္ေႏွာင္းသြားရ၏။မိဘုရားေခါင္မွာ လက္ဦးမႈ႔ယူလိုက္သျဖင့္ အပစ္ေတြအားလုံး အသတ္ခံရေသာ မင္းသားငယ္ ေခါင္းေပၚ ပုံက်သြားေတာ့သည္။အခ်ဳပ္ေဆာင္မွ လြတ္သည္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးမွာ မယ္ဥလွိုင္အား ေခၚ၍ တိုင္းတပါးသို႔ ဇတ္ျမဳတ္ေနထိုင္ လိုက္၏။ေနာင္ ႏွစ္၄၀ ေက်ာ္တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္၌ အသက္ ၆၀ေက်ာ္ အဖြားအို တစ္ဦး ေပၚထြက္လာကာ လမ္းေဘး၌ ကျပရင္း ေပးစာ ကမ္းစာ မ်ား စားေသာက္ေနထိုင္ေနသည္။
ထိုအဖြားအိုမွာ လမ္းေဘး ကျပေနေသာ္လည္း ကႀကိဳးကကြက္မ်ားမွာ တခ်ိန္က ေရႊနန္းေတာ္ထဲ နာမည္ႀကီးလွေသာ မယ္ဥလွိုင္၏ ကကြက္မ်ားႏွင့္ အေတာ္ေလး တူေနသည္ဟု ေရွးမွီ ေနာက္မွီ လူႀကီးမ်ား ျငင္းခုံေနၾကေတာ့၏။
ၿပီးပါၿပီ။
No comments:
Post a Comment