ဒီရြာမွာ အပုိင္း (၃)
ဝါဝါျမင္တုိ႕အိမ္ကုိေရာက္ေတာ့ အေနာက္ေဖတံခါးကပဲ ဘခက္ဝင္ခဲ႕လုိက္တယ္။ အိမ္ေရွ့တံခါးကုိေတာ့ ဝါဝါျမင့္ကပိတ္ထားျပီး အိမ္ထဲမွာ လက္ေလးပုိက္ကာရပ္ေနရာမွ ဘခက္ဝင္လာတာကုိျမင္ေတာ့ ဘခက္ဆီကုိ ေလ်ွာက္သြားျပီး ဘခက္ကုိ သိမ္းျကဳံးဖက္လုိက္ျပီး ဘခက္ရဲ႕နခမ္းေတြကုိ အငမ္းမရစုပ္ေတာ့သည္။ သူျကီးလုပ္စားေနတဲ႕ ဘခက္ကလဲ ဝါဝါျမင့္စိတ္ထဲ ဘယ္လုိရွိတယ္ ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ေမးစရာမလူိေအာင္ သိလုိက္ျပီမုိ႕ ဝါဝါျမင့္ကုိ သူတုိ႕အိမ္ခန္းဆီေပြ႕ေခါသြားသည္။
ဘယ္လုိေရွ့ဆက္ျကရမယ္ဆုိတာ နားလညိျပီသား ဝါဝါျမင့္က ဘခက္ကုိလီးအရင္စုပ္ေပးသည္။ အဝတ္အစားဆုိတာလဲႏွစ္ေယာက္စလုံးကုိယ္ေပၚမွာမရွိေတာ့ သူအရင္ခ်စ္ခဲ႕ရတဲ႕မိန္းမမုိ႕ ဘခက္ရဲ႕ စိတ္ေတြကလဲတက္ျကြေနကာ ခုဏက ေဒၚသထြက္ေနတာေတြပင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ သူ႕မိန္းမရီရီခင့္ကုိ ျမဒင္ လုိးသလုိ ဝါဝါျမင့္ကုိလဲ ဖင္ေထာင္လုိးသည္။ လီးနဲ႕အတူအျပင္ကုိ ပြင့္အာျပီးထြက္လာတဲ႕ ေစာက္ပတ္နခမ္းသားေတြကုိ ျကည့္ျပီး ဘခက္ စိမ္လုိးသည္။ ေစာက္ပတ္လုိးတာဝေတာ့ မွ ဖင္ဝကုိ လီးေတ့လုိက္သည္ ဖင္အေတြ႕အျကဳံရွိပုံရတဲ႕ ဝါဝါျမင့္ကလဲ လွည့္ပင္မျကည့္ သူမလက္ေလးထဲ တံေတြးေထြးထည့္ကာသူ႕ဖင္ဝမွာလာဆြတ္ေပးသည္။
ဖင္ထဲလီးတေခ်ာင္းလုံးျမွပ္ဝင္သြားျပီးေနာက္မွာေတာ့ သူျကီးဘခက္လဲ ကားအယ္ထြက္ေနတဲ႕ ဖင္ျကီးေတြကုိ တင္ပါးႏွစ္ျခမ္းကေနဆြဲျဖဲကာ တဖန္းဖန္းေဆာင့္ေဆာင့္လုိးေတာ့သည္ ဖင္တလွည့္ အဖုတ္တလွည့္ စိတ္ျကုိက္ေျပာင္းလုိးေနသည္။ ဝါဝါျမင့္က အရင္ျပီးသြား့ူျပီး သူကေတာ့ ေနာက္မွျပီးသြားတယ္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လရည္ေတြပန္းထုတ္ကာ ဆန့္ငင္ဆန္႔င္ျဖစ္ေနတုန္း ေက်ာ္ေဝတုိ႕အိမ္ဖက္က မီးစက္သံ တိတ္သြားေသာေျကာင့္ ပုဆုိးအျမန္ေကာက္ဝတ္ကာ ျပန္ထြက္သြားေတာ့သည္။ သြားခါနီး ဝါဝါျမင့္ကုိ ေနာက္မွေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာမယ္ ေျပာေတာ့ ဝါဝါျမင့္က ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပတယ္ ။ ဘခက္ထြက္သြားျပီး မျကာလုိက္ ျမဒင္မွာလဲ ျပန္ေရာက္လာသည္။
ဘခက္ ေက်ာိေဝတုိ႕အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာ္ေဝတုိ႕လင္မယားမွခုခ်ိန္ထိျပန္မေရာက္ျကေသး ။ အိမ္ေပၚတက္အခန္းထဲဝင္ခဲ႕လုိက္ေတာ့ သူ႕မိန္းမ ရီရီခင္ကေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ ။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ား ခံျဖဲ ခံခြဲထားသလဲမသိဟု ေတြးကာ ဘခက္ဝင္အိ္ပ္လုိက္ေတာ့သည္။
ေနာက္ရက္ေရာက္ျပန္ေတာ့လဲ ဘခက္ ဝါဝါျမင့္ကုိ လုိးခ်င္ေသးေပမဲ႕ အခြင့္အေရးကမရျပန္။ ဘခက္လုိပဲ ျမဒင္ကလဲ ရီရီခင့္ကုိတြယ္ဖုိ႕ ေခ်ာင္းေနေပနဲ႕ လူကမလစ္ ဘခက္ကုိယ္တုိင္ကလဲ ဝါဝါျမင့္ကုိတြယ္ထားပီးျပီဆုိေတာ့ ရီရီခင့္ကုိလဲ ျမဒင္နဲ႕အေျကာင္းကုိမေမးေတာ့ပဲ ဖာသိဖာသာ ေနလုိက္တယ္။ သူတုိ႕ျပန္မယ္ဲ႕ ေန႕အထိ ဘယ္လုိမွ အခြင့္အေရးမရေတာ့လုိ႕ သူျကီးဘခက္တုိ႕လင္မယား ရြာကုိ ျပန္ခဲ႕လုိက္ျကသည္။ က်ြန္းေတာင္ရြာကုိ သူတုိ႕ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညမုိးပင္ခ်ဳပ္ေနျပီ ေက်ာ္ေဝတုိ႕ လင္မယားကေတာ့ မနက္မွျပန္ပါလား ေျပာေပမဲ႕ ရြာကလဲနီး စက္ေလွကလဲေရာက္ေနလုိ႕ ညတြင္းခ်င္းပဲ ဦးဘခက္တုိ႕ျပန္ခဲ႕လုိက္တယ္။
သမီးျဖစ္သူအိဝါျပင္ေပးထားတဲ႕ အိပ္ယာမွာ ေမာေမာနဲ႕ ထုိးလဲအိပ္လုိက္ျပီး ဆူဆူညံညံ အသံေတြေျကာင့္ ဦးဘခက္ျပန္ႏုိးလာသည္။ နာရီျကည့္မိေတာ့ ၁နာရီထုိး ဦးဘခကိအိမ္ေရွ့တခါးးဖြင့္ကာ ဓါတ္မီးနဲ႕ထုိးျကည့္ေတာ့ သူ႕အိမ္ေရွ့မွာ ရြာထဲကကာလသား ေလးငါးေရာက္ခန္႕ ရပ္ေနျကလုိ႕ေမးလုိက္သည္။
"ေဟ့ေရာင္ေတြ… ဘာေတြဆူေနတာလဲ… ဒါလူအိပ္ခ်ိန္ကြ''
"ဆူတာ မဟုတ္ပါဘူး သူျကီး …သာေအးကုိ တေစၧေျခာက္ခံရလုိ႕ပါ''
သူျကီးဘခက္ သာေအးမ်က္နာဓါတ္မီးနဲ႕ ထုိးျကည့္လုိက္ေတာ့ သာေအးမွာ အေျကာက္လြန္ေနပုံရသည္။ သာေအးဆုိတာ ဟုိတခါ သူ႕မိန္းမဖင္မခံလုိ ႔ သူ႕ဆီ လာတုိင္တဲ႕တေရာက္ အရက္သမား။
"မင္းကုိ ဘယ္လုိေျခာကိတာလဲ သာေအး … ဘယ္နားမွာေျခာက္တာလဲ''
"ရြာထိပ္က ေခ်ာင္းစပ္မွာပါသူျကီး''
"ေအး …ဘယ္လုိေျခာကိတာလဲလုိ႕''
ဦးဘခက္ သူအိပ္ေကာင္းေနတဲ႕အခ်ိန္မွ ေရာက္လာလုိ႕ စိတ္တုိတုိနဲ႕ေအာ္ေမးေနသည္။ လာတဲ႕ကိစၥကလဲ သရဲေျခာက္ခံရလုိ႕ဆုိေတာ့ ပုိဆုိး။
"အိမ္… အိမ္မဲမဲျကီးေလ …သခ်ီးး …'' ေရေပၚမွာသြားေနတာဗ်
"ဟမ္…''
သူျကီးဘခက္ ေဒါသထိန္းမရေတာ့ …
"ေဟ့ေရာင္ေတြ …အဲ႕ဒီငမူးကုိ ငါ့အိမ္ေရွ့က ခုခ်က္ခ်င္ေခါသြားကြာ..''
မ်က္နာငယ္ေလးေတြနဲ႕သာေအးတုိ႕အုပ္စုထြက္သြားမွ ဦးဘခက္ အိမ္ထဲျပန္ဝင္သြားေတာ့သည္။
-----------------------
"ႀကီးႀကီးလွ… ရဲေလးရွိလား''
"ေအး …ရွိတယ္ …ဒီေန႕အလုပ္ကလဲ လုပ္စရာမရွိေသးေတာ့ အိပ္တုန္းဟဲ႕''
အိမ္ျပင္က သူ႕အေမနဲ႕ ေအာင္ေမာင္းတုိ႕ အသံေတြေျကာင့္ ရဲေလး အိိပ္ရာကႏုိးလာတယ္။ သူအိပ္တဲ႕ေနရာအထိ ေရာက္လာတဲ႕ ေအာင္ေမာင္ကုိ ...
"ဘာလဲ… ေအာင္ေမာင္း''
ေအာင္ေမာင္က သူ႕အေမရွိတဲ႕ဘက္ကုိ လွမ္းျကည့္လုိက္ျပီးမွ...
" ျမဳိ႕ေပၚတက္ရေအာင္ မင္းကုိလာေခၚတာ''
"ကိစၥရွိလုိ႕လား''
သူတုိ႕ရြာနဲ႕ ေအာင္သာျမဳိ႕က မုိင္ ၄၀ ေလာက္ပဲ ေဝးသည္။ ဒီအကြာအေဝးကလမ္းေကာင္းရင္ ၁နာရီခြဲေလာက္နဲ႕ ေရာက္သြားႏုိင္ေပမဲ႕ လက္ရွိလမ္းအေနအထားနဲ႕ဆုိ ၃နာရီခန္႕ ေမာင္းရသည္။ က်ြန္းေတာင္ရြာက လူေတြအပါအဝင္ ပတ္ဝန္းက်င္ကရြာေတြလဲ ဝယ္စရာျခမ္းစရာရွိပါက ေအာင္သာျမဳိ႕ကုိပဲ တက္ဝယ္ျကတယ္။ ဆုိင္ကယ္နဲ႕ သြားတဲ႕သူကသြား ဒါမွမဟုတ္ရင္ က်ြန္းေတာင္ရြာကေန ကားလမ္းအထြက္က ေညာင္ပင္စုရြာက သူႀကီးေထာင္ထားတဲ႕ စစ္က်န္ဘတ္စကားစုတ္ျကီးကုိ ေငြ ၁၀၀၀ ေပးျပီးလူစုကာ အဆင္ေျပသလုိသြားျကသည္။
"စတိတ္ရႈိးပြဲသြားႀကည့္ရေအာင္လုိ႕… အဆုိေတာ္ေတြလာမွာတဲ႕ဟ''
"မင္းကုိဘယ္သူေျပာလဲ ''
"ခင္မႈန္ ေျပာတာ… သူ႕ကုိက အိဝါကေျပာတာတဲ႕''
အိဝါဆုိတဲ႕ နာမည္ျကားမွ ေအာင္သာျမဳိ႕မွာ အိဝါေက်ာင္းတက္ခဲ႕တာကုိ ရဲေလး သတိရေတာ့သည္။
"သူက မင္းကုိေတာ့ မေခၚခုိင္းဘူးကြ ''
"ဟင္ … ဘယ္သူကလဲ''
"အိဝါေလ''
"ေအာ္ ''
အိဝါ သူ႕ကုိစိတ္ဆုိးေနမွန္း ရဲေလးသိသည္။
"ဒါဆုိ… မင္းက ဘာလုိ႕လာေခၚလဲ''
"ေယာက်္ားဆုိလုိ႕ ငါနဲ႕ဖုိးေထာင္ႏွစ္ေယာက္ထဲကုိ သြားရမွာကလဲ ကုိယ့္နယ္မွမဟုတ္တာ အထီးမ်ားေလ ေကာင္ေလပဲေလ မင္းသိပါတယ္… သူမေခၚခုိင္းေပမဲ႕ မင္းပါလဲ ဘာမွေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူးကြာ ငါတုိ႕ႀကည့္ေျပာမယ္ အဲ႕ကိစၥကုိ ထားလုိက္… လာထထ …မ်က္နာသစ္လုိက္ေတာ့ ''
သူ႕ကုိဆြဲထူေနတဲ႕ ေအာင္ေမာင္းကုိျကည့္ျပီး ရဲေလး
"မျဖစ္ေလာက္ဘူး ထင္တယ္ေနာ္ ေအာင္ေမာင္ … ဟုိေန႕က ပြဲေစ်းမွာမင္းလဲျမင္ပါတယ္''
"သိတယ္… ျမင္တယ္… မင္းေစာ္ ႏွင္းရည္ကုိေတာ့ ေခၚမလာနဲ႕ ႏွင္းရည္ပါရင္ေတာ့ အိဝါလုိက္မွာ မဟုတ္ဘူး ငါနဲ႕ဖုိးေထာင္ႏွစ္ေယာက္ထဲလဲ မသြားခ်င္ဘူး မလႊဲမေရွာင္သာ ရန္ျဖစ္ျကလုိ႕ ဖဲ႕ျကျပီဆုိ ဒုိ႕ႏွစ္ေယာက္အျပင္ မင္းေရာဆုိေတာ့ ပုိေကာင္းတယ္ေလ ''
ရဲေလးလဲေျပာမရတဲ႕အဆုံး သူကုိယ္တုိင္ကလဲ ရႈိးပြဲႀကည့္ခ်င္တာနဲ႕ မ်က္နာေလးအျမန္သစ္ျပီး ထမင္းေတာင္ဘယ္လုိမ်ဳိက်သြားမွန္းမသိ ေအာင္ေမာင္းနဲ႕အတူ သူ႕အိမ္က 125 ဆုိင္ကယ္ေလးထုတ္ကာ ရြာျပင္ကုိ ထြက္သြားျကသည္။ ႏွင္းရည္ကုိေတာ့ ရဲေလး ဘာမွမေျပာခဲ႕ရ။ လမ္းမွာေအာင္ေမာင္းက ခင္မႈန္တုိ႕အိမ္ကုိ ခဏဝင္လုိက္ေသးတယ္။
ရြာျပင္ေရာက္ေတာ့ ၁၅မိနစ္ေလာက္ ေစာင့္လုိက္ရျပီး ဆုိင္ကယ္ ဆုိင္ကယ္ႏွစ္စီးျဖင့္ ဖုိးေထာင္ အိဝါ နဲ႕ ခင္မႈန္တုိ႕ေရာက္လာျကတယ္။ ဖုိးေထာင္ဆုိင္ကယ္ေနာက္မွာ သူ႕ညီမဝမ္းကြဲ သဲသဲလဲ ပါလာသည္။ အေပ်ာ္အပါးသြားႀကမွာ ဆုိေတာ့ သူတုိ႕ေယာက်္ားေလးေတြတင္မဟုတ္ ခင္မႈန္ နဲ႕ သဲသဲကပါ ဂ်င္းျကပ္ျကပ္ေလးေတြ ဝတ္လာျကတယ္။ အိဝါတေရာက္ပဲ ျကက္ေသြးေရာင္ စကတ္စတုိးေလးနဲ ႕လိေမၼာ္ေရာင္ကုတ္ေလးဝတ္လာသည္။
လုံခ်ည္နဲ႕ျမင္ေနျက အိဝါကုိ အခုလုိေတြ႕ရျပန္ေတာ့ ရဲေလး မျကည့္ပဲလဲမေနႏုိင္ တင္းထုတ္ေနတဲ႕ တင္တင္သားျကီးေတြက ဆုိင္ကယ္ေပၚခြထုိင္ထားလုိ႕ အေနာက္ကုိပင္ အစ္ထြက္ေနသည္။ သူႀကည့္ေနမွန္း အိဝါကေတာ့ သတိေတာင္ ထားမိပုံမရ ေရာက္ကထဲ သူ႕ကုိ မ်က္နာခ်င္းမဆုိင္ ။
"ခရီးကေဝးေတာ့ ဒုိ႕ေယာက်္ားေလးေတြပဲ ေမာင္းမယ္ နင္တုိ႕အေနာက္ကလုိက္ျက… ခင္မႈန္႕က ကုိေအာင္ေမာင္း ေနာက္ကလုိက္ေပါ့… ဟိ ဟိ''
လမ္းမွာေအာင္ေမာင္ ေျပာျပခဲ႕လုိ႕ ေအာင္ေမာင္းန႕ဲခင္မႈန္ ရည္းစားေတြ ျဖစ္ေနႀကျပီဆုိတာ ရဲေလးသိထားျပီးျပီ။
"အိဝါကေတာ့ ရဲေလးေနာက္ကလုိက္ေနာ္… ငါ့ညီမ''
"အုိ… လုိက္ခ်င္ပါဘူး … ကုိေအာင္ေမာင္းေျပာေတာ့ ကုိဖုိးေထာင္ ရယ္ ခင္မႈန္ရယ္ပဲဆုိ… အခုသင္းသင္းလဲ ပါလာျပီ အိဝါက ကုိဖုိးေထာင္ ေနာက္ကလုိက္မလုိ႕ စဥ္းစားထားတာ''
"သင္းသင္းက သူလဲႀကည့္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႕ပါဟာ အိဝါကလဲ သူတုိ႕ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္စီးျကပါေစ နင္က ရဲေလးေနာက္ကပဲ လုိက္လုိက္ေနာ္ ဒီေကာင္ျကီးက ဆုိင္ကယ္စီးက်ြမ္းပါတယ္ဟ… ဟီး ဟီးး''
"ဟြန္႕ …''
သူ႕ကုိမ်က္ေစာင္းေလးထုိးလုိက္တဲ႕ အိဝါကုိ ရဲေလး မသိသလုိပဲေနလုိက္တယ္။
"ကဲ ကဲ …သြားပါ အိဝါရယ္ … အခြင့္အေရးရတုန္းေလးပဲ …နင့္အေဖ စိတ္ေကာင္းဝင္ေနတုန္းေလးပဲေနာ္ …သြား သြား ရဲေလးကုိခြလုိက္… အဲေလ… ရဲေလးေနာက္က တက္လုိက္ စကတ္ျကီးနဲ႕ဆုိေတာ့ ခြလုိ႕မရဘူး ေမ့သြားတယ္… အဟီး ''
မ်က္နာေလးစူပုတ္ပုတ္နဲ႕ ေလ်ွာက္လာျပီး အိဝါရဲေလးဆုိင္ကယ္ေနာက္မွာတက္ထုိင္လုိက္တယ္။ ေအာင္ေမာင္း နဲ႕ဖုိးေထာင္တုိ႕ကေရွ့က ေမာင္းထြက္သြားႀကျပီ။
"ရျပီလာ အိဝါ …အကုိေမာင္းေတာ့မယ္ေနာ္''
ဆုိင္ကယ္ထြက္ခါနီးမုိ႕ အိဝါကုိ ရဲေလး သတိေပးလုိက္တယ္။
"ရျပီ… မျမင္ဘူးလား''
ေဆာင့္ျကီးေအာင့္ျကီးနဲ႕ေျပာလာတဲ႕ အိဝါကုိ ျကည့္ျပီး ရဲေလး ရီခ်င္မိသလုိ အားလဲနာေနသည္။ အိဝါကုိသူနမ္းသလုိျဖစ္ခဲ႕ေသးတယ္မဟုတ္လား ဒါေတြေျကာင့္ပဲ သူ႕ကုိ အိဝါကမႀကည္ေနတာ။ ျပီးေတာ့ သူကႏွင္းရည္နဲ႕ျဖစ္သြားတယ္ေလ။ ေရွ့က ေအာင္ေမာင္တုိ႕ဆုိင္ကယ္ေတြေမာင္းသြားလုိ႕ ဖုန္ေတြထေနတဲ႕အတြက္ သူတုိ႕ဆုိင္ကယ္ေနာက္က ကပ္မလုိက္ပဲ ခပ္ခြာခြာပဲ ရဲေလး ေမာင္းခဲ႕လုိက္တယ္။
ကားလမ္းေပၚေရာက္ခဲ႕ေသာ္လဲ ကတၲရာလမ္းလဲ မဟုတ္ျပန္ ေက်ာက္စလစ္တုံးေတြ ခဲလုံး ဂမူေတြေျကာင့္ ဆုိင္ကယ္ကေဆာင့္လုိက္ ခုန္လုိက္ျဖင့္ သြားေနတာေျကာင့္ အိဝါကုိယ္ေလးက ရဲေလး ေက်ာျပင္နဲ႕ကပ္ကပ္လာသလုိ႕ သူမရဲ႕ တင္သားအိအိေလးေတြရဲ႕အထိအေတြ႕ေျကာင့္ ရဲေလးေသြးပူခ်င္လာျပီ။ ဖုန္ေတြကေတာ့ လမ္းေပၚေရာက္လာတဲ႕အခါမွာဆုိးဆုိးရြားရြား မရွိေတာ့ တလမ္းလုံးျငိမ္လုိက္လာတဲ႕ အိဝါကုိ ရဲေလးကလဲ ဘာစကားမွသြားမေျပာမိ ေအာင္ေမာင္ကေတာ့ ခင္မႈန္ ကသူ႕ခါးကုိ ဖက္ထားလုိ႕ အေပ်ာ္လြန္ျပီး ေရွ့ဆုံးကေန ဒုန္းစုိင္းေနသည္။
ပြဲကညေနေစာင္း မုိးခ်ဳပ္ကာနီးမွစမွာေျကာင့္ ေအာင္သာျမဳိ႕က အိဝါရဲ႕သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာပဲ ညအိပ္ျကမယ္လုိ႕ ေအာင္ေမာင္းေျပာထားလုိ႕ ရဲေလးသိထားသည္ ။ တလမ္းလုံးခုန္လုိက္ ေဆာင့္လုိက္နဲ႕ ေျမာက္လုိက္နဲ႕ ေမာင္းလာလုိက္ျကတာ ျမဳိ႕ထဲကုိ ညေန ၄နာရီေလာက္မွ ေရာက္သြားႀကတယ္။ သူတုိ႕ေယာက်္ားေလးေတြျကီးပဲ ဆုိ ဒီေလာက္မျကာဘူးလုိ႕လဲ ရဲေလးေတြးေနသည္။
တလမ္းလုံးစကားတစ္ခြန္းမဟတဲ႕ အိဝါက ျမဳိ႕ထဲေရာက္မွ ဟုိလမ္းကုိေမာင္ ဒီလမ္းကသြား ဆုိျပီးလမ္းညႊန္ေနလုိ႕ ရဲေလးတုိ႕ အိဝါေျပာတဲ႕ လမ္းအတုိင္းေမာင္းခဲ႕လုိက္တာ ႏွစ္ထပ္တုိက္တစ္လုံးေရွ့ေရာက္ကုိေရာက္မွ အိဝါက ရပ္ခုိင္းကာအိမ္ထဲဝင္သြားျပီး သူနဲ႕ရႊယ္တူ ေယာက်္ားေလးတေရာက္နဲ႕ျပန္ထြက္လာကာ သူတုိ႕ကုိ လက္ယပ္ေခၚေနလုိ႕ ရဲေလးတုိ႕အားလုံူး လုိက္ဝင္သြားလုိက္ျကတယ္။ အိဝါသူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလးက ပုံစံႀကည့္ရတာ ဂ်စ္ကန္ကန္နဲ႕ ေဒါင့္က်ဳိးပုံမရွိေပမဲ႕ ခ်မ္းသားပုံေတာ့ရွိသည္။ အိမ္ထဲမွာလဲ ရဲေလးတုိ႕ဘာကားမွန္းမသိတဲ႕ ကားျကီးကလဲ မဲနက္ေျပာင္လက္ေနသည္။
အိဝါက ရဲေလးတုိ႕ကုိ သူ႕သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးျပီးေနာက္ ခဏအနားယူျပီး ေရမုိးခ်ဳိးအဝတ္အစားလဲကာ ျမဳိ႕ထဲက ထမင္းဆုိင္ကုိ အိဝါသူငယ္ခ်င္းကားနဲ႕ပဲ သြားစားျကတယ္။ သူတုိ႕ေယာက်္ားေတြကေတာ့ အဝတ္အစားအပုိမပါတာေျကာင့္ ရြာကဝတ္ခဲ႕တဲ႕ အတုိင္းပဲရွိေပမဲ႕ အိဝါအပါအဝင္မိန္းကေလးေတြက ေတာ့ ခင္မႈန္႕လက္ဆြဲအိတ္ထဲမွာ အပုိထည့္လာပုံရသည္။ အိဝါ ကေတာ့ အေရာင္သာကြဲသြားတဲ႕ အနက္ေရာင္ စကတ္အတုိေလးနဲ႕ လက္ျပတ္ဆြဲသား လက္တုိေလးျဖင့္ အလာတုန္းကထက္ပင္ ပုိႀကည့္ေကာင္းေနတယ္လုိ့ ရဲေလးထင္ေနသည္။
ထမင္းဆုိင္မွာ စားေသာက္ စကားေျပာရင္း စကားေျပာတယ္ဆုိတာကလဲ အိဝါနဲ႕သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေက်ာ္စြာဆုိတဲ႕ေကာင္ပဲေျပာႀကတာႀကတာမ်ားမ်ား ပြဲလက္မွတ္ကုိလဲ ေက်ာ္စြာကပဲ ျကုိျဖတ္ေပးထားျပီး ေလးေစာင္ပဲျဖတ္ထားတယ္လုိ႕သိရေတာ့ ရဲေလး ေအာင္ေမာင္းကုိ ဂ်ဳိႀကည့္ႀကည့္သည္။ သူနဲ႕သင္းသင္းက အစီအစဥ္မရွိပဲ ပါခဲ႕ႀကတာ မဟုတ္လား ေက်ာ္စြာဆုိတဲ႕ေကာင္ေျပာပုံအရေတာ့ လက္မွတ္က်န္အုံးမွာပါ ေစာေစာသြားႀကတာေပါ့ ဆုိတာနဲ႕ ပြဲလုပ္မဲ႕ေနရာကုိ ေက်ာ္စြာ့ကားနဲ႕ပဲ သြားႀကတယ္။ ကားကေျခာက္ေရာက္ပဲဆန္႕ေပမဲ႕ အေနာက္ခန္းကေန ၅ေရာက္ရေအာင္ထုိင္ျပီး လုိက္သြားႀကတယ္။ အိဝါကေတာ့ အေရွ့ခန္းမွာ ေက်ာ္စြာနဲ႕ေလးေပးေျဖာင့္ကာ ျပဳံးလုိ႕ရႊင္လုိ႕ ကားမွန္ထဲကေန ရဲေလးကုိလဲမသိမသာနဲ႕ ႀကည့္တက္ေသးသည္။
ရႈိးပြဲလုပ္မဲ႕ေနရာကုိေရာက္ေတာ့ သူတုိ႕အားလုံး ကားေပၚကဆင္းခဲ႕ႀကတယ္။ ေက်ာ္စြာကေတာ့ လက္မွတ္ျဖတ္ဟုဆုိကာ ဝင္ေပါက္ေဘးက မုိးကာအေဆာက္အအုံေလးဖက္ထြက္သြားတုန္း ရဲေလး ေအာင္ေမာင္းကုိ သူတုိ႕အတြက္ လက္မွတ္ဖုိးေငြကုိ ခင္မႈန္႕ကုိအိဝါကတဆင့္ ေက်ာ္စြာ့ကုိေပးခုိင္းလုိက္တယ္။ ဘာလုိ႕မွန္းမသိ ရဲေလး ေက်ာ္စြာနဲ႕စကားမေျပာခ်င္။
ပြဲစဖုိ႕ ၁နာရီေလာက္လုိေသးေပမဲ႕ လူေတြကေတာ့ ျပည့္ေနျပီ။ အဝင္ေပါက္လက္မွတ္စစ္ေနရာကေန တန္းစီျပီးဝင္ႀကရတယ္။ ေဘာလုံးကြင္းေဟာင္း တခုျဖစ္ပုံရျပီး ေလးဖက္ေလးတန္ အုတ္တံတုိင္းထားတာကုိလဲ ေတြ႕ရသည္။ ေက်ာ္စြာ လက္မွတ္ဝယ္ျပီးျပန္လာေတာ့ သူတုိ႕အုပ္စုလဲ ဝင္ခဲ႕ႀကတယ္ ။ အေပါက္ဝမွာ အားလုံးေရွ့ဆင့္ေနာက္ဆင့္တန္းစီျပီး ဝင္ခဲ႕ႀကေပမဲ႕ အတြင္းထဲလဲေရာက္ေရာ တုိးျကေဝွ႕ႀကနဲ႕ ရဲေလးတုိ႕လူစုကြဲသြားႀကျပီး ေအာင္ေမာင္း ခင္မႈန္နဲ႕ သင္းသင္းတုိ႕ကတဖက္ကုိ ေရာက္သြားျကျပီး ရဲေလးနဲ႕ဖုိးေထာင္ကတတြဲ အိဝါနဲ႕ေက်ာ္စြာက တတြဲျဖစ္သြားႀကသည္။ မ်က္နာေခါင္းပုိင္းေလးေတြေတာ့ ျမင့္ရေသးလုိ႕ ဘယ္ေနရာဘယ္သူရွိတယ္ဆုိတာေတာ့ ေတြ႕ေနရသည္။
ေရွ့ဆက္တုိးလုိ႕လဲမရေတာ့လုိ႕ ရဲေလးနဲ႕ဖုိးေထာင္ ေရာက္တဲ႕ေနရာမွာပဲရပ္ေနလုိက္ျကတယ္။ ပြဲစဖုိ႕နီးလာတာနဲ႕တီးလုံးသံေတြက အရင္ထြက္လာျပီး ပရိတ္သတ္ေတြဖက္ကုိ ထုိးေပးထားတဲ႕ မီးလုံးေတြကုိလဲ ပိတ္ပစ္လုိက္သည္။ မီးပိတ္လုိက္ေပမဲ႕ စင္ေပၚက မီးေရာင္ကေတာ့ ေရွ့ကလူအုပ္ျကီးထဲ ျဖာက်ေနေသးသည္။ ဘာပြဲလဲ ဘယ္သူေတြလဲ ဆုိတာသတိေတာင္မရ ေရွ့ကဆုိင္းဘုတ္ပင္ မျကည့္ခဲ႕ရတဲ႕ ရဲေလးလဲ မ်ဳိျကီးရဲ႕ေလေျပ သီခ်င္းနဲ႕စဖြင့္လာမွ Iron Cross မွန္း အခုမွသိရသည္။
မ်ဳိးျကီးကုိျမင္ေတာ့ ရြာက ခ်စ္ျကမ္းေမာင္ ကုိပင္ သတိရလုိက္ေသး ျမဴးျကြတဲ႕ i.c ရဲ႕ တီးလုံးသံေတြေအာက္မွာ စစခ်င္း၌ပင္လူေတြက ေျမာက္ေနႀကျပီ မ်ဳိးႀကီးျပီးေတာ့ ဝုိင္ဝုိင္း အငဲဆက္တုိက္ေဖ်ာ္ေျဖေနျကသည္။ ရဲေလးလဲ သူရတဲ႕သီးခ်င္ကုိလုိက္ဆုိျပီး သံစဥ္ေတြထဲ ေမ်ာေနတုန္း ဖုိးေထာင္က သူ႕ကုိလက္လာပုတ္လုိ႕ ရဲေလး ဖုိးေထာင္ကုိျကည့္လုိက္ေတာ့ ဖုိးေထာင္က အုတ္တံတုိင္းနံရံဖက္ကုိေမးေငါ့ျပလုိ႕ ရဲေလးႀကည့္လုိက္တယ္။ ဘာမွမထူးျခား အဲ႕ဒီဘက္မွာ အနည္းငယ္ေမွာင္ရိပ္က်ေနတာက လႊဲလုိ႕ လူေတြကစင္ေပၚကုိပဲ အာရုံေရာက္ေနျကသည္။ ရဲေလက...
" ဘာလဲဟ ''
ဆုိျပီးဖုိးေထာင္ကုိေမးေတာ့ ဖုိးေထာင္က ရဲေလးကုိ ..
"ေသခ်ာျကည့္ အိဝါတုိ႕ေလ တမ်ဳိးပဲ..''
လုိ႕ေျပာေနလုိ႔ ရဲေလး ျပန္ျကည့္လုိက္တယ္။ အခုမွ ေသေသခ်ာခ်ာသတိထားျကည့္မွ အိဝါနဲ႕ေက်ာ္စြာကုိ ရဲေလးျမင္သြားသည္။ ေက်ာ္စြာက အိဝါရဲ႕အေနာက္မွာ ကပ္လ်ွက္ျဖစ္ေနျပီး အိဝါကုိ စကားကပ္ေျပာေနတာလား နမ္းေနတာလား မသဲကြဲလွ ေက်ာ္စြာရဲ႕ငုံေနတဲ႕ေခါင္းျကီးပဲ ျမင္ေနရတယ္။ ေက်ာ္စြာေခါင္းဖယ္သြားျပန္ေတာ့လဲ မူမမွန္တဲ႕အိဝါရဲ႕အေနအထားကုိ ရဲေလး သတိထားမိျပန္သည္။ အိဝါရဲ႔႕ကုိယ္ေလးက အေနာက္ကေန ကပ္ေဆာင့္ခံေနရသူလုိ အေရွ့ကုိ ရင္ဘတ္ေလးေကာ့သြားျပီး သူမကုိယ္ေလးက မသိမသာသိမ့္ကနဲ႕သိမ္ကနဲ႕ျဖစ္ျဖစ္သြားတာကုိ သတိထားျကည့္မိတဲ႕ ရဲေလးျမင္ေနရသည္။
ရဲေလး အေတြးေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြးေနမိျပီ အိဝါကလဲ ဝတ္သြားတာက ဒူးအထက္ပဲရွိတဲ႕ စကတ္တုိေလး ေက်ာ္စြာကလဲ အိဝါရဲ႕အေနာက္ပုိင္းနဲ႕ သူကုိယ္အေရွ့ပုိင္းက ကပ္လ်ွက္အေနအထား အဲ႕ဒီအနားကလဲ အလင္းေရာင္က သူနဲ႕ဖုိးေထာင္ေရာက္ေနတဲ႕ ေနရာေလာက္ အလင္းေရာင္မရွိ လူမ်က္နာေတြေတာ့ ျမင္ေနရသည္။ ေက်ာ္စြာကုိ စေတြ႕ထဲက ေက်ာ္စြာ အိဝါအေပၚေျပာဆုိဆက္ဆံပုံ အျကည့္ေတြက ဘယ္ကုိဦးတည္ခ်င္သလဲ ဆုိတာ ေျမြေျမြခ်င္းမုိ႕ ရဲေလး ရိပ္မိသည္။
ရဲေလး ဆက္မစဥ္းစားေတာ့ သူထင္တာ တဝက္ေလာက္ေတာ့မွန္ေနျပီလုိ႕ ေတြးမိေတာ့ ရဲေလးစိတ္ထဲတမ်ဳိးျကီး ့ျဖစ္သြားတယ္။ သူ အိဝါကုိ ႏွေျမာမိတာလား ေက်ာ္စြာ့ကုိ မနာလုိေနတာလား မသဲကြဲ အေတြးေတြနဲ႕ ေမ်ာျပီး ေဘးတုိက္ျမင္ေနရတဲ႕ အိဝါမ်က္နာေလးကုိ ျကည့္ေနတုန္း အိဝါက ရုတ္တရက္ သူ႕ဖက္လွည့္ျကည့္လုိက္တယ္။ ရဲေလး မ်က္နာမလႊဲမိ အိဝါကလဲ ရဲေလးကုိျမင္သြားျပီ။ လ်ွင္လုိက္တဲ႕ ဖုိးေထာင္ကေတာ့ စင္ဖက္ကုိ မ်က္နာေရာက္သြားျပီ။ သူကုိယ္တုိင္ကလဲ ဘာလုိ႕မ်က္နာမလႊဲမိမွန္း မသိ အိဝါနဲ႕ မ်က္လုံးခ်င္ဆုံေအာင္ကုိ စုိက္ျကည့္ေနမိသည္။
အိဝါကလဲ သူမ ေအာက္နခမ္းေလးကုိ သြားေလးနဲ႕ ဖိကုိက္ထားျပီး ရဲေလးကုိ စူးစူးရဲရဲျပန္ျကည့္ေနတယ္။
ကတာမဟုတ္ပဲ အိဝါကုိယ္ေလတုန္းတုန္သြားတာက ပုိလုိ႕ပင္အေခါက္စိပ္လာတယ္လုိ႕ ရဲေလးထင္ေနသည္။ တခ်က္တခ်က္ အိဝါ မ်က္နာေလး မဲ႕ခ်င္သလုိ ျဖစ္သြားတာကုိလဲ ေတြ႕ေနရသည္။ ခုံတခုသာရွိရင္ ခုံေပၚတက္ျပီး အိဝါနဲ႕ ေက်ာ္စြာတုိ႕ရဲ႕ေအာက္ပုိင္းကုိ ရဲေလးေသခ်ာေအာင္ ျကည့္မိမလားမသိ။ ေက်ာ္စြာဆုိတဲ႕ေကာင္ကလဲ လူျကပ္တာ ေမွာင္ရိပ္က်တာကုိ အခြင့္အေရးယူျပီး အိဝါကုိ ကပ္ေဆာင့္လုိးေနပုံရသည္။ ေဘးကလူေတြကလဲ စင္ေပၚကုိပဲ အာရုံေရာက္ေနျကလုိ႕ အိဝါတုိ႕ကုိ သတိထားမိပုံမရ ေက်ာ္စြာ့အတြက္ေတာ့ စကတ္ေလးအသာလွန္ကာ ဇစ္ဖြင့္ျပီး လီးထုတ္ကာ ကပ္လုိးရုံပင္။
ႏွစ္ေယာက္သားအျပန္အလွန္စုိက္ျကည့္ေနျကတာကုိ အိဝါဖက္ကအရင္ မ်က္နာလႊဲသြားသည္။
အဲ႕ဒီေတာ့မွ ေအာင္ေမာင္းက ရဲေလး နား အနားကပ္ေျပာသည္။
"ေက်ာ္စြာေတာ့ အိဝါကုိျဖဳတ္ေနျပီ အတင့္ရဲလုိက္တဲ႕ေကာင္တဲ႕ ခါးကုိင္ျပီး ကပ္ေဆာင့္ေနတာ ငါခုဏက ေျခဖ်ားေထာက္ျကည့္ထားတာ အိဝါခါးကုိ ဒီေကာင္ဖက္ထားတာေတြ႕တယ္ ''
ဆုိျပီးေျပာလာသည္။ ရဲေလး ေအာင္ေမာင္းကုိဘာ မွျပန္မေျပာမိ ကုိေလးျဖဴဆီကုိပဲ ျကည့္ကာ အာရုံလႊဲလုိက္သည္။ ေဘာက္ျကီးေတြကေန တဝုန္းဝုန္းထြက္လာတဲ႕ အသံေတြက ရင္ဘတ္ေတြအထိ ရုိက္ခတ္လာေတာ့ ရဲေလး ရင္ခုန္သံေတြ ပုိျမန္လာသလုိခံစားရေနတယ္ အိဝါဖက္ကုိလဲ သူမျကည့္ရဲေတာ့ အိဝါကေတာ့ သူ႕ကုိျကည့္ေနမလားမသိ။ ည၁၁ နာရီထုိးခါနီးေတာ့ အဆုိေတာ္ေလးေရာက္စလုံး ထြက္လာျပီး ေနေရာင္ေအာက္ကအသက္ရႈဳသံမ်ား သီခ်င္းနဲ႕ပြဲကုိသိမ္းလုိက္ျကတယ္။
ပြဲျပီးေတာ့လဲအျပင္ကုိ အလြယ္တကူျပန္ထြက္လုိ႕မရ ေျခတလွမ္းကုေဋတသန္းနဲ႕ထြက္ခဲ႕ႀကရတယ္။ ရဲေလး နဲ႕ဖုိးေထာင္ အျပင္ေရာက္လုိ႕ ေက်ာ္စြာ ့ကားအနားေရာက္ေတာ့ ေအာင္ေမာင္းတုိ႕က ျပန္ေရာက္ေနျကျပီ။ အိဝါတုိ႕ကုိေတာ့ မေတြ႕ရ ေတာ္ေတာ္ေလးျကာမွ ေရာက္လာျကတယ္။ ရဲေလး ကေတာ့ အိဝါနဲ႕အတတ္နိင္ဆုံး မ်က္နာခ်င္းမဆုိင္မိေအာင္ ေနေနသည္။ ကာေပၚေရာက္ေတာ့လဲ အျပင္ကုိသာ ေငးျပီးလုိက္လာခဲ႕တာ။
ညအိပ္ရမဲ႕ ေက်ာ္စြာတုိ႕အိမ္ ေရာက္လာတာကုိေတာင္ ဖုိးေထာင္သူ႕ေပါင္ကုိ လာရုိက္မွ သတိထားမိသည္။
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ေက်ာ္စြာက သူတုိ႕ေယာက်္ားေလးသုံးေယာက္ကုိ အခန္းတစ္ခန္းထဲပုိ႕ေပးျပီး ေစာင္ေတြ ျခင္ေထာင္ေတြလာေပးျပီး ထြက္သြားတယ္။ တျခားအိမ္သားေတြမရွိတာကုိလဲ ကုိယ္နဲ႕မဆုိင္လုိ႕ ရဲေလးတုိ႕မေမးမိ မိန္းကေလးသုံးေယာက္က တခန္းသပ္သပ္ အိပ္ခါနီးေတာ့ ဖုိးေထာင္က ေတာ္ေသးတယ္။ ေက်ာ္စြာဆုိတဲ႕ေကာင္ အိဝါကုိ သူ႕အခန္းထဲေခၚမအိပ္ဘူးဟ ဆုိျပီး ေနာက္ေသးသည္။
"ဒီေကာင္က အိဝါကုိျကုိက္ေနတာျကာျပီတဲ႕ … ''
ခင္မႈန္ေျပာတာ ဒီစကားကုိေတာ့ ေအာင္ေမာင္းက ဝင္ေျပာသည္။ တေရာက္တေပါက္ ေျပာေနျကတာကုိ ရဲေလးကပဲ စကားလမ္းစျဖတ္လုိက္ျပီး..
"မနက္က်ရင္ ေစာေစာထရအုံးရမယ္ အိပ္ျကေတာ့ကြာ ''
ေျပာျပီးမီးပိတ္ကာ အိပ္ရာဝင္ခဲ႕လူိက္ျကတယ္။ ေနာက္တနာရီေလာက္ျကာေတာ့ ရဲေလးျပန္ႏုိးလာျပီး ေရဆာတာနဲ႕ ေအာက္ထပ္ကုိ ေရးဆင္းေသာက္လုိက္ေသးသည္။ ေအာက္ထပ္မွာေတာ့ ဘယ္သူမွမအိပ္ျက ေရေသာက္ျပီးလုိ႕ အေပၚျပန္တက္မလုိ႕ ေနာက္ကုိလွည့္လုိက္တဲ႕ ရဲေလး သူ႕ေနာက္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ႕ အိဝါကုိျမင္လုိက္ရ၍ ရုတ္တရက္မုိ႕လန္႕သြားသည္။ ျပီးမွ
"ေရေသာက္မလုိ႕လား… အိဝါ''
အိဝါက ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပတယ္။ ရဲေလး ဝါတာကုိလာ ထဲကေရကုိဖန္ခြက္နဲ႕ တခြက္ထည့္လုိက္ျပီး အိဝါကုိလွမ္းေပးျပီး သူကေတာ့ အေပၚထပ္ကုိ ျပန္တက္မလုိ႕လုပ္ေနတုန္း ..
"ကုိရဲေလး''
သူ႕ကုိေခၚေနလုိ႕ ရဲေလး အိဝါကုိ ျပန္လွည့္ျကည့္လုိက္တယ္။
"ဘာလဲ… အိဝါ''
"ကုိရဲေလး… ဘာလုိ႕ အိဝါတုိ႕ကုိႀကည့္ေနတာလဲ… ပြဲထဲမွာေလ''
ထင္မထားတဲ႕ေမးခြန္းေျကာင့္ ရဲေလး ဘယ္လုိအေျဖျပန္ေပးရမလဲ စဥ္းစာရေတာ့သည္။ အိဝါကေတာ့ သူ႕မ်က္လုံးေတြကုိ ေသခ်ာစုိက္ျကည့္ေနျပီး အေျဖတခုခုကုိ ရွာေနသလုိပင္။ ရဲေလး ဆီကမသံထြက္မလာေတာ့ အိဝါ အေပၚထပ္ကုိ ရဲေလးထက္ အရင္တက္သြားသည္။ ေလွကာထစ္ေတြကုိ တလွမ္းခ်င္းတက္သြားတဲ႕ အိဝါရဲ႕ေနာက္ပုိင္းအလွကုိ ရဲေလး ေငးျကည့္ေနမိတယ္။ အိဝါက အေပၚကုိ ေရာက္သြားျပီး ေအာက္မွာက်န္ခဲ႕ ရဲေလးကုိ ျပန္လွည့္ျကည့္လုိက္ေတာ့ သူမ တင္ပါးေတြကုိ စုိက္ျကည့္ေနတဲ႕ရဲေလးကုိ မဲ႕ျပဳံးေလး ျပဳံးျပသြားကာ ထြက္သြားေတာ့သည္။
သူခုိးလူမိသလုိျဖစ္သြားတဲ႕ ရဲေလးမွာလဲ မ်က္နာပူကာအေပၚထပ္သုိ႕ေလးလန္တဲ႕ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္အိဝါ ေနာက္မွလုိက္တက္သြားေတာ့သည္။
*****
သမီးျဖစ္သူ အိဝါ မရွိတဲ႕အခ်ိန္ေလး မိန္းမနဲ႕တခ်ီတေမာင္းဆြဲလုိက္အုံးမယ္ ဆုိတဲ႕ အႀကံနဲ႕ ဦးဘခက္ ညေရာက္မဲ႕အခ်ိန္ကုိ စိတ္ေစာစြာနဲ႕ အိမ္ေအာက္ထပ္ကုတင္ေပၚမွာ ေစာင့္ေနတုန္း သူတုိ႕ရြာက မဟုတ္တဲ႕ လူငယ္ေလးတေရာက္ သူ႔အိမ္ထဲဝင္လာျပီး...
" ဦးက သူႀကီးဦးဘခက္လားဗ်''
"ေအး ေျပာ …မင္းကဘယ္သူတုန္း''
ေကာင္ေလးကဘာမွျပန္မေျပာဘဲ သူ႕ခါးပုံစႀကားက စာရြက္ေခါက္ေလးတခုကုိထုတ္ေပးျပီး
"ေဒၚေလးဝါ ကေပးခုိင္းလုိက္တာ''
လုိ႕ေျပာျပီး ေျပးထြက္သြားသည္။ ဦးဘခက္ ေဒၚေလးဝါဆုိတဲ႕ နာမည္ႀကားတာနဲ႕ အိမ္အေပၚထပ္မွာဆန္ျပာေနတဲ႕ သူ႕မိန္းမ ရီရီခင္ကုိ ျမင္သြားေသးလား လွမ္းႀကည့္လုိက္ျပီး အိမ္ေနာက္ေဖးက အိမ္သာထဲသုိ႕ ေျပးဝင္သြားကာ ဖြင့္ဖတ္လုိက္တယ္။ စာထဲမွာ ဝါဝါျမင့္ ေရးထားတာက ဒီညသူ႕ေယာက်္ားျမဒင္ မရွိဘူး ဘယ္လုိလဲ ကုိျမဒင္ကုိ လက္စားမေျခခ်င္ဘူးလား ခ္ခ္ ေစာင့္ေနမယ္ ဆုိျပီးေရးထားသည္။ စာဖတ္ျပီး ဒီအရႊယ္ႀကီးေရာက္မွ ဦးဘခက္ ရင္ခုန္ေနရျပန္ျပီ သူျမဒင္ကုိ လက္စားေခ်ခ်င္တာေပါ့။ သူျကုိက္ေနတဲ႕ ဝါဝါျမင့္ကုိလဲ ခုိးေျပသြားတယ္။ ေနာက္လက္ရွိသူ႕မိန္းမ ရီရီခင္ကုိလဲ ျကုိက္ကုန္းရြာမွာ တက္လုိးသြားတယ္။ သူ႕သမီးနာမည္ကုိေတာင္ ဝါပါတဲ႕ အိဝါဆုိတဲ႕ နာမည္ကုိ သူပဲခ်စ္စႏုိးနဲ႕ေခၚခဲ႕တာ ရီရီခင္က ကန္႔ကြက္ေပမဲ႕ ဦးဘခက္ ေနာက္သလုိ ေျပာင္သလုိနဲ႕ စခဲ႕နာမည္က ျပင္မရေတာ့ပဲ တြင္သြားခဲ႕တယ္။ ဦးဘခက္ ဒီေလာက္အထိကုိ ဝါဝါျမင့္ကုိ ငယ္ရြယ္စဥ္က ျကုိက္ခဲ႕တာ။
စာေရာက္လာျပီးေနာက္မွာေတာ့ ညက်ရင္မိန္းမနဲ႕ ႏွစ္ပါးသြားမဲ႕အစီအစဥ္ကုိ ဖ်က္ျပီး ျကုိက္ကုန္းရြာကုိ ဘယ္လုိအေျကာင္းျပျပီး သြားရမလဲ သူႀကီးဘခက္ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ ထုတ္ရေတာ့သည္။ အတန္ႀကာ စဥ္းစားျပီးေနာက္ ဦးဘခက္မ်က္နာဝင္းသြားျပီး အိမ္ေပၚတက္သြားျပီး ရီရီခင့္ အနားသြားကာ...
"ရီရီ ''
"ဟင္… ဘာလဲ ကုိဘခက္''
ဆန္ျပာေနရာက သူ႕ေယာက်္ားကုိေမာ့ျကည့္ရင္း ရီရီခင္ေမးလုိက္တယ္။
"ကုုိဘခက္ အစည္းအေဝးသြားရအုံးမယ္ ''
"ဟင္… ဒီအခ်ိန္ႀကီးမွ''
"ေအးကြာ …ဘာေတြအေရးႀကီးေနလဲမသိဘူး ခုဏကမွ ေညာင္ပင္စုရြာက ေကာင္ေလးတေရာက္လာေျပာသြားတာ''
"တေရာက္ထဲသြားမွာလား ''
"အင္းေလ …အခါတုိင္းလဲတေရာက္ထဲပဲ သြားေနျကကုိ ဒီလမ္းေတြက''
"ေအာ္ …အခုကမုိးခ်ဴပ္ေတာ့မွာမုိ႕ေျပာေနတာ… ရီ …လုိက္ခဲ႕ရမလား''
"အဲ …မလုိက္နဲ႕ …ငါ့မိန္းမပင္ပန္းေနမွာေပါ့ ကုိကုိခက္ တေရာက္ပဲသြားမယ္''
လုိက္မယ္ ဆုိလုိ႕ ဦးဘခက္အျမန္တားလုိက္တယ္။ ရီရီခင္ လုိက္ခဲ႕လုိ႕မွမျဖစ္တာ ရီရီခင္က ရပ္ေရးရြာေရးနဲ႕ ပတ္သက္လုိ႕ သူ႕အလုပ္ကိစၥေတြကုိေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ဝင္မစြက္ဖက္။ ဒီတခ်က္ကုိေတာ့ ဦးဘခက္ သူ႕မိန္းမရီရီခင္ကုိ သေဘာက်သည္။ အခုလဲ ဘာမွမတားဆီး သတိထားသြားဖုိ႕ ဆုိင္ကယ္ေကာင္းေကာင္းေမာင္းဖုိ႕ နဲ႕ မုိးအရမ္းခ်ဳပ္ခန္႕ထင္ရင္ အဲ႕မွာပဲ အိပ္ဖုိ႕ရာေလာက္ပဲ မွာေနတယ္။
ဦးဘခက္ တုိ႕လုိ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈဳးေတြကုိ အုပ္စုက အစည္းအေဝေခၚရင္ ေညာင္ပင္စုရြာကုိပဲ ေခၚေနျကမုိ႕ အခုလဲ ရီရီခင္ယုံေအာင္ အခုလဲ အဲ႕လုိပဲေျပာခဲ႕ျပီး ဆုိင္ကယ္ေလးထုတ္ ရြာျပင္ဖက္ကုိ ဟန္ျပေမာင္းထြက္ခဲျပီး ဟုိေရာက္ေတာ့ ေခ်ာင္းစပ္ကခ်ဳံေတာထဲ ဆုိင္ကယ္ကုိ ဖြက္ထားခဲ႕ျပီး ရြာျမီးက ေလွရွိရာဖက္ကုိ ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းနဲ႕ ထြက္သြားလုိက္တယ္။ ေလွကႏွစ္စီးရွိတယ္ ဟုိဖက္ရြာနဲ႕ ဒီဖက္ရြာကူးဖုိ႕ အသုံးျပဳဖုိ႕အတြက္ ဘယ္သူမဆုိ သြားစရာရွိရင္ျကုိးျဖဳတ္ျပီး ေလွာ္သြားရုံပဲ စက္ေလွကေတာ့ ဘုန္းျကီးသြားဖုိ႕ရန္နဲ႕ သူ ႕တာဝန္အလုပ္ကိစၥရွိမွပဲ သုံးျကတယ္။
ေလွျကုိးေလးကုိအသာျဖဳတ္ အတက္ႏုိင္ဆုံး ေရသံမထြက္ေအာင္ ျကိတ္ေလွာ္ျပီး ဦးဘခက္ ျကုိက္ကုန္းရြာကုိ ကူးသြားသည္ ။
တဖက္ကမ္းေရာက္ေတာ့ ဝါဝါျမင့္တုိ႕ အိမ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းေလာက္ကုိမွန္းျပီး ေလွကုိ ကမ္းစပ္ဘက္ကုိျဖာက်ေနတဲ႕ ကုိင္းပင္ေတြႀကားထဲ ထုိးထည့္ကာ ကမ္းပါးတေလ်ွာက္သတိထားျပီး ဝါဝါျမင့္တုိ႕အိမ္ဖက္ထြက္သြားေတာ့တယ္။ အခ်ိန္က 7နာရီခဲြေလာက္ပဲ ရွိေသးေပမဲ႕ ေက်းရြာေတြရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း ဒီအခ်ိန္ဆုိ ကုိယ့္အိမ္သူ႕အိမ္ ေခါက္တီဗြီေသးေသးေလးေတြန႕ဲ ႏွပ္ေနျကျပီ။ ကာလသားေတြကလဲ အပ်ဳိေခ်ာေခ်ာအိမ္္ ေက်ာင္းဆရာမေလးေတြဆီကုိ အနံ႕ခံသြားေနျကခ်ိန္မုိ႕ လူက ရွင္းေနသည္။ တစ္ဦးစႏွစ္ဦးေလာက္ပဲ ေတြ႕ရသည္။
ဦးဘခက္ ဝါဝါျမင့္တုိ႕အိမ္ကုိေရာက္ေတာ့ အေနာက္ဖက္ျခံစည္းရုိးကေနေက်ာ္ဝင္ခဲ႕ျပီး ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ အကဲသတိျကီးျကီးထားကာ ေလွကားအတုိင္း တက္သြားျပီး တံခါးေခါက္လုိက္ေတာ့ ဝါဝါျမင့္က လာဖြင့္ေပးသည္။ ဝါဝါျမင့္ကုိျမင္ျမင္ခ်င္း ဦးဘခက္ ဖက္နမ္းပစ္လုိက္တယ္။
"ဟယ္… ဇြတ္ျကီး''
"အုိကြယ္ …ဝါကလဲ သူပဲေခၚျပီးေတာ့''
"ေနပါအုံး …တံခါးေလးျပန္ပိတ္ပါရေစအုံး''
ဝါဝါျမင့္ကတံခါးကုိ ဂ်က္ခ်ပိတ္ခဲ႕ျပီး ႏွစ္ေယာက္သားတေရာက္ခ့ါးတေရာက္ဖက္က အိပ္ခန္းထဲကုိ ဝင္သြားႀကေတာ့တယ္။
"ဟုိသတၲဝါက ဘယ္သြားတာလဲ''
"ဟင္ …ဘယ္သတၲဝါလဲ ကုိဘခက္ရဲ႕''
ဝါဝါျမင့္ အံ႕ျသသလုိေမးလာသည္ ။ သူတုိ႕အိမ္မွာကလဲ သတၲဝါဆုိလူိ႕ ေခြးေတာင္ ေမႊးမထား။
"ဝါ႕ဝါ႕ လင္ႀကီးကုိေမးတာ''
"ေအာ္ ခစ္ခစ္ မရွိဘူး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိသြားတယ္ ႀကာမယ္တဲ႕ အဲ႕ဒါေျကာင့္ ကုိဘခကိကုိ ေခၚလုိက္တာ''
"ဟင္ …ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတင္လား… ျဖစ္ပါ့မလား ဝါ ရဲ႕ ''
"ျဖစ္ပါတယ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ျပန္လာျကမွာမဟုတ္ဘူး အခုအခ်ိန္ဆုိေခါင္းျခင္းဆုိင္ေနျကေလာက္ျပီ''
"အေရးျကီးကိစၥရွိလုိ႕လား''
"ေရွးေဟာင္းပစၥည္ေတြအခုိးခံရလုိ႕တဲ႕ လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္ရက္ေလာက္က ဘယ္သူ႕လက္ခ်က္လဲ မသိေသးဘူးႏွစ္ခါရွိျပီ အခုိးခံရတာ အဲ႕ဒါကုိ သြားတုိင္ပင္ေနျကတာ''
"ေအာ္… ဟုတ္လား''
ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းေတြက ျကုိက္ကုန္းရြာမွာတင္ မဟုတ္ သူတုိ႕က်ြန္းေတာင္ ရြာမွာလဲရွိသည္။ ပုဂံေခတ္ ပ်ဴေခတ္က ပန္းပုလက္ရာ ေျကးနဲ႕လုပ္ထားတဲ႕ ျခေသၤ႕ ရုပ္ထုေတြ နတ္သမီးရုပ္ထုေတြ ကိႏၷရီ ကိႏၷရာရုပ္ထုေတြနဲ႕ အျခား ေရွးေခတ္ လူ႕အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ ဂ်ပန္ေခတ္ကဂ်ပန္ေတြအနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကသိမ္းထားတဲ႕ဟာေတြက ဂ်ပန္ေတြျမန္မာႏုိင္က ထြက္သြားျပီးတဲ႕ေနာက္ပုိင္း က်န္ခဲ႕တဲ႕ပစၥည္းေတြကုိ ဘုန္းႀကီးက ဆက္ျပီး ထိမ္းသိမ္းထားတာလုိ႕ သူ႔အေဖ ဦးဘသက္ေျပာဖူး လူိ႕ သူျကီးဘခက္သိထားသည္။ သူတုိ႕ဘုိးစဥ္ ေဘာင္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းလာတဲ႕ ကိႏၷရီရုပ္ထုေလးပင္ သူတုိ႕ရြာဦးေက်ာင္းက ဇရပ္မွာရွိသည္။ ဇရပ္ဆုိေပမဲ႕ ေရွးေဟာင္းအစၥည္းေတြျကီးပဲ စုျပီးထားတဲ႕ ေနရာတခုျဖစ္လုိ႕ ညေစာင့္ပင္ထားထားသည္။
"ကဲပါ …အဲ႕ဒါေတြခဏေမ့ထားလုိက္ ေလာေလာဆည္ အခ်ိန္ရွိခုိက္လုံ႕လစုိက္ လုိက္ရေအာင္''
သူျကီးဘခက္ သူ႕ပုဆုိးကုိေျဖခ်ကာ ဝါဝါျမင့္ကုိ အိပ္ရာေပၚလွဲသိပ္လုိက္သည္။
"ကုိဘခက္ …ဝါ့ ကုိဘယ္အခ်ိန္ထဲက လူပ္ခ်င္ေနတာလဲ''
လီးတန္လန္ူနဲ႕ ဦးဘခက္ကုိ ဝါဝါျမင့္က ေမးလုိက္တယ္။
"ဝါရယ္… ဝါ့ကုိ ကုိကုိခက္ကအရင္ျကုိက္ခဲ႕တာပါ ဝါ့ကုိ အဲ႕ထဲကလုပ္ခ်င္ေနတာေပါ့ ဝါကသာ ကုိကုိခက္ အခ်စ္ကုိ လစ္လ်ွဴရႈ႕ခဲ႕တာေလ''
"သြားပါ… သူကျဖင့္အဲ႕တုန္းက သူကုိယ္တုိင္လဲ လာမေျပာပဲနဲ႕ ကုိျမဒင္ကတဆင့္ ေျပာခုိင္းခဲတာကုိမ်ား …ကုိဘခက္သာ ကုိယ္တုိင္လာေျပာရင္ ကုိဘခက္ကုိ ဝါဝါ မျငင္းပါဘူး အခုေတာ့ ကုိျမဒင္ရဲ႕စကားေတြထဲ ေျမာသြားျပီး ခုိးရာလုိက္သြားမိတာ… အုိ အဲ႕ဒါေတြ မေျပာသင့္ေတာ့ပါဘူးေလ''
"အဲ႕ဒါကပဲ ကုိကုိခက္အမွားျကီးတခုျဖစ္သြားတာပဲ ဝါရယ္ ဟုိေခြးေကာင္ကုိယုံခဲ႕မိလုိ႕ေပါ့ … အခုသူ႕မိန္းမကုိ ေခြးလိုးလုိးမယ္ ကုန္းလုိက္ …အခ်စ္ … ျဖန္းး''
"အာ႕ …ခစ္ခစ္ …ဟုတ္ကဲ႕ရွင့္''
ဦးဘခက္က ဝါဝါျမင့္တင္ပါးကုိ တခ်က္ရုိက္လုိက္ျပီး ဖင္ကုန္းခုိင္းကာ သူေျပာခဲ႕သလုိပဲ ဖင္ႏွစ္ျခမ္းျကားက ျပဴထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲလီးသြင္းကာ တဘုန္းဘုန္းနဲ႕ ေခြးလုိးလုိးေတာ့သည္။ ဝါဝါျမင့္ကုိယ္ေပၚမွာလဲ အဝတ္အစားေတြမရွိေတာ့ ေဆာင့္ေနလူိ႕ရမ္းခါေနတဲ႕ ႏုိ႕ျကီးေတြကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ ညစ္ခြဲ ညစ္ျဖဲကာ ကုန္းျပီးလဲ လူိးသည္။ လရည္ေတြကုိလဲ ဝါဝါျမင့္ေစာက္ေခါင္းထဲပဲ ပန္းထည့္ပစ္ခဲ႕လုိက္တယ္။ သူ႕ကုိ ဝါဝါျမင့္က ရွင္က ကုိျမဒင္ထက္ ပုိျကမ္းတယ္လုိ႕ ေျပာေတာ့ ဘခက္ေက်နပ္ေနသည္။ သူကသာ တခါပဲပီးေပမဲ႕ ဝါဝါျမင့္ကေတာ့ ႏွစ္ခ်ီေတာင္ပီးတယ္တဲ႕ ။
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ညအိပ္သြားခ်င္ေပမဲ႕ ျမဒင္ကလဲ ဒီရြာထဲမွာပဲမုိ႕လုိ႕ ဒီတခ်ီထဲနဲ႕ပဲ ဝါဝါျမင့္ကုိ ႏႈတ္ဆက္ကာ ဦးဘခက္ သူ႕ေလွဆီအလာတုန္းကလုိပဲ ႕ျပန္ထြက္သြားေတာ့သည္။
သူတုိ႕ရြာဖက္ကမ္းေရာက္ေတာ့လဲ ပုံမပ်က္ေလွကုိ ယူသြားတုန္းကလုိပဲထားခဲ႕ျပီး ဆုိင္ကယ္ထုတ္ကာ ရြာထဲေမာင္းသြားခဲ႕လုိက္တာ သူတုိ႕အိမ္နားေရာက္ခါနီးမွ အိမ္ထဲကုိလူတေရာက္ ခုိးေျကာင္ခုိးဝွက္နဲ႕ ျခံေက်ာ္ဝင္ေနတာကုိ လေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေအာက္မွာ ေတြ႕လုိက္ရေတာ့ ဦးဘခက္ ဆုိင္ကယ္ကုိ စက္ပိတ္ရပ္ထားခဲ႕လူိက္ပီး အိမ္နားကုိ ခ်ဥ္းကပ္သြားသည္။ သူခုိးလဲမျဖစ္ႏုိင္ သူတုိ႕ရြာမွာ ဒီေလာက္အတင့္ရဲျပီး လုပ္ရဲတဲ႕သူမ်ဳိးလဲမရွိ ျပီးေတာ့ ဒီလူရဲ႕ ပုံပန္းသ႑န္ကုိျမင္ဖူးသလုိလဲ ရွိေနတာနဲ႕ ဦးဘခက္ အသံမေပးပဲ မရိပ္မိေအာင္ကပ္လုိက္သြားသည္။
ထုိလူက ေလွကာအတုိင္းတက္သြားျပီး အိမ္တံခါးကုိ ေခါက္လုိက္ေတာ့ သူမိန္းမရီရီခင္က ဖြင့္ေပးလုိက္တာကုိလဲ ျခံအျပင္ကေန သူျကီးဘခက္ေတြႈလုိက္ရသည္။ တံခါးကုိ ရီရီခင္က ျပန္ပိတ္သြားမွ ဦးဘခက္ ျခံထဲေက်ာ္ဝင္ခဲ႕လုိက္ျပီး ေနာက္ေဖးေရသြန္ေခ်ာင္နားသြားကာ အိမ္ေအာက္က ကုတင္တလုံးကုိယူျပီး မရမက အိမ္ေပၚကုိရေအာင္ တက္သြားသည္။ သူတုိ႕အိမ္က အိမ္ေရွ့တံခါးပိတ္ေပမဲ႕ ေနာက္ေဖးဝင္ေပါက္တံခါးကေတာ့ မပိတ္တာကမ်ားမ်ား အခုလဲေစ့ရုံတင္ေစ့ထားတဲ႕ တံခါးကုိအသာတြန္းဖြင့္ျပီး သူတုိ႕အိပ္ခန္းဆီ ေျခဖ်ားေထာက္ကာ ကပ္သြားလုိက္သည္။
သူတုိ႕အခန္းထဲကုိ ထရံေပါက္က ေခ်ာင္းျကည့္လုိက္ေတာ့ သူထင္တဲ႕အတုိင္းပဲ ျမဒင္ေရာက္ေနတာကုိ ဦးဘခက္ ေတြ႕လုိက္ရသည္။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ျမဒင္ ကပက္လက္လွန္ေနျပီး သူ႕မိန္းမ ရီရီခင္က အေပၚကတက္ေဆာင့္ေနတာကုိ သူျကီးဘခက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျကီးျမင္ေနရျပီ။
"ဟူးး …ရီ ေမာျပီး …အကုိ႕အလွည့္''
"ရတယ္ …ရီပက္လက္လွန္ေပါင္ကားထားလုိက္ အကုိ အေပၚကေဆာင့္ေပးမယ္… ျပီးရင္ေတာ့ လီးစုပ္ေပးေနာ္''
"ဘယ္တုန္းက မစုပ္ေပးပဲေနဖူးလုိ႕လဲ …ဟြန္႕''
သူ႕မိန္းမရဲ႕ညဳတုတုမ်က္နာေပးနဲ႕ေလသံကုိျကားျပီး ဘခက္ တင္းသြားသည္။ ေနပေစအုံ ေနာက္မွ အဲ႕ေစာက္ပတ္ျပဲေအာင္လုိးပစ္မယ္လုိ႕ စိတ္ထဲမွာ ျကုံးဝါေနသည္။ အထဲက လူႏွစ္ေရာက္ကေတာ့ အသံထြက္လာျပီ ဘာေတြေျပာျပီး ဘာေတြဆက္လုပ္ျကမလဲ သိခ်င္တာနဲ႕ ဦးဘခက္ဆက္ျကည့္ေနလုိက္တယ္။ သူ႕မိန္းမ ရီရီခင္က အေပၚကေန ေဆာင့္ေနရာကဆင္းျပီး ျမဒင္နဲ႕စိမ္ေျပနေျပ နခမ္းခ်င္းစုပ္ေနျပီးမွ ပက္လက္လွန္ေပးလုိက္တယ္ ျမဒင္ကလဲ ရီရီခင့္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းပခုံးေပၚထမ္းျပီး တဖန္းဖန္းလုိးေတာ့သည္။ ရီရီခင္ကလဲ ျကိတ္ညည္းကာ ဖင္ေကာ့ခံသည္။
အထဲကပြဲကေကာင္းေနတာနဲ႕ သူျကီးဘခက္လဲ ဆက္ျကည့္ေနသည္။ သူ႕လက္ေတြကလဲ တမင္တကာ မခုိင္းေစရပါပဲ ေပါင္ျကားကလီးကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားမိေနျပီ။ လီးျကီးကလဲ ခုဏကမွ လုိးထားတယ္။ အခုအံ႕ျသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ပဲ စမန္တက္ေနျပန္သည္။ ဝါဝါျမင့္ေျပာေတာ့ ျမဒင္က ဘုန္းျကီးေက်ာင္းသြားတာတဲ႕အခုဘယ္လုိလုပ္ သူ႕မိန္းမဆီေရာက္ေနလဲ စဥ္းစားမိေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္တာက ဘုန္းျကီးေက်ာင္းကအျပန္ ဒီဖက္ကမ္းကုိကူးခဲ႕ျပီး ရီရီခင့္ကုိလာေခ်ာင္း သူကလဲ မရွိတာနဲ႕ျကုံေတာ့ ဝင္တြယ္လုိက္ပုံရသည္ ေစာက္ပတ္ယားေနတဲ႕ သူ႕မိန္းမရီရီခင္ကလဲ အျကုိက္နဲ႕ေတာ့ ေတြ႕သြားျကျပီ လုိ႕ ဦးဘခက္ေတြးေနမိသည္။
ျမဒင္မ်က္နာျကီးရႈံ႕မဲ႕လာ၍ ပီးခါနီးျပီးဟုယူဆကာ လာ ရာလမ္းအတုိင္ျပန္ဆင္းသြားျပီး ဆုိင္ကယ္ကုိ ေမွာင္ရိပ္က်တဲ႕ေနရာကုိတြန္းသြားျပီး ေစာင့္ေနလုိက္တယ္ ၅မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ ျမဒင္ ပုဆုိးေခါင္းျမီးျခဳံကာ အိမ္အေနာက္ဖက္ကေန ေက်ာ္ထြက္သြားတာျမင္မွ ဆုိင္ကယ္သံေပးျပီး ဝင္သြားလုိက္တယ္။ ဆုိင္ကယ္သံျကားေတာ့ ရီရီခင္ကတံခ့ါးလာဖြင့္ေပးသည္။
"အကုိ ေနာက္က်တယ္ေနာ္…''
"အင္း …''
ဦးဘခက္ဒါပဲေျဖျပီး အခန္းထဲဝင္သြားသည္။ ရီရီခင္ကလဲအေနာက္မွကပ္လုိက္သြားသည္။
သူ႕ေဘးနားရီရီခင္ေရာက္လာမွ ဦးဘခက္ျကမ္းေတာ့သည္။ ရီရီခင့္ကုိ႕ အိပ္ယာေပၚတြန္းလဲလုိက္ျပီး ထဘီကုိဆြဲခ်ြတ္ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိေဘးကုိျဖဲကာ ေစာက္ပတ္ေပၚ တံေတြးေထြးခ်လုိက္ျပီး စသြင္းကထဲက အားကုန္ျကဳံးလုိးေတာ့သည္။
ရီရီခင္မွာလဲ သူ႕ေယာက်္ားရဲ႕အျပဳအမူေျကာင္ ပါးစပ္ေလးဟသြား၍အံ႕အားသင့္ေနေသာ္လဲ ဆက္တုိက္ေဆာင့္လုိးေနတဲ႕ေယာက်္ားျဖစ္သူေျကာင့္ ျကာျကာမအံျသႏုိင္ ရမၼက္ေသြးေတြ တဖန္ျပန္ျကြလာျပီး သူ႕ဖင္ျကီးကုိပင္ ဦးဘခက္ ေပါင္ခြျကားအနားထိေရာက္ေအာင္ ပင့္တင္ေပးေနျပီ ျမဒင္ကုိ အလုိးခံထားလုိ႕မွမျကာေသး ေယာက်္ားျဖစ္သူက မေျပာညာမေျပာဝင္လုိးေတာ့ ရိပ္မိသြားမလား စုိးရိမ္စိတ္ေလးေတာ့ ဝင္မိသည္။ ဦးဘခက္မွာလဲ တစ္ညထဲ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ကုိလုိးျပီး ေမာေမာနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ…
"သူျကီး …သူျကီး ''
နဲ႕သူ႕ကုိေခၚေနတဲ႕အသံႀကားေတာ့မွ မ်က္လုံးဖြင့္ျကည့္မိတယ္။ မုိးေတာင္လင္းေနျပီပဲ။ သူ႕ေဘးက ရီရီခင္ကေတာ့ အိပ္ေကာင္းတုန္း အင္းေလ သူလဲ ျမဒင္ ေရာ သူေရာလုိးထားေတာ့ ဟုိက္သြားမွာပဲ မႏုိးေသးပါဘူး ဆုိျပီး ဦးဘခက္ သူတေရာက္ထဲပဲ ထသြားသည္။ အိပ္မႈန္စုန္မႊားနဲ႕ ထလာျပီး အိမ္ေရွ့ထြက္ျကည့္ေတာ့ ဆြမ္းခ်ဳိင့္ေတြကိုိင္ျပီး အိမ္ေရွ့ရပ္ေနတဲ႕ ဖုိးေကာက္ကုိေတြ႕ရလုိ႕...
"ဘာလဲ ဖုိးေကာက္ …ေစာေစာစီးစီး''
"အခုိးခံရလုိ႕သူျကီး''
"ဘယ္ဟာအခုိးခံရတာလဲ …ရွင္းရွင္းေျပာကြာ''
"ဘုန္းျကီးေက်ာင္းက ရုပ္တုေတြ … ေရွးေဟာင္းရုပ္တုေတြပါ …သူျကီး''
"ဘာကြ!!…''